روندی در تکامل بیولوژیکی موجودات زنده وجود دارد که نتیجه انتخاب طبیعی است و بر اساس آن یک گونه بهتر با شرایط زندگی در محیط زیستش (دما، منابع غذایی و شکارچیان) انطباق پیدا می کند. این روند سازگاری یا سازش پذیری نام دارد.

سرها (و مغزها)ی دایناسورهای گردن بلند، خیلی بالای قلب هایشان نگه داشته می شد. در سوروپودهای بزرگ، سر می توانست هشت متر بالای قلب باشد! این امر در مهندسی جریان خون مشکلاتی ایجاد می کرد. دیرینه شناسان زرافه را به عنوان مدلی برای حدس زدن درباره جریان خون گونه برچیوسوروس به کار می برند. مفصل بندی گردن برچیوسوروس مثل زرافه، عمودی تر از تعداد زیادی از سوروپودهای دیگر بود و او می توانست از ارتفاع هشت متری هم غذا به دست آورد.

جلبک های سبز- آبی که به نام سیانوباکتری نیز شناخته می شوند، گروهی از باکتری ها هستند که اغلب رنگ سبز آبی دارند اما به رنگ های آبی، سبز، قرمز مایل به بنفش و قهوه ای نیز یافت می شوند. جلبک های سبز- آبی معمولاً در دریاچه ها، تالاب ها و نهرهای با سرعت حرکت پایین تشکیل می شوند البته در شرایطی که آب گرم باشد و با مواد مغذی مانند فسفر و یا نیتروژن غنی شود.
درصورتی که شرایط محیطی مناسب باشد، شمار جلبک های سبز- آبی می تواند به سرعت افزایش یابد. بیشتر گونه های جلبک های سبز- آبی روی سطح آب شناور می مانند و لایه هایی را روی آن تشکیل می دهند که «شکوفه جلبک سبز- آبی» نامیده می شود. شکوفه جلبک سبز- آبی برای دریاچه ها، جانوران و گیاهان مضرند.

در ادامه فرمول های مجموعه ها را که در نظریه جبر مطرح است ارائه می دهیم.