هولوکاست یکی از بدنام ترین اقدام های نسل کشی در تاریخ معاصر است. جنایات زیادی که توسط آلمان نازی قبل و در طول جنگ جهانی دوم انجام شد، میلیون ها نفر را نابود کرد و چهره اروپا را به طور دائم تغییر داد. مطالعه حقایق هولوکاست یک فعالیت ارزشمند و ضروری است تا اطمینان حاصل شود که هرگز دوباره این واقعه تکرار نخواهد شد.

اصطلاحات کلیدی هولوکاست

• هولوکاست: از واژه یونانی هولوکاستن به معنی قربانی کردن با آتش گرفته شده است. این واژه به آزار و کشتار برنامه ریزی شده مردم یهودی و دیگرانی که به عنوان افراد inferior به "آلمانی های واقعی" شناخته می شدند، اشاره دارد.
• شوآ: واژه ای عبری به معنی ویرانی، نابودی یا ضایع، که همچنین برای اشاره به هولوکاست استفاده می شود.
• نازی: اختصاری آلمانی به معنی حزب کارگر ملی گرای آلمان (Nationalsozialistishe Deutsche Arbeiterpartei).
• راه حل نهایی: اصطلاح نازی ها برای اشاره به طرحشان جهت نابودسازی مردم یهودی.
• شب کریستال: به طور لغوی "شب کریستالی" یا شب شیشه های شکسته، به شب 9-10 نوامبر 1938 اشاره دارد که در آن هزاران کنیسه و خانه ها و کسب وکارهای متعلق به یهودیان در اتریش و آلمان مورد حمله قرار گرفتند.
• کمپ های کار اجباری: اگرچه ما از اصطلاح کلی "کمپ های کار اجباری" استفاده می کنیم، اما انواع مختلفی از کمپ ها با اهداف متفاوت وجود داشتند. این شامل کمپ های extermination، کمپ های کار، کمپ های اسیران جنگی و کمپ های ترانزیت می شود.

معرفی هولوکاست

هولوکاست از سال 1933 آغاز شد، زمانی که آدولف هیتلر به قدرت در آلمان رسید و در سال 1945 به پایان رسید، زمانی که نازی ها توسط نیروهای متفقین شکست خوردند. اصطلاح هولوکاست از واژه یونانی هولوکاستن مشتق شده است که به معنی قربانی کردن با آتش می باشد. این اصطلاح به آزار و کشتار برنامه ریزی شده مردم یهودی و دیگرانی که به عنوان inferior به "آلمانی های واقعی" شناخته می شدند، اشاره دارد. واژه عبری شوآ که به معنی ویرانی، نابودی یا ضایع است، همچنین به این نسل کشی اشاره می کند.

علاوه بر یهودیان، نازی ها به اقلیت های قومی، افراد LGBTQ+، شهود یهوه و افراد دارای معلولیت نیز حمله کردند. کسانی که در برابر نازی ها مقاومت کردند، به کمپ های کار اجباری فرستاده شدند یا به قتل رسیدند.

واژه نازی، اختصاری آلمانی برای حزب کارگر ملی گرای آلمان (Nationalsozialistishe Deutsche Arbeiterpartei) است. نازی ها گاهی از اصطلاح "راه حل نهایی" برای اشاره به طرح خود برای نابودسازی مردم یهودی استفاده می کردند، هرچند که منابع دقیق این اصطلاح برای تاریخ نگاران نامشخص است.

تعداد کشته ها

به گزارش موزه یادبود هولوکاست ایالات متحده، کمی بیش از 17 میلیون نفر در خلال هولوکاست کشته شدند — یک واقعیت ویران کننده درباره هولوکاست — اما هیچ سند واحدی وجود ندارد که تعداد کل کشته ها را ثبت کند. از این تعداد، شش میلیون نفر یهودی بودند که تقریباً دو سوم از جمعیت یهودی ساکن در اروپا را تشکیل می دهند. برآورد می شود که 1.5 میلیون کودک یهودی و هزاران کودک رومانی، آلمانی و لهستانی در خلال هولوکاست جان باختند.

تعداد کشته شدگان هولوکاست

حقایق آماری زیر از موزه ملی هولوکاست ایالات متحده است. با کشف اطلاعات و مدارک بیشتر، احتمال تغییر این اعداد وجود دارد. تمامی اعداد تقریبی هستند.

• 6 میلیون یهودی
• 5.7 میلیون غیرنظامی شوروی (1.3 میلیون غیرنظامی یهودی شوروی در آمار 6 میلیون یهودی گنجانده شده است)
• 3 میلیون اسیر جنگی شوروی (شامل حدود 50,000 سرباز یهودی)
• 1.9 میلیون غیرنظامی لهستانی (غیر یهودی)
• 312,000 غیرنظامی صرب
• تا 250,000 نفر دارای معلولیت
• تا 250,000 رومانی
• 1,900 شهود یهوه
• حداقل 70,000 مجرم سابقه دار و "ضد اجتماعی"
• تعداد نامشخصی از مخالفان سیاسی و فعالان آلمانی.
• صدها یا هزاران فرد LGBTQ+ (که ممکن است در آمار 70,000 مجرم سابقه دار و "ضد اجتماعی" فوق گنجانده شده باشند).

آغاز هولوکاست

در تاریخ 1 آوریل 1933، نازی ها نخستین اقدام خود علیه یهودیان آلمان را با اعلام تحریم همه کسب وکارهای یهودی آغاز کردند.

قانون های نورنبرگ، که در تاریخ 15 سپتامبر 1935 صادر شد، به منظور exclusion یهودیان از زندگی عمومی طراحی شده بود. این قوانین، یهودیان آلمان را از تابعیت خود محروم کرده و ازدواج و روابط جنسی خارج از ازدواج بین یهودیان و غیر یهودیان را ممنوع کردند. این اقدامات، پیش زمینه ی قانونی برای تصویب قوانین ضد یهودی بعدی فراهم کرد. نازی ها در سال های بعدی، قوانین ضد یهودی متعددی صادر کردند: یهودیان از ورود به پارک های عمومی ممنوع شدند، از مشاغل خدمات عمومی اخراج شدند و مجبور به ثبت اموال خود شدند. سایر قوانین، پزشکان یهودی را از درمان بیماران غیر یهودی منع کردند، کودکان یهودی را از مدارس دولتی اخراج کردند و محدودیت های شدیدی برای سفر یهودیان وضع کردند.

شب کریستال: شب شیشه های شکسته

در شب 9 و 10 نوامبر 1938، نازی ها به تحریک یک کشتار علیه یهودیان در اتریش و آلمان پرداختند که آن را شب کریستال (Kristallnacht) می نامیدند. این کشتار شامل غارت و آتش زدن کنیسه ها، شکستن شیشه های فروشگاه های متعلق به یهودیان و چپاول این فروشگاه ها بود. در صبح روز بعد، شیشه های شکسته در سطح زمین ریخته شده بودند. بسیاری از یهودیان مورد حمله فیزیکی قرار گرفتند یا مورد آزار و اذیت قرار گرفتند و حدود 30,000 نفر به زندان های کار اجباری فرستاده شدند.

پس از آغاز جنگ جهانی دوم در سال 1939، نازی ها دستور دادند که یهودیان باید بر روی لباس های خود ستاره زرد داوود را بپوشند تا به راحتی شناسایی و هدف قرار گیرند. افراد LGBTQ+ نیز هدف قرار گرفتند و مجبور به پوشیدن مثلث های صورتی شدند.

گتوهای یهودی

پس از آغاز جنگ جهانی دوم، نازی ها شروع به دستور به همه یهودیان کردند که در مناطق کوچک و جداشده ای از شهرهای بزرگ، به نام گتوها، زندگی کنند. یهودیان از خانه های خود بیرون رانده شدند و به محل های کوچک تری نقل مکان کردند که غالباً با یک یا چند خانواده دیگر به اشتراک گذاشته می شد.

بعضی از گتوها در ابتدا باز بودند، به این معنی که یهودیان می توانستند در طول روز از منطقه خارج شوند اما باید تا زمان مقرر به آنجا بازمی گشتند. بعدها، تمامی گتوها بسته شدند، به این معنا که یهودیان تحت هیچ شرایطی اجازه خروج نداشتند. بزرگ ترین گتوها در شهرهای لهستانی بیالاستوک، لودز و ورشو واقع شده بودند. گتوهای دیگری نیز در مینسک، بلاروس؛ ریگا، لتونی؛ و ویلنا، لیتوانی یافت می شدند. بزرگ ترین گتو در ورشو قرار داشت. در اوج آن در مارس 1941، حدود 445,000 نفر در مساحتی به اندازه تنها 1.3 مایل مربع جمع شده بودند.

تنظیم و تخلیه گتوها

در بیشتر گتوها، نازی ها به یهودیان دستور دادند که یک "یهودنرات" (شورای یهودی) تشکیل دهند تا درخواست های نازی ها را مدیریت کرده و زندگی داخلی گتو را تنظیم کنند. نازی ها به طور مرتب دستور اخراج یهودیان از گتوها را صادر می کردند. در برخی از گتوهای بزرگ، روزانه 5,000 تا 6,000 نفر از طریق راه آهن به کمپ های کار اجباری و نابودسازی منتقل می شدند. برای همکاری یهودیان، نازی ها به آن ها گفتند که به مکان دیگری برای کار منتقل می شوند.

با تغییر رویکرد جنگ جهانی دوم علیه نازی ها، آن ها برنامه ای نظام مند برای از بین بردن یا "تخلیه" گتوهایی که ایجاد کرده بودند آغاز کردند. این برنامه شامل کشتار دسته جمعی در محل و انتقال ساکنان باقی مانده به کمپ های نابودسازی بود. وقتی نازی ها تلاش کردند تا گتو ورشو را در تاریخ 13 آوریل 1943 تخلیه کنند، یهودیان باقی مانده در مقاومتی به نام "شورش گتو ورشو" به مقابله پرداختند. مبارزان مقاومتی یهودی تقریباً به مدت یک ماه در برابر تمام رژیم نازی تسلیم نشدند که این خود یک واقعیت مهم درباره هولوکاست است.

کمپ های کار اجباری

اگرچه بسیاری از مردم همه کمپ های نازی را به عنوان کمپ های کار اجباری می شناسند، در حقیقت انواع مختلفی از کمپ ها از جمله کمپ های کار اجباری، کمپ های نابودسازی، کمپ های کار، کمپ های اسیران جنگی و کمپ های ترانزیت وجود داشتند. یکی از اولین کمپ های کار اجباری در داچاو، در جنوب آلمان قرار داشت و در تاریخ 20 مارس 1933 افتتاح شد.

از سال 1933 تا 1938، بیشتر افرادی که در کمپ های کار اجباری نگهداری می شدند، زندانیان سیاسی و افرادی بودند که نازی ها آن ها را "ضد اجتماعی" قلمداد می کردند. این افراد شامل معلولان، بی خانمان ها و بیماران روانی بودند. پس از شب کریستال در سال 1938، آزار یهودیان به طور سازمان یافته تری انجام شد که منجر به افزایش تصاعدی تعداد یهودیانی شد که به کمپ های کار اجباری فرستاده شدند.

زندگی در کمپ های کار اجباری نازی وحشتناک بود. زندانیان مجبور به انجام کارهای سخت فیزیکی بودند و غذای کمی به آن ها داده می شد. آن ها در تخت های چوبی overcrowded سه یا بیشتر خوابیده بودند و خوابیدن روی تشک برایشان ناشناخته بود. شکنجه در این کمپ ها رایج و مرگ ها مکرر بود. در بسیاری از کمپ ها، پزشکان نازی آزمایش های پزشکی بر روی زندانیان را بدون رضایت آن ها انجام می دادند.

کمپ های نابودسازی

در حالی که کمپ های کار اجباری برای کار کردن و گرسنگی دادن به زندانیان تا مرگ طراحی شده بودند، کمپ های نابودسازی (که به آن ها کمپ های مرگ نیز گفته می شود) فقط برای هدف کشته شدن سریع و کارآمد گروه های بزرگ مردم ساخته شده بودند. نازی ها شش کمپ نابودسازی در لهستان ساختند: چلمنو، بلزک، سوبی بور، تربلینکا، آشویتس و مایدانهک.

زندانیا نی که به این کمپ ها منتقل می شدند، به آن ها گفته می شد که لباس های خود را درآورده و برای استحمام آماده شوند. به جای استحمام، زندانیان به اتاق های گاز هجوم می آوردند و کشته می شدند. آشویتس بزرگ ترین کمپ کار اجباری و نابودسازی ساخته شده بود. برآورد می شود که تقریباً 1.1 میلیون نفر در آشویتس کشته شدند.