مرداب ها، مناطق مرطوب گرمی هستند كه سرشار از هم زندگی گیاهی و هم زندگی جانوری هستند.
باتلاق های با آب تازه نوعی از زمین های مرطوب هستند كه هم از زندگی جانوری و هم از زندگی گیاهی غنی هستند. باتلاق های با آب تازه معمولاً مناطقی باز با آبی با قلیایی پایین هستند. آنها در نزدیكی نهرها، رودها، رودخانه ها و دریاچه ها واقع شده اند. یعنی جایی كه آب به داخل باتلاق جریان می یابد
مرغزار یك علفزار معتدل است. دشت هایی از علف كه در تابستان داغ و در زمستان سرد می شود.
منطقه درون جزر و مدی (همچنین منطقه كرانه نامیده می شود) جایی است كه خشكی و دریا، بین مناطق جزر ومدی پایین و بالا با هم برخورد می كنند. این اكوسیستم دریایی پیچیده در امتداد خطوط ساحلی سراسر جهان وجود دارد. از نظر مواد مغذی و اكسیژن غنی است و خانه ای برای موجودات زنده مختلف است.
علفزار گرمسیری استوایی (حدفاصل مدار رأس السرطان و رأس الجدی) علفزاری است با درختان پراکنده که فصلی خشك و داغ دارد. این محیط زندگی حدفاصل بین علفزار و جنگل واقع شده. علفزارهای گرمسیری در مناطق استوایی خشك و یا وابسته به این مناطق واقع شده اند و اغلب با یك جنگل بارانی مرز دارند. علفزار گرمسیری یك فصل خشك طولانی و یك فصل بارانی دارد.
جنگل های برگریز معتدل، جنگل هایی در مناطق بارانی خنك هستند. آنها درختانی دارند كه برگ هایشان را در پاییز از دست می دهند و این برگ ها دوباره در بهار رشد می كنند. جنگل های معتدل برگریز در عرض های جغرافیایی میانه، در اطراف جهان یافت می شوند و چهار فصل مشخص دارند.
مناطق شهری پر از جانورانی هستند كه با زندگی شهری تطبیق پیدا كرده اند
غارها خانه بسیاری از جانوران هستند. بعضی از جانوران فقط در غارها زندگی می كنند. آنها troglobites (به معنی اقامت كنندگان در غار) نامیده می شوند. این جانوران با زندگی در تاریكی تطبیق پیدا كرده اند (اغلب آنها بی رنگ هستند و بسیاری از آنها نمی توانند ببینند) و نمی توانند در خارج از غار به زندگیشان ادامه دهند. نمونه های این جانوران کور عبارتند از: سمندر كور تكزاس، كرم های پهن كور، میگوی بی چشم، ماهی بی چشم، سوسك های غار، ماهی خاردار کور و بعضی از سخت پوستان.
گیاهان اتوتروف اند، بدین معنی که غذایشان را با استفاده از انرژی حاصل از خورشید تولید می کنند. گیاهان زیر آب تا زمانی می توانند به حیات شان ادامه دهند که به اندازه کافی نزدیک به سطح آب باشند و به این وسیله به نور خورشید کافی برای انجام فتوسنتز دسترسی پیدا کنند.
هزاران گونه مختلف از حیات گیاهی شامل انواع فیتوپلانکتون ها، جلبک ها، کتانجک ها و علف های دریایی در اقیانوس ها وجود دارند.
در زیر اقیانوس ها هم درختان رشد می کنند. این درختان کتانجک (kelp) نامیده می شوند و در مقایسه با درختانی که در خشکی می رویند، اشکال گیاهی خیلی ابتدایی تری هستند.
خبر خوب برای آنهایی که از گرم شدن سریع سیاره مان نگران و مأیوس شده اند این است که با استفاده از مدیریت کردن گیاهان می توان به مبارزه با اثرات تغییرات آب و هوایی کمک کرد. دانشمندان دو راه برای ایجاد گیاهانی که برای تبدیل دی اکسید کربن به انرژی بهتر عمل می کنند، پیدا کرده اند. این روش ها می تواند به تولید سوخت های زیستی بهتر، مواد غذایی بیشتر و مقابله با تغییرات آب و هوایی و در نتیجه نجات جهان کمک کند.
دو مطالعه که در مجله Science منتشر شده نشان می دهد با تقویت فرایندهایی که طی آنها گیاهان انرژی تولید می کنند -تثبیت کربن یا فتوسنتز می توان آینده بهتری را رقم زد. در یکی از این تحقیقات، دانشمندان می گویند که می خواهند کل فرآیند تثبیت کربن (فتوسنتز) که فرآیندی بسیار آهسته و کند است در چرخه ای جدید و سریع انجام شود. در مطالعه دیگر، محققان گیاهان را به گونه ای مهندسی کرده اند که بتوانند نور خورشید بیشتری را جذب کنند. این گیاهان تقویت شده تا 20 درصد بیشتر رشد می کنند، که همین ذخیره ای بزرگ برای تأمین مواد غذایی است.