مورچه‌های آتشین وارداتی قرمز، حشراتی مهاجم و خطرناک هستند که با پرخاشگری از لانه‌های خود دفاع می‌کنند و قادر به نیش زدن مکرر هستند. زهر این مورچه‌ها باعث سوزش و خارش شدید می‌شود و در موارد نادر، ممکن است واکنش‌های آلرژیک تهدیدکننده زندگی را به وجود آورد. حضور این مورچه‌ها در یک منطقه، تهدیدی برای سلامت انسان‌ها، حیوانات خانگی و حیات وحش محسوب می‌شود. اگر متوجه حضور این مورچه‌ها در ملک خود شدید، ممکن است نیاز به اقدامات جدی برای از بین بردن آن‌ها داشته باشید.

بابالنگ‌درازها با نام‌های مختلفی شناخته می‌شوند: مرد دروگر، عنکبوت چوپان، و عنکبوت برداشت. این بندپایان هشت‌پا اغلب با عنکبوت‌ها اشتباه گرفته می‌شوند، اما در واقع به گروه جداگانه‌ای تعلق دارند - راسته‌ی Opiliones.

زنبورهای نجار ممکن است رفتاری پرخاشگرانه داشته باشند و طبیعتاً هیچ‌کس دوست ندارد نیش بخورد. اما قبل از اینکه به سراغ اسپری‌های حشره‌کش بروید، بهتر است بدانید احتمال نیش خوردن از این زنبورها بسیار پایین است. در ادامه به دلایل این موضوع می‌پردازیم.

شاید اگر با هجوم مورچه‌ها به کابینت‌های آشپزخانه‌تان یا لانه کردن آن‌ها در دیوارهای خانه‌تان مواجه باشید، از این حشرات خوشتان نیاید. حتی ممکن است از مورچه‌های آتشین گزنده متنفر باشید. اما واقعیت این است که مورچه‌ها نقش بسیار مهمی در اکوسیستم ایفا می‌کنند و نادیده گرفتن فواید آن‌ها، اشتباه بزرگی است.

شاید باورتان نشود، اما حشرات با آن جثه‌های کوچک هم مغز دارند! البته مغز آن‌ها به پیچیدگی مغز انسان نیست و نقش حیاتی یکسانی را ایفا نمی‌کند. جالب‌تر اینکه، یک حشره می‌تواند پس از جدا شدن سرش، تا چند روز زنده بماند، به شرطی که خون (همولنف) زیادی از دست ندهد.

آیا چیزی جالب‌تر از سوسک سرگین‌غلتانی که توپ کود را هل می‌دهد وجود دارد؟ ما که فکر نمی‌کنیم! اما اگر شما مخالفید، این 10 حقیقت جذاب درباره سوسک‌های سرگین‌غلتان را در نظر بگیرید:

شب‌پره‌های ابوالهول (Sphinx Moths) که با نام علمی Sphingidae شناخته می‌شوند، حشراتی بزرگ و پرقدرت هستند که به خاطر توانایی‌شان در پرواز سریع و معلق ماندن در هوا، توجه بسیاری را به خود جلب می‌کنند. این حشرات گاهی با نام شاهین‌پرنده‌ها (Hawkmoths) نیز شناخته می‌شوند.

کرم‌های ابریشم، مرحله لاروی پروانه‌ها و بیدها هستند. این موجودات کوچک، اشتهای سیری‌ناپذیری دارند و معمولاً از میوه‌ها و سبزیجات تازه تغذیه می‌کنند. به همین دلیل، اغلب کرم‌های ابریشم به عنوان آفات مهم کشاورزی شناخته می‌شوند، اگرچه برخی از گونه‌های آن‌ها با تغذیه از گیاهان آفت، به کنترل رشد بیش از حد گیاهان کمک می‌کنند.

آیا می‌دانستید که حشرات بزرگترین گروه در دنیای حیوانات هستند؟ دانشمندان تخمین می‌زنند که بیش از یک میلیون گونه حشره در سیاره ما وجود دارد که در هر محیط قابل تصوری، از آتشفشان‌ها گرفته تا یخچال‌های طبیعی، زندگی می‌کنند.

زنبورهای عسل، موجوداتی اجتماعی هستند که برای تضمین بقای کلنی خود، از یک نظام طبقاتی استفاده می‌کنند. در این نظام، سه نقش اصلی وجود دارد: ملکه، نرها (زنبورهای نر) و کارگران. هر یک از این گروه‌ها وظایف مشخصی را بر عهده دارند که به حفظ و پایداری کندو کمک می‌کند.

دیاپوز، دوره‌ای از توقف یا تعلیق رشد در چرخه زندگی حشرات است. در این حالت، حشره به نوعی وارد فاز خواب زمستانی یا استراحت می‌شود. این پدیده معمولاً توسط محرک‌های محیطی مانند تغییرات نور روز، دما یا دسترسی به غذا ایجاد می‌شود. نکته جالب اینجاست که دیاپوز می‌تواند در هر مرحله از زندگی حشره - جنینی، لاروی، شفیرگی یا بالغ - بسته به گونه حشره رخ دهد.

احتمالاً در کاتالوگ‌های باغبانی دیده‌اید که کفشدوزک‌ها به عنوان راه حلی طبیعی برای کنترل شته‌ها و آفات دیگر معرفی می‌شوند. آیا واقعاً این روش جایگزین مناسبی برای سموم شیمیایی است؟ و اصلاً چطور می‌توان از آن‌ها استفاده کرد؟ در ادامه به این سوالات پاسخ می‌دهیم.

چه یک علاقه‌مند جدی به حشرات باشید و چه یک باغبان که سعی در کنترل آفات گیاهی دارد، ممکن است گاهی اوقات نیاز به شناسایی حشرات نابالغ داشته باشید. حدود 75 درصد از حشرات دگردیسی کامل را تجربه می‌کنند که با مرحله لاروی آغاز می‌شود.

کرم‌های پیله‌ساز، لاروهای دوست‌داشتنی پروانه‌ها و شب‌پره‌ها، در اشکال و اندازه‌های گوناگونی یافت می‌شوند. در حالی که بیشتر آن‌ها بی‌خطر هستند، برخی گونه‌ها با موها و خارهای سمی خود، پیام روشنی برای لمس نکردن ارسال می‌کنند!

اگر از شما خواسته شود یک کفشدوزک را تصور کنید، بدون شک یک سوسک گرد و قرمز با خال‌های مشکی روی پشتش را مجسم خواهید کرد. این همان حشره دوست‌داشتنی است که از کودکی به یاد داریم و احتمالاً اغلب در باغ‌هایمان با آن مواجه می‌شویم. شاید کودکی از شما پرسیده باشد - یا خودتان کنجکاو شده باشید - که چرا کفشدوزک‌ها خال دارند؟

کلیسرات‌ها (Chelicerata) گروهی از بندپایان هستند که شامل گونه‌های متنوعی مانند عنکبوت‌ها، عقرب‌ها، کنه‌ها، خرچنگ‌های نعل اسبی و عنکبوت‌های دریایی می‌شوند. این گروه با حدود 77,000 گونه زنده، یکی از متنوع‌ترین گروه‌های بندپایان است.

پروانه‌های مونارک، این حشرات شگفت‌انگیز، در سراسر ایالات متحده، بخش‌هایی از کانادا، آمریکای مرکزی و جنوبی و همچنین منطقه کارائیب زندگی می‌کنند. آنها به مناطق جنوبی کالیفرنیا و آمریکای جنوبی مهاجرت می‌کنند. نام علمی آن‌هاDanaus plexippusوDanaus erippusاست که به ترتیب به معنای "دگرگونی خواب‌آلود" و "انتهای زمین" هستند. پروانه‌های مونارک به خاطر نقش و نگارهای زیبای روی بال‌هایشان و سفرهای مهاجرتی طولانی‌شان مشهورند.

سوسک‌های ولگرد، حشراتی ریز و اغلب نادیده گرفته شده هستند ک�� نقش مهمی در اکوسیستم ایفا می‌کنند. این حشرات که به خانواده‌ی بزرگStaphylinidaeتعلق دارند، در زیستگاه‌های متنوعی از جمله لانه‌های مورچه‌ها، قارچ‌ها، مواد گیاهی در حال پوسیدگی، کود حیوانی و لاشه حیوانات یافت می‌شوند. تنوع زیستی و نقش مفید این سوسک‌ها، آن‌ها را به یکی از اجزای مهم چرخه‌ی طبیعت تبدیل کرده است. این حشرات اغلب به عنوانحشرات مفیدشناخته می‌شوند، زیرا به کنترل جمعیت سایر حشرات و تجزیه‌ی مواد آلی کمک می‌کنند.

اخیراً شاهد انتشار اخباری دروغین و ترسناک در مورد هجوم حشرات کشنده به نامساس بوسه زنبه ایالات متحده بوده‌ایم. این اخبار نادرست در شبکه‌های اجتماعی به طور گسترده‌ای پخش شده و باعث نگرانی مردم و هجوم تماس‌ها و ایمیل‌ها به مراکز بهداشتی در سراسر آمریکا شده است. اما واقعیت چیست؟ آیا این حشرات واقعاً خطرناک هستند؟ در ادامه به بررسی دقیق‌تر این موضوع می‌پردازیم و به سوالات شما پاسخ می‌دهیم تا از نگرانی‌های بی‌مورد در موردساس‌های بوسه زنو خطر احتمالی آن‌ها بکاهیم.

سنتپی‌ها یا همان "صدپایان" (Centipedes)، که نامشان در لاتین به معنای "صد پا" است، از شاخه بندپایان (Arthropoda) محسوب می‌شوند. بندپایان گروه بزرگی از بی‌مهرگان هستند که حشراتی مانند عنکبوت‌ها و سخت‌پوستان را نیز در بر می‌گیرند. تمام سنتپی‌ها متعلق به رده هزارپایان (Chilopoda) هستند که حدود 3300 گونه مختلف را شامل می‌شود. این موجودات در تمامی قاره‌ها، به جز قطب جنوب، یافت می‌شوند و بیشترین تنوع را در شکل و ساختار در محیط‌های گرم و استوایی دارند. اکثر سنتپی‌ها خود را با شرایط زندگی زیرزمینی وفق داده‌اند و در خاک، بین برگ‌های پوسیده، زیر پوست درختان یا زیر سنگ‌ها زندگی می‌کنند.