هرودوت مورخ یونانی که هم عصر داریوش بزرگ بود می نویسد پارس ها به «راستی و حقیقت» بیش از هر چیز دیگری احترام می گذاشتند. او می افزاید پارس ها با احترام زیاد سخن می گفتند و این کار را غیراخلاقی می دانستند که از هر چیزی که انجام دادنش حرام و غیراخلاقی است حرف بزنند. طبق تفکرات آنها شرم آورترین کار در جهان این است که دروغ بگویند.
در میان پادشاهان دنیای باستان افراد معدودی یافت می شوند که ملت های عصر حاضر با نام آنها آشنا باشند و کوروش (529-600 قبل از میلاد) یکی از آنها است. همچنین کوروش از معدود پادشاهان عهد قدیم است که از خود نامی نیک به جا گذاشته است. او از شخصیت و خصایلی برخوردار بود که پس از قرن ها هنوز نظرها را به خود جلب می کند. کوروش به نیکخواهی و سخاوت مشهور است و این در حالی است که پادشاهی عاقل، مقتدر و بااراده و رهبر و سرداری بزرگ و مسلط به فنون جنگی بوده است
هرودوت «پدر تاریخ» خوانده می شود چراکه اولین نویسنده ای است که می دانیم سعی کرده بفهمد در گذشته چه اتفاقاتی رخ افتاده است.
هرودوت در حدود 485 پیش از میلاد در شهری یونانی به نام «هالیکارناسوس» واقع در ترکیه کنونی متولد شد. او هم مانند سایر نویسندگان معاصرش از خانواده ای ثروتمند بود و همیشه از خودش پول زیادی داشت. هرودوت به مدرسه رفته بود و در کودکی همه آثار هومر (شاعر مشهور یونانی) را حفظ کرده بود.
در همه ادیان باستانی سرچشمه حیات و باروری به صورت موجودی ماده یا یک زن به تصویر کشیده می شود. در ایران ایزد بانو اردوی سورا آناهیتا (به معنی آب های نیرومند بی آلایش) این جایگاه را داشته است.