مستعمره نیوهمپشایر یکی از 13 مستعمره اصلی ایالات متحده بود که در سال 1623 تأسیس شد. زمین های این دنیای جدید به کاپیتان جان میسون اختصاص یافت که نام این سکونتگاه جدید را از زادگاهش در شهرستان همپشایر، انگلستان گرفت. میسون دهقانانی را به این سرزمین جدید فرستاد تا یک مستعمره ماهی گیری ایجاد کنند. با این حال، او پیش از دیدن جایی که مقدار قابل توجهی پول برای ساخت شهرها و دفاع از آن خرج کرده بود، درگذشت.

• همچنین به عنوان: استان سلطنتی نیوهمپشایر، استان بالایی ماساچوست
• نام گذاری شده بعد از: همپشایر، انگلستان
• سال تأسیس: 1623
• کشور تأسیس کننده: انگلستان
• اولین سکونتگاه شناخته شده اروپایی: دیوید تامسون، 1623؛ ویلیام و ادوارد هیلتون، 1623
• جوامع بومی ساکن: پنناکک و آباناکی (آلگونکین)
• بنیان گذاران: جان میسون، فردیناندو گورجز، دیوید تامسون
• افراد مهم: بنینگ ونت وورت
• نخستین نمایندگان کنگره قاره ای: ناتانیل فولسوم؛ جان سالیوان
• امضاکنندگان اعلامیه استقلال: جوزیا بارلت، ویلیام ویپبل، متیو تھورنتون

یکی از مستعمرات نیو انگلند

مستعمره نیوهمپشایر یکی از چهار مستعمره نیو انگلند بود، همراه با مستعمرات خلیج ماساچوست، کانکتیکات و رود آیلند. مستعمرات نیو انگلند یکی از سه گروه تشکیل دهنده 13 مستعمره اصلی بودند. دو گروه دیگر مستعمرات میانه و مستعمرات جنوبی بودند. مهاجران مستعمرات نیو انگلند تابستان های ملایمی را تجربه کردند اما زمستان های بسیار سختی را گذرانده اند. یکی از مزایای هوای سرد این بود که به کاهش گسترش بیماری ها که در مناطق گرم سیر مستعمرات جنوبی یک مشکل عمده بود کمک می کرد.

سکونت اولیه مستعمره نیوهمپشایر

زیر نظر کاپیتان جان میسون و شرکت لکنیا که برای مدت کوتاهی فعال بود، دو گروه مهاجر به دهانه رود پیسکاتوا رسیدند و دو جامعه ماهی گیری ایجاد کردند، یکی در دهانه رود و دیگری هشت مایل بالاتر از آن. دیوید تامسون در سال 1623 به همراه 10 نفر دیگر و همسرش به سمت نیو انگلند به راه افتاد و در دهانه رود پیسکاتوا، نزدیک جایی که اکنون رای نامیده می شود، یک مزرعه تأسیس کرد؛ این مکان تنها برای چند سال دوام آورد. به همین حدود، ویلیام و ادوارد هیلتون که دلالان ماهی در لندن بودند، مستعمری در نقطه هیلتون نزدیک دوور ایجاد کردند. هیلتون ها با حمایت مالی به خرید زمین در سال 1631 پرداختند و تا سال 1632 یک گروه 66 مرد و 23 زن به مستعمره در حال شکل گیری نیوهمپشایر فرستاده شدند. دیگر سکونت های اولیه شامل بانک توت فرنگی توماس وارنترتون در نزدیکی پورتسماوث و آمبروز گیبونز در نیویچاوانوک بود.

ماهی، نهنگ، خز و چوب از منابع طبیعی مهم مستعمره نیوهمپشایر بودند. بخش قابل توجهی از زمین rocky و سفت بود و لذا کشاورزی محدود بود. برای تأمین غذا، مهاجران گندم، ذرت، چاودار، لوبیا و انواع کدوها را کشت کردند. درختان قدیمی و بزرگ جنگل های نیوهمپشایر برای استفاده به عنوان دکل کشتی مورد علاقه تاج انگلستان بودند. بسیاری از مهاجران اولیه به مستعمره نیوهمپشایر نیامدند تا به دنبال آزادی مذهبی باشند، بلکه برای کسب ثروت از طریق تجارت با انگلستان، به ویژه در زمینه ماهی، خز و چوب آمده بودند.

ساکنان بومی مستعمره نیوهمپشایر

مردم بومی اصلی که در زمان ورود انگلیسی ها به حوزه نیوهمپشایر زندگی می کردند، پنناکاک و آباناکی بودند که هر دو از گویش های آلگونکین صحبت می کردند. سال های اولیه استقرار انگلیسی ها نسبتاً صلح آمیز بود. اما روابط بین این گروه ها در نیمه دوم قرن ۱۶۰۰ رو به زوال گذاشت که عمدتاً به دلیل تغییرات رهبری در مستعمره نیوهمپشایر بود. همچنین مشکلات عمده ای در ماساچوست و در سرتاسر نیوانگلند وجود داشت، از جمله جنگ پادشاه فیلیپ در سال ۱۶۷۵. در طول این جنگ، مبلغان انگلیسی و مردم بومی که آنها را به مسیحیت پیوریت تبدیل کرده بودند، علیه مردم بومی مستقل متحد شدند. مستعمره نشین ها و متحدانشان در نهایت برتری یافتند و هزاران نفر از مردان، زنان و کودکان بومی را طی چندین نبرد کشتند. با این حال، هیچ نوع اتحاد بین مستعمره نشین ها و متحدان بومی باقی نماند و کینه عمیقی آنها را از هم جدا کرد. آن دسته از مردم بومی که کشته یا به بردگی گرفته نشده بودند، به سمت شمال و مکان هایی از جمله مستعمره نیوهمپشایر حرکت کردند.

شهر دوور کانونی از مبارزه بین مهاجران و پنناکاک بود، جایی که مهاجران تعداد زیادی دژ برای دفاع ساختند و به دوور لقب «شهر دژ» دادند که هنوز هم دوام دارد. حمله پنناکاک در تاریخ ۷ ژوئن ۱۶۸۴ به عنوان کشتار کوچچو به یاد مانده است.

استقلال نیوهمپشایر

کنترل مستعمره نیوهمپشایر چندین بار تغییر کرد تا اینکه مستعمره استقلال خود را اعلام کرد. این منطقه قبل از سال ۱۶۴۱ یک استان سلطنتی بود که توسط مستعمره ماساچوست خلیج تصرف شده بود و به عنوان استان بالای ماساچوست نام برده می شد. در سال ۱۶۸۰، مستعمره نیوهمپشایر دوباره به وضعیت استان سلطنتی بازگشت، اما این وضعیت تنها تا سال ۱۶۸۸ ادامه داشت که دوباره بخشی از ماساچوست شد. نیوهمپشایر در سال ۱۷۴۱ استقلال خود را از ماساچوست و نه از انگلستان به دست آورد. در آن زمان، مردم بنینگ ونتورث را به عنوان فرماندار خود انتخاب کردند و تحت رهبری او تا سال ۱۷۶۶ باقی ماندند.

مستعمره نیوهمپشایر دو نفر را به کنگره قاره ای اول در سال ۱۷۷۴ فرستاد: ناتانیل فولسوم و جان سالیوان. شش ماه پیش از امضای اعلامیه استقلال، نیوهمپشایر به اولین مستعمره ای تبدیل شد که استقلال خود را از انگلستان اعلام کرد. جوزیا بارلت، ویلیام ویکپل و متیو تورنتون برای نیوهمپشایر اعلامیه را امضا کردند.

مستعمره نیوهمپشایر در سال ۱۷۸۸ به ایالت تبدیل شد.