گیاهانی كه در هنگام رقابت برای به دست آوردن نور مبارزه را به همسایگان بزرگترشان می بازند و در سایه آنها قرار می گیرند باز هم میدان را خالی نمی كنند. آنها با طولانی كردن سریع شاخه ها و امتداد دادن برگ هایشان به جانب خورشید خود را با این شرایط وفق می دهند. این واكنش سندرم اجتناب از سایه نامیده می شود.

بعضی از گونه های گیاهان دماهای منجمد كننده را بهتر تحمل می كنند و مقابل فشارها دوام می آورند در حالی كه گیاهان دیگر حساس ترند. به این ترتیب مشخص است که گیاهان از خودشان در مقابل انجماد محافظت می كنند. این موضوع پای ژن یك آنزیم مرموز متابولیسم چربی گیاهی در كلروپلاست ها را به میان می آورد. این ژن بخصوص به تشكیل یك چربی منجر می شود. این چربی از كلروپلاست و غشای سلول گیاهی در مقابل زیان های ناشی از منجمد شدن محافظت می كند.

با وجود گرم شدن هوا، میزان كربن ذخیره شده به وسیله گیاهان كاهش یافته است. یعنی ممكن است ظرفیت گیاهان برای جذب كربن و نقشی كه به عنوان مخزن كربن ایفا می كنند رو به تنزل باشد.
در طول دهه های اخیر همزمان با بالا رفتن دمای هوا، مقدار كربنی كه از جو وارد توده زیستی گیاهان شده افزایش یافته است. اما براساس یک مطالعه در یك دهه اخیر این روند معكوس شده است. این در حالی است كه این دهه از نظر میزان افزایش دما ركورد زده است.

اگر گیاهان به طریقی از خودشان دفاع نكنند، حتماً به وسیله مجموعه ای از شكارچیان حریص از حشرات كوچك گرفته تا پستانداران گیاهخوار بزرگ، بلعیده می شوند. درحقیقت نه تنها گیاهان از خودشان دفاع می كنند، بلكه به طور معمول بیشتر از یك نوع دفاع به كار می برند. موقعی كه یك گیاه چند انتخاب برای دفاع از خود دارد، چگونه این انتخاب را انجام می دهد؟ آیا یك دفاع چندگانه را برای یك وضعیت مورد استفاده قرار می دهد یا بسته به وضعیت های مختلف به اشكال مختلف از خود دفاع می كند؟

گیاه جواهر زرد، گل وحشی زیبایی است كه در سایه و در نقاط مرطوب سراسر نیمكره شمالی رشد می‌كند. این گل وحشی، برادر و خواهرهایشان را تشخیص می‌دهد!
به عبارتی گل‌های جواهر زرد می‌توانند همدیگر را شناسایی كنند و یا دست كم تشخیص می‌دهند كه آیا از یك مادر هستند یا نه. این گیاهان خویشاوندانشان را نه از راه برگ‌هایشان بلكه از راه ریشه‌هایشان تشخیص می‌دهند. دو گیاه‌شناس به نام‌های گیلر موپی مورفی و سوزان دادلی، از دانشمندان دانشگاه مك مستر همیلتون كانادا علف‌های جواهر زرد را در گلدان‌هایی به همراه خواهران و برادرانشان و یا گیاهان غریبه كاشتند. خواهر و برادرها از بذرهایی رشد كرده بودند كه از یك گیاه مادر بودند. گیاهان غریبه از بذر گیاهان متفاوتی رشد كرده بودند.

آفتابگردان گیاهی است كه وطن اصلی آن آمریكای مركزی است و از آن جا به سایر نقاط جهان گسترش یافته است. این گیاه در مجموع گرماپسند محسوب می شود و به صورت یكساله مورد كشت و كار قرار می گیرد.
آفتابگردان گیاهی از تیره آستراسه است كه برگ های قلبی شكل و ساقه خشن و پوشیده از كرك دارد كه كرك های آن نسبتاً زبر است. ارتفاع ساقه در ارقام مختلف آفتابگردان بین یك تا شش متر متفاوت است.
آفتابگردان می تواند در بسیاری از خاك ها به عمل بیاید. منتها رشد مطلوب آن درخاك هایی است كه دارای ph خنثی باشد. به علت ریشه های عمیقی كه دارد (گاهی طول آنها به سه متر نیز می رسد) چندان از نوع خاك و مواد غذایی آن توقعی ندارد و همین ریشه های عمیق باعث شده نسبت به گیاهان زراعی دیگر نسبت به خشكی و كم آبی مقاومت زیادی نشان دهد. گل آذین آن به صورت كپه ای است كه به آن طبق گفته می شود. بر روی طبق، گل ها به صورت حلقوی شكل قرار می گیرد.

گیاهان شامل همه گیاهان خشكی مثل سرخس ها، خزه ها،‌ درختانی با میوه مخروطی مثل كاج، گیاهان گلدار و  همچنین گروه متنوعی از گیاهان شناور در آب هستند. آنها با بیش از 250 هزار گونه بعد از بندپایان بیشترین تعداد گونه های جانداران را دارند.
گیاهان مدت های طولانی است كه وجود دارند. گیاهان ابتدا در دوره اردوویسین (دوره اردوویسین از 505 تا 438 میلیون سال قبل بوده) ظاهر شدند. اما تا آخر دوره سیلورین به گیاهان امروزی شباهت نداشتند. با پایان دوره دوونین، یعنی در حدود 360 میلیون سال قبل، تفاوت گسترده ای در شكل و اندازه گیاهان به وجود آمد و گیاهان از خزه های ریز تا گیاهان جنگلی بلند را شامل شدند.

آشنایی با هر فردی به خودی خود چالش برانگیز است چه برسد به این که آشنایی با یک فرد خودشیفته باشد. در هنگام آشنایی افراد با یکدیگر هرکسی با چمدان خودش می آید. اگر تابه حال با یک فردخودشیفته برخورد داشته اید با شخصیت خودخواه و راه های نابکارانه ای که چنین فردی در پیش می گیرد آشنا هستید. 
اختلال شخصیتی خودشیفتگی با باور عالی بودن، رفتارهای متکبرانه همراه با نیاز شدید به تحسین و فقدان همدلی با دیگران تعریف می شود. یک خودشیفته واقعی به طور مستمر نیاز دارد که در محوریت امور قرار بگیرد و در بهترین شرایط  ممکن به نظر آید و نفس خود را نوازش دهد. اگر شما تا به حال با چنین کسی برخورد داشته اید می دانید که چه آدم ملال آوری است. اجازه ندهید در تارهای چنین فرد نیرنگ بازی گرفتار شوید. در اینجا پنج نشانه برای تشخیص افراد خودشیفته بیان می شود.

ویژگی ای وجود دارد که ما بدون آن نمی توانیم هوش احساسی داشته باشیم. همچنین هیچ فردی بدون این ویژگی نمی تواند و نخواهد توانست به رهبری نمونه تبدیل شود. این خصیصه برای رهبری مردم لازم است و هر فردی که آرزوی رهبری دیگران را در سر می پروراند باید در خود ایجاد کند.
این ویژگی ضروری، خودآگاهی است و بیشتر رهبران فکری دنیا می گویند که باید آن را در خود ایجاد و تمرین کنیم. خودآگاهی کمک می کند که نه تنها نقاط قوت بلکه کاستی ها و محدودیت هایمان و به عبارت دیگر  نقاط کورمان را نیز ارزیابی کنیم.

همیشه به راحتی نمی توان فهمید که نبوغ در ما وجود دارد یا نه. یکی از علل این امر، نبود توافق بر سر معنای نبوغ است. در دوران رم باستان، نبوغ چیزی نبود که بتوان آن را به دست آورد (اکتسابی نبود). در قرن هجدهم، مکتب رمانتیک، معنای جدیدی به نبوغ داد: فردی با توانایی های خاص و تقریباً الهی. امروزه، از نبوغ بازاریابی یا نبوغ سیاسی صحبت می کنیم. در حالی که در واقع نبوغ حقیقی فراتر از محدوده حوزه های خاص است. نبوغ امری غیرمادی است و به همین خاطر آن را با دقت به کار می بریم تا مبادا چیزی از قدرت جادویی آن کم شود. 
این مورد تنها سوء برداشت از نبوغ نیست. موارد دیگری هم وجود دارد که در زیر به آنها اشاره می کنیم.