ویلكی كالینز (1889-1824) نویسنده‌ای پیشگام در ادبیات جنایی و رمان‌های رازآلود انگلیسی به شمار می‌رود. او در دوران ویكتوریا، سبكی "احساسی" را در پیش گرفت و با خلق آثار پرفروشی چون *زن سفیدپوش*، *سنگ ماه* و *اعماق یخ‌زده*، به بررسی تاثیر وقایع مرموز، تکان‌دهنده و جنایی بر خانواده‌های طبقه متوسط در آن دوران پرداخت. کالینز با مهارت تمام، تاریکی‌های پنهان در پس ظاهر آراسته جامعه ویكتوریایی را به تصویر کشید و رد پایی ماندگار در تاریخ ادبیات از خود به جای گذاشت. او به عنوان بنیان‌گذار رمان‌های جنایی پلیسی شناخته می‌شود.

سال‌های اولیه زندگی و تحصیلات ویلکی کالینز

ویلیام ویلکی کالینز در 8 ژانویه 1824 در خیابان کاوندیش مریل‌بون، لندن به دنیا آمد. او پسر بزرگ ویلیام کالینز، نقاش منظره و عضو آکادمی سلطنتی، و همسرش هریت گدس، معلم سرخانه سابق، بود. ویلکی نام خود را از دیوید ویلکی، نقاش اسکاتلندی که پدرخوانده‌اش بود، گرفت.

کالینز پس از گذراندن یک سال در آکادمی کوچک ماید هیل در نزدیکی تیبرن، انگلستان، به همراه خانواده‌اش به ایتالیا رفت و از سال 1837 تا 1838 در آنجا اقامت داشتند. خانواده کالینز در ایتالیا از موزه‌ها و خرابه‌های باستانی دیدن کردند و در شهرهایی مانند رم، ناپل و سورنتو اقامت گزیدند. پس از بازگشت به انگلستان، ویلکی از سال 1838 تا 1841 در مدرسه پسرانه‌ای که توسط هنری کول در هایبوری اداره می‌شد، تحصیل کرد. در آنجا، به دلیل آشنایی‌اش با زبان ایتالیایی و داستان‌های ادبیات خارجی، او را مجبور می‌کردند تا برای سایر پسران داستان تعریف کند.

در سن 17 سالگی، کالینز اولین شغل خود را در کنار یک تاجر چای به نام ادوارد آنتروبوس، دوست پدرش، آغاز کرد. مغازه آنتروبوس در خیابان استرند لندن واقع شده بود. فضای پرجنب‌وجوش استرند، با وجود تئاترها، دادگاه‌ها، میخانه‌ها و دفاتر تحریریه روزنامه‌ها، الهام‌بخش کالینز برای نوشتن مقالات کوتاه و قطعات ادبی در اوقات فراغتش بود. اولین مقاله‌ی امضا شده او، "آخرین راننده دلیجان"، در مجله مصور داگلاس جرولد در سال 1843 منتشر شد.

در سال 1846، کالینز دانشجوی حقوق در لینکلنز این شد. او در سال 1851 به وکالت فراخوانده شد، اما هرگز به طور جدی به این حرفه نپرداخت و به نویسندگی متمرکز شد. علاقه او به داستان‌سرایی و مشاهداتش از زندگی شهری، زمینه‌ساز ورودش به دنیای ادبیات شد.

آغاز فعالیت‌های ادبی ویلکی کالینز

اولین رمان ویلکی کالینز، *ایولانی*، رد شد و تا سال 1995، مدت‌ها پس از مرگش، دوباره ظاهر نشد. رمان دوم او، *آنتونینا*، تنها یک سوم آن به پایان رسیده بود که پدرش درگذشت. پس از مرگ پدر، ویلکی کالینز شروع به کار بر روی زندگی‌نامه‌ی دو جلدی پدرش کرد که در سال 1848 منتشر شد. این زندگی‌نامه توجه محافل ادبی را به او جلب کرد.

در سال 1851، کالینز با چارلز دیکنز ملاقات کرد و این دو نویسنده به دوستانی صمیمی تبدیل شدند. اگرچه دیکنز به عنوان یک مربی برای بسیاری از نویسندگان شناخته نمی‌شد، اما قطعاً یک حامی، همکار و مربی برای کالینز بود. به گفته محققان ادبیات ویکتوریایی، دیکنز و کالینز بر یکدیگر تأثیر گذاشتند و حتی چندین داستان کوتاه را به طور مشترک نوشتند. دیکنز با انتشار برخی از داستان‌های کالینز از او حمایت کرد و این احتمال وجود دارد که این دو مرد از اتحادهای جنسی غیرایده‌آل یکدیگر در دوره ویکتوریا آگاه بودند.

کالینز در کودکی ویلیام و ویلی نامیده می‌شد، اما با افزایش جایگاهش در دنیای ادبیات، تقریباً برای همه به ویلکی معروف شد. این تغییر نام، نشان‌دهنده‌ی ورود او به عرصه‌ی حرفه‌ای نویسندگی و کسب شهرت بود.

مکتب رمان‌های احساسی

ژانر "احساسی" در نویسندگی، مرحله‌ی اولیه‌ای در توسعه‌ی رمان‌های جنایی و کارآگاهی بود. رمان‌های احساسی ترکیبی از داستان‌های خانوادگی، ملودرام، روزنامه‌نگاری جنجالی و رمانس‌های گوتیک ارائه می‌دادند. طرح‌های داستانی شامل عناصری مانند تعدد زوجات، جعل هویت، مسمومیت و سرقت بود که همگی در خانه‌های طبقه متوسط رخ می‌دادند. رمان‌های احساسی بخش زیادی از "احساس" خود را مدیون ژانر قدیمی‌تر رمان‌های نیوگیت هستند که شامل زندگی‌نامه‌های جنایتکاران بدنام بود.

ویلکی کالینز محبوب‌ترین و امروزه به یادماندنی‌ترین نویسنده‌ی رمان‌های احساسی است که مهم‌ترین رمان‌های خود را در دهه 1860، اوج این ژانر، به پایان رساند. از دیگر فعالان این سبک می‌توان به مری الیزابت برادون، چارلز رید و الن پرایس وود اشاره کرد. کالینز با پرداختن به موضوعات تابو و پنهان‌کاری‌های خانوادگی، خوانندگان را به چالش می‌کشید و سبکی متمایز در ادبیات ویکتوریایی ایجاد کرد. رمان‌های او با تمرکز بر جزئیات و ایجاد تعلیق، راه را برای نویسندگان ژانر جنایی هموار کردند.

زندگی خانوادگی و شخصی ویلکی کالینز

ویلکی کالینز هرگز ازدواج نکرد. گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه آشنایی نزدیک او با ازدواج ناموفق چارلز و کاترین دیکنز ممکن است بر او تأثیر گذاشته باشد.

در اواسط دهه 1850، کالینز زندگی با کارولین گریوز، بیوه‌ای با یک دختر را آغاز کرد. گریوز در خانه کالینز زندگی می‌کرد و تقریباً به مدت سی سال از امور داخلی او مراقبت می‌کرد. در سال 1868، زمانی که مشخص شد کالینز با او ازدواج نخواهد کرد، گریوز مدتی او را ترک کرد و با شخص دیگری ازدواج کرد. با این حال، او و کالینز دو سال بعد پس از پایان ازدواج گریوز دوباره به هم پیوستند.

در حالی که گریوز دور بود، کالینز با مارتا راد، خدمتکار سابق، رابطه برقرار کرد. راد 19 ساله و کالینز 41 ساله بود. او برای او خانه‌ای در چند بلوک دورتر از خانه‌اش تهیه کرد. راد و کالینز با هم صاحب سه فرزند شدند: ماریان (متولد 1869)، هریت کانستانس (متولد 1871) و ویلیام چارلز (متولد 1874). به این کودکان نام خانوادگی "داوسون" داده شد، زیرا داوسون نامی بود که کالینز هنگام خرید خانه و ملاقات با راد از آن استفاده می‌کرد. او در نامه‌هایش از آنها به عنوان "خانواده مورگاناتیک" خود یاد می‌کرد. (خانواده مورگاناتیک به رابطه‌ای گفته می‌شود که در آن، فرزندان از حقوق و امتیازات کامل برخوردار نیستند).

در اواخر دهه سی سالگی، کالینز به لودانوم، مشتق تریاک، معتاد شد که به عنوان یک عنصر داستانی در بسیاری از بهترین رمان‌هایش، از جمله *سنگ ماه*، به کار رفت. او همچنین در سراسر اروپا سفر کرد و سبک زندگی نسبتاً مجلل و خوشگذرانی با همراهان سفر خود، از جمله دیکنز و دیگرانی که در طول مسیر ملاقات می‌کرد، داشت. این اعتیاد و سبک زندگی پرهزینه، تاثیری عمیق بر زندگی و آثار او گذاشت.

آثار منتشر شده

کالینز در طول عمر خود، بیش از 30 رمان و 50 داستان کوتاه نوشت که برخی از آنها در مجلاتی به سردبیری چارلز دیکنز منتشر شدند. او همچنین یک کتاب سفرنامه با عنوان (A Rogue's Life) و نمایشنامه‌هایی به رشته تحریر درآورد که مشهورترین آنها، *اعماق یخ‌زده*، تمثیلی از سفر ناموفق فرانکلین برای یافتن گذرگاه شمال غربی از طریق کانادا است. تنوع آثار او نشان‌دهنده‌ی وسعت تخیل و توانایی او در به‌تصویرکشیدن داستان‌هایی در ژانرهای مختلف است.

مرگ و میراث ویلکی کالینز

ویلکی کالینز در 23 سپتامبر 1889 در سن 69 سالگی در لندن، پس از تحمل یک سکته مغزی ناتوان‌کننده، درگذشت. در وصیت‌نامه‌اش، درآمد باقی‌مانده از فعالیت نویسندگی‌اش بین دو شریک زندگی‌اش، گریوز و راد، و فرزندان داوسون تقسیم شد.

ژانر احساسی پس از دهه 1860 از محبوبیت خود کاسته شد. با این حال، محققان به سبک احساسی، به ویژه آثار کالینز، اعتبار می‌دهند که خانواده ویکتوریایی را در بحبوحه تغییرات اجتماعی و سیاسی عصر صنعتی، بازآفرینی کرد. او اغلب زنانی قوی را به تصویر می‌کشید که بر بی‌عدالتی‌های روز غلبه می‌کردند، و ابزارهای داستانی را توسعه داد که نسل‌های بعدی نویسندگان مانند ادگار آلن پو و آرتور کانن دویل از آنها برای اختراع ژانر معمایی کارآگاهی استفاده کردند. کالینز با خلق شخصیت‌های زن قوی و به چالش کشیدن هنجارهای اجتماعی، نقش مهمی در پیشبرد اندیشه‌های مترقی در ادبیات داشت.

تی. اس. الیوت درباره کالینز گفت که او "اولین و بزرگترین رمان‌نویس انگلیسی مدرن" است. دوروتی ال. سایرز، نویسنده داستان‌های معمایی، گفت که کالینز صادقانه‌ترین فمینیست در میان رمان‌نویسان قرن نوزدهم بود. این اظهارات نشان‌دهنده‌ی جایگاه والای کالینز در تاریخ ادبیات و تاثیر ماندگار او بر نویسندگان و منتقدان است.

حقایق سریع درباره ویلکی کالینز

• نام کامل: ویلیام ویلکی کالینز
• شغل: نویسنده
• شهرت: رمان‌های جنایی پرفروش و توسعه ژانر احساسی ادبیات
• تاریخ تولد: 8 ژانویه 1824 در لندن، انگلستان
• نام والدین: ویلیام کالینز و هریت گدس
• تاریخ مرگ: 23 سپتامبر 1889 در لندن، انگلستان
• آثار منتخب: *زن سفیدپوش، سنگ ماه، بی‌نام، اعماق یخ‌زده*
• نام همسر: هرگز ازدواج نکرد، اما دو شریک زندگی مهم داشت - کارولین گریوز، مارتا راد.
• فرزندان: ماریان داوسون، هریت کانستانس داوسون و ویلیام چارلز داوسون
• جمله معروف: "هر زنی که به هوش خود اطمینان داشته باشد، در هر زمان، حریفی برای مردی است که به خلق و خوی خود مطمئن نیست." (از *زن سفیدپوش*)