اِبْنِ هِیْثَم ریاضی دان، فیزیک دان و ستاره شناس بزرگ ایرانی (430-354 هجری قمری، قرن 10 میلادی) است. در آثار لاتین نام او آونتان یا آوناتهان و بیشتر آلهازن ذکر شده.
ابن هیثم اولین دانشمند فیزیک نور در جهان است و در زمینه نورشناسی و شکست و بازتابش نور نقش مهمی ایفا کرده است. وی را به عنوان اولین دانشمندی می شناسند که از آزمایش علمی و روش های تجربی استفاده می کرده است. نوشته های ابن هیثم تقریباً به100 اثر بالغ می شود.
کیتی بومن (Katie Bouman) فارغالتحصیل دانشگاه MIT است که به تازگی به همراه تیم تحقیقاتیاش توانسته الگوریتمی ابداع کند که میتواند تصویری واقعی از یک سیاهچاله را نشان دهد. تمامی تصاویری که تا کنون از سیاهچالهها منتشر شدهاند (مانند تصویر این مطلب)، طراحیهای هنری هستند که آن چیزی را نشان میدهند که افراد در مورد این پدیدههای نجومی تصور میکنند.
برای به تصویر کشیدن یکی از سیاهچالههای غولپیگری که در مرکز کهکشان ما قرار دارد، به یک تلسکوپ نیاز داریم که قطر لنز آن برابر با قطر سیارهی زمین است. به طور حتم، ساخت چنین تلسکوپی ممکن نیست.
عنصر شیمیایی، مادهای است که نمیتوان آن را با روشهای شیمیایی به مواد دیگری تجزیه یا تبدیل کرد. میتوان عناصر را به عنوان بلوکهای سازنده اصلی مواد در نظر گرفت. تا کنون 118 عنصر شناسایی شده است. هر عنصر بر اساس تعداد پروتونهای موجود در هسته اتم خود، شناخته میشود. با افزودن پروتونهای بیشتر به یک اتم، میتوان عنصر جدیدی ایجاد کرد. اتمهای یک عنصر یکسان، دارای عدد اتمی یکسان (Z) هستند.
چرا هر عدد ناصفر به توان صفر برابر ۱ است و چرا \( 2^{-3}=\frac{1}{8} \)؟ پاسخ در چند قانون سادهی توان نهفته است که از تعریف «ضرب مکرر» بیرون میآیند. این مقاله هفت قانون اصلی توان را با اثبات کوتاه، جدول خلاصه، نکات مربوط به پایهی منفی و شش مثال حلشده — از سادهسازی عبارتهای جبری تا محاسبه با نماد علمی — آموزش میدهد.
نظریه مکان مرکزی، یک نظریه فضایی در جغرافیای شهری است که به دنبال تبیین دلایل الگوهای توزیع، اندازه و تعداد شهرها و شهرکها در سراسر جهان است. این نظریه، چارچوبی را فراهم میکند تا این مناطق از نظر تاریخی و الگوهای مکانی امروزی مورد مطالعه قرار گیرند. به بیان ساده، این نظریه به ما کمک میکند تا درک کنیم چرا شهرها و روستاها با اندازههای مختلف در مکانهای خاصی قرار گرفتهاند.
برای سالها، فیزیکدانان تلاش کردهاند تا ماهیت انرژی تاریک را توضیح دهند. این انرژی در واقع به اثر مرموزی اطلاق میشود که میتواند فضا را سریعتر گسترش دهد. اما سریعتر از چه چیزی؟ باید بگوییم سریعتر از آن مقداری که نیروی گرانش موجود در جهان بتواند همهی کاینات را در خود ببلعد. اما از سوی دیگر، علم فیزیک همیشه لزوما در مورد دانستن ماهیت پدیدهها و اشیاء نیست. در بسیاری از موارد نیز باید به چرایی رخ دادن پدیدهها پاسخ دهیم.
در مقالهای که اخیرا منتشر شده، گروهی از فیزیکدانان این سوال اساسی را در مورد انرژی تاریک مطرح کردهاند و نیز پی بردهاند که در برخی موارد، ممکن است این انرژی باعث پیش رفتن زمان به سمت جلو شود.