زلزله بزرگ کانتو، که گاهی با نام زلزله بزرگ توکیو نیز شناخته می‌شود، در تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۲۳، ژاپن را لرزاند. اگرچه هر دو شهر توکیو و یوکوهاما به شدت آسیب دیدند، اما یوکوهاما ویرانی‌های به مراتب بیشتری را تجربه کرد.
تهاجم به نرماندی در 6 ژوئن 1944، در طول جنگ جهانی دوم (1939-1945) آغاز شد.
در سال 1842، یک فاجعه نظامی هولناک در افغانستان رقم خورد. ارتش بریتانیا، در حال عقب نشینی از کابل به سمت هند، به طور کامل نابود شد. از میان هزاران سرباز و همراهانشان، تنها یک نفر به سلامت به مناطق تحت کنترل بریتانیا بازگشت: دکتری به نام برایدون. این رویداد تلخ، نه تنها یک شکست نظامی، بلکه ضربه ای سخت به غرور امپراتوری بریتانیا بود.
آغاز قرن بیستم با شکوفایی اقتصادی و جمعیتی در اروپا همراه بود. با وجود پیشرفت‌های هنری و فرهنگی و همچنین گسترش تجارت و فناوری‌هایی مانند تلگراف و راه‌آهن، بسیاری بر این باور بودند که وقوع جنگی فراگیر غیرممکن است.
نبرد برلین، تهاجمی پیوسته و سرانجام پیروزمندانه از سوی نیروهای متفقین (ارتش شوروی) به شهر آلمان در تاریخ ۱۶ آوریل تا ۲ مه ۱۹۴۵، در طول جنگ جهانی دوم بود که به سقوط نهایی برلین و پایان جنگ در اروپا انجامید.
نبرد آتلانتیک، کارزاری دریایی بود که از سپتامبر 1939 تا مه 1945، در طول جنگ جهانی دوم، در گستره اقیانوس اطلس در جریان بود. این نبرد حیاتی، بین نیروهای متفقین و آلمان نازی، برای کنترل خطوط دریایی حیاتی منتهی به بریتانیا در گرفت.
جنگ هزار روزه، یک درگیری داخلی خونین در کلمبیا بود که از سال 1899 تا 1902 به طول انجامید. این جنگ، نبردی بین جناح‌های لیبرال و محافظه‌کار بود که شکاف عمیقی در خانواده‌ها و کل ملت ایجاد کرد. یک جنگ ایدئولوژیک تمام‌عیار که تمام کشور را درگیر کرد.
انقلاب نیکاراگوئه، فرایندی چند دهه‌ای بود با هدف رهایی این کشور کوچک آمریکای مرکزی از سلطه امپریالیسم ایالات متحده و دیکتاتوری سرکوبگر خانواده سوموزا. این انقلاب در اوایل دهه 1960 با تأسیس جبهه آزادی‌بخش ملی ساندینیستا (FSLN) آغاز شد، اما اوج فعالیت‌های آن به اواسط دهه 1970 بازمی‌گردد. درگیری بین شورشیان ساندینیستا و گارد ملی از سال 1978 تا 1979 به سرنگونی دیکتاتوری توسط FSLN انجامید. ساندینیستاها از سال 1979 تا 1990 حکومت کردند و این سال به عنوان پایان انقلاب نیکاراگوئه در نظر گرفته می‌شود.
جنگ آمریکا و مکزیک، که از سال 1846 تا 1848 به طول انجامید، یک درگیری خونین و طولانی بین ایالات متحده آمریکا و مکزیک بود. این جنگ در سراسر خاک مکزیک، از کالیفرنیا تا مکزیکو سیتی و بسیاری از نقاط بین آن دو، به وقوع پیوست. در نهایت، ایالات متحده با تصرف مکزیکو سیتی در سپتامبر 1847 پیروز شد و مکزیک را مجبور به پذیرش آتش‌بسی به نفع منافع خود کرد.
ایالات متحده پس از کسب استقلال در سال 1783، به سرعت متوجه شد که بدون حمایت پرچم بریتانیا، به یک قدرت کوچک تبدیل شده است. با از بین رفتن امنیت دریایی ناشی از حضورنیروی دریایی سلطنتی، کشتی‌رانی آمریکایی به زودی طعمه دزدان دریایی فرانسوی و دزدان دریایی بربر شد. این تهدیدات در جریان جنگ شبه‌رسمی با فرانسه (1798-1800) و جنگ اول بربر (1801-1805) پاسخ داده شد.
صبح روز 7 دسامبر 1941، نیروهای نظامی ژاپن به پایگاه دریایی ایالات متحده در پرل هاربر، هاوایی حمله غافلگیرانه‌ای انجام دادند. این حمله ناگهانی، بخش عظیمی از ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده، به‌ویژه نبردناوها را نابود کرد و ایالات متحده را به طور رسمی وارد جنگ جهانی دوم کرد. این رخداد نقطه عطفی درتاریخجهان به شمار می‌رود. در این رویداد دردناک بسیاری از سربازان و غیرنظامیان آمریکایی جان باختند.
در سال 1962، دو کشور پرجمعیت جهان، چین و هند، وارد جنگی شدند که به نام جنگ چین و هند شناخته می‌شود. این درگیری خونین که در مناطق صعب‌العبور کوه‌های قراقروم و در ارتفاع تقریبی 4270 متری (14000 پایی) از سطح دریا رخ داد، جان حدود 2000 نفر را گرفت. این جنگ، سرآغاز تنش‌های مرزی طولانی‌مدت بین دو قدرت بزرگ آسیایی شد و پیامدهای ژئوپلیتیکی قابل توجهی در منطقه به دنبال داشت. شرایط آب و هوایی دشوار و موقعیت جغرافیایی خاص منطقه قراقروم، جنگ را برای هر دو طرف درگیر، بسیار طاقت‌فرسا و پرهزینه کرد.