دستگاه دو معادله‌ی خطی با دو مجهول، دو خط در صفحه است و جوابش نقطه‌ی برخورد آن دو خط. چون دو خط یا متقاطع‌اند، یا موازی، یا منطبق، دستگاه یا یک جواب دارد، یا هیچ، یا بی‌شمار. این مقاله نشان می‌دهد چطور با مقایسه‌ی نسبت ضرایب، بدون حل کامل، تعداد جواب را تشخیص دهیم؛ فرمول کلی جواب را به دست می‌آورد و با مثال‌های نموداری، پارامتری و کاربردی تمرین می‌کند.

وقتی چند مقدار مجهول با چند رابطه به هم گره خورده‌اند، با یک دستگاه معادلات روبه‌رو هستیم. این مقاله نقشه‌ی کامل مبحث است: دستگاه خطی چیست، چرا فقط یکی از سه حالت «یک جواب، بی‌شمار جواب، بدون جواب» رخ می‌دهد، تعبیر هندسی آن، و معرفی دستگاه‌های دو و سه مجهولی و سه خانواده‌ی روش حل — حذفی، جانشینی و ماتریسی — به‌همراه این‌که هرکدام کجا به کار می‌آید.

دستگاه نامعادلات مجموعه‌ای از چند نامعادله است که باید هم‌زمان برقرار باشند. در حالت یک‌متغیره، جواب دستگاه اشتراک جواب‌های تک‌تک نامعادله‌هاست و روی محور اعداد پیدا می‌شود؛ در حالت دومتغیره، هر نامعادله‌ی خطی یک نیم‌صفحه است و جواب، ناحیه‌ی مشترک این نیم‌صفحه‌ها. این مقاله هر دو حالت را با مثال‌های حل‌شده و یک مسئله‌ی بهینه‌سازی ساده توضیح می‌دهد.

قدرمطلق یعنی فاصله تا صفر؛ پس \( |x-a| < r \) یعنی «فاصله‌ی \( x \) تا \( a \) کمتر از \( r \) است» و جوابش بازه‌ای متقارن حول \( a \) است، و \( |x-a| > r \) یعنی بیرون همان بازه. در این مقاله این دو قاعده‌ی اصلی، حالت‌های خاص (طرف راست منفی یا صفر)، نامعادله‌هایی که مجهول در دو طرف دارند و نامعادله‌ی دارای دو قدرمطلق، با مثال‌های حل‌شده آموزش داده شده است.

نامعادله‌ی گویا نامعادله‌ای است که مجهول در مخرج کسر قرار دارد، مثل \( \frac{2x-1}{x+3} < 1 \). خطای رایج این است که طرفین را مثل معادله در مخرج ضرب کنیم؛ اما چون علامت مخرج معلوم نیست، این کار جواب غلط می‌دهد. در این مقاله روش درست — بردن همه‌چیز به یک طرف، ساختن یک کسر و تعیین علامت صورت و مخرج با هم — همراه با شش مثال حل‌شده آمده است.

نامعادله‌ی چندجمله‌ای مثل \( x^3-4x \leq 0 \) را نمی‌توان با جابه‌جاکردن جمله‌ها حل کرد. روش استاندارد این است که چندجمله‌ای را تجزیه کنیم و علامت حاصل‌ضرب عامل‌ها را در یک جدول تعیین علامت روی محور دنبال کنیم. این مقاله توضیح می‌دهد چرا علامت فقط در ریشه‌ها عوض می‌شود، چرا ریشه‌ی با تکرار زوج استثناست و چطور عامل‌های درجه دومِ بی‌ریشه را کنار بگذاریم.

برای حل نامعادله‌ی درجه دوم کافی است علامت سه‌جمله‌ای \( ax^2+bx+c \) را روی محور اعداد بدانیم، و این علامت را فقط دو چیز تعیین می‌کند: علامت ضریب \( a \) و ممیز (دلتا). در این مقاله قاعده‌ی «بیرون ریشه‌ها موافق، بین ریشه‌ها مخالف علامت \( a \)»، دلیل آن با نمودار سهمی، حالت‌های دلتای صفر و منفی و شش مثال حل‌شده آمده است.