محصولات با پایه نفت (پلاستیك و وینیل) آمده اند تا درصد بزرگ و روبه افزایشی از تركیبات تشکیل دهنده خودروها را تشكیل دهند.
بسیاری از افراد تصور می کنند که اولین پستانداران پس از انقراض دایناسورها، حدود ۶۵ میلیون سال پیش، پدیدار شدند و حتی گمان می برند که دایناسورها به تدریج به پستانداران تبدیل شدند. اما واقعیت بسیار متفاوت است. اولین پستانداران در واقع در پایان دوره تریاس و همزمان با دایناسورها تکامل یافتند. آنها از گروهی از مهره داران به نام تراپسید ها (خزندگان شبیه به پستانداران) نشأت گرفتند و در طول دوران مزوزوئیک در کنار دایناسورها زندگی می کردند. با این حال، تنها پس از انقراض دایناسورها بود که پستانداران توانستند از شکل کوچک و موش مانند خود فراتر رفته و به گونه های متنوع و تخصص یافته امروزی تبدیل شوند. در این مقاله، به بررسی روند تکامل اولین پستانداران، ویژگی های منحصر به فرد آنها و چگونگی بقایشان در دنیای پر از دایناسورها می پردازیم.
آیا به دنبال یک آزمایش شیمیایی دیدنی و کم‌خطر هستید؟ "قلب تپنده گالیوم" یک نمایش جذاب است که در آن قطره‌ای از فلز گالیوم، درست مانند یک قلب، به صورت ритмически пульсирует. این آزمایش مشابه "قلب تپنده جیوه" است، اما به دلیل سمیت کمتر گالیوم، گزینه بهتری محسوب می‌شود.
اتحادهای ترکیبی به استفاده پشت‌سرهم یا همزمان از چند الگوی شناخته‌شده جبری برای ساده‌سازی، بسط یا تجزیه یک عبارت گفته می‌شود. در این روش، به جای آنکه کل عبارت مستقیماً محاسبه شود، ساختار آن شناسایی می‌شود و مناسب‌ترین اتحاد در هر مرحله به کار می‌رود.
مهم‌ترین الگوهایی که در حل عبارت‌های ترکیبی به کار می‌روند شامل مربع دو جمله‌ای، اتحاد مزدوج، تفاضل دو مربع و مجموع و تفاضل دو مکعب هستند. مهارت اصلی در این نوع مسائل، فقط حفظ فرمول‌ها نیست؛ بلکه تشخیص ترتیب مناسب استفاده از آنها و بررسی امکان ادامه ساده‌سازی یا تجزیه است.
یکی از روش‌های دسته‌بندی عناصر، گروه‌بندی آنها در خانواده‌ها است. یک خانواده عنصری از عناصری تشکیل شده که اتم‌هایشان تعداد یکسانی الکترون ظرفیتی دارند و در نتیجه خواص شیمیایی مشابهی از خود نشان می‌دهند. خانواده نیتروژن، خانواده اکسیژن و خانواده کربن نمونه‌هایی از این دسته‌بندی هستند.
هنگامی که سخن از سیاه‌چاله‌ها به میان می‌آید معمولا به عنوان گزینه‌های چندان محبوبی برای وجود حیات به نظر نمی‌آیند. به طور قطع می‌توان گفت که سیاه‌چاله‌ها با داشتن افق رویدادی که فراتر از آن حتی نور هم نمی‌تواند از سیاه‌چاله فرار کند و همچنین داشتن یک دیسک گردان با دمای بسیار بالا و متشکل از گازها و غبار به هیچ وجه مکان زیست‌پذیری به نظر نمی‌رسند.