کلیفورد استیل (زاده ۳۰ نوامبر ۱۹۰۴ – درگذشته ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰) هنرمند برجسته آمریکایی، یکی از پیشگامان جنبش اکسپرسیونیسم انتزاعی بود. او زودتر از بسیاری از همکارانش به انتزاع کامل در نقاشی‌هایش روی آورد.
در سال‌های پایانی فعالیت هنری، درگیری‌های استیل با محافل هنری نیویورک، توجهات را از آثار او دور کرد و دسترسی به نقاشی‌هایش را برای بیش از ۲۰ سال پس از مرگش محدود ساخت. با این حال، میراث هنری او همچنان الهام‌بخش هنرمندان و علاقه‌مندان به هنر است. کلیفورد استیل به خاطر سبک منحصربه‌فردش در استفاده از رنگ‌ها و بافت‌ها در نقاشی‌های انتزاعی خود شناخته می‌شود.
نکات کلیدی درباره کلیفورد استیل:
- نام کامل: کلیفورد المر استیل
- شهرت: نقاشی‌های کاملاً انتزاعی با زمینه‌های رنگی متضاد و بافت‌های ایجاد شده با استفاده از کاردک
- تاریخ تولد: ۳۰ نوامبر ۱۹۰۴، گراندین، داکوتای شمالی
- تاریخ فوت: ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰، بالتیمور، مریلند
- تحصیلات: دانشگاه اسپوکن، دانشگاه ایالتی واشنگتن
- جنبش هنری: اکسپرسیونیسم انتزاعی
- رسانه: نقاشی رنگ روغن
- آثار منتخب: "PH-77" (1936)، "PH-182" (1946)، "1957-D-No. 1" (1957)
- همسران: لیلیان آگوست باتان (۱۹۳۰-۱۹۵۴) و پاتریشیا آلیس گارسکه (۱۹۵۷-۱۹۸۰)
- فرزندان: دایان و ساندرا
- جمله معروف: "من می‌خواهم تسلط کامل بر رنگ‌ها داشته باشم، مانند یک ارکستر. آنها صدا هستند."
سال‌های آغازین زندگی و تحصیلات کلیفورد استیل
کلیفورد استیل در شهر کوچک گراندین، داکوتای شمالی متولد شد و بیشتر دوران کودکی خود را در اسپوکن، واشنگتن و بو آیلند، آلبرتا، کانادا سپری کرد. خانواده‌اش در دشت‌های وسیع آمریکای شمالی به کشت گندم مشغول بودند. این مناظر وسیع و بی‌انتها تاثیر عمیقی بر دیدگاه هنری او گذاشت.
استیل در جوانی برای اولین بار از شهر نیویورک دیدن کرد و در سال ۱۹۲۵ در اتحادیه دانشجویان هنر (Art Students League) ثبت نام کرد. یک سال بعد به ایالت واشنگتن بازگشت و به تحصیل در رشته‌های هنر، ادبیات و فلسفه پرداخت. اولین دوره تحصیلی او دو سال به طول انجامید. او در سال ۱۹۳۱ دوباره به تحصیل بازگشت و در نهایت در سال ۱۹۳۳ فارغ‌التحصیل شد. استیل به تحصیلات خود ادامه داد و مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا را از کالج ایالتی واشنگتن (اکنون دانشگاه ایالتی واشنگتن) دریافت کرد.
خودنگاره PH-382 (۱۹۴۰). WikiArt / Public Domain کلیفورد استیل از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۱ در ایالت واشنگتن به تدریس هنر مشغول بود. در سال ۱۹۳۷، به همراه ورث گریفین، به تأسیس "مستعمره هنری نسپلم" کمک کرد. این پروژه به تصویر کشیدن و حفظ زندگی بومیان آمریکا در "اقامتگاه سرخپوستان کولویل" اختصاص داشت و برای چهار تابستان ادامه یافت.
نقاشی‌های استیل در طول سال‌های حضورش در ایالت واشنگتن، طیف گسترده‌ای از سبک‌ها را شامل می‌شد، از اثر واقع‌گرایانه "PH-77" تا آزمایش‌هایی با سوررئالیسم. یک عنصر مشترک در آثارش، تجربه انسان در محیط‌های خشن و بی‌رحم به نظر می‌رسید. بسیاری از منتقدان معتقدند که این آثار، تأثیر تربیت استیل در دشت‌های سخت را نشان می‌دهند. مناظر کودکی‌اش، الهام‌بخش بسیاری از نقاشی‌های کلیفورد استیل در این دوره بودند.
کلیفورد استیل: در جایگاه رهبری اکسپرسیونیسم انتزاعی
در سال ۱۹۴۱، همزمان با شروع جنگ جهانی دوم، کلیفورد استیل به منطقه خلیج سان فرانسیسکو نقل مکان کرد. او ضمن ادامه نقاشی، در تلاش‌های صنعتی جنگی نیز مشارکت داشت. اولین نمایشگاه انفرادی او در سال ۱۹۴۳ در موزه هنر سان فرانسیسکو (که اکنون موزه هنرهای مدرن سان فرانسیسکو نامیده می‌شود) برگزار شد. در اواخر همان سال، استیل به سمت دیگر قاره نقل مکان کرد و در مؤسسه حرفه‌ای ریچموند (که اکنون دانشگاه مشتر المنافع ویرجینیا نامیده می‌شود) در ریچموند، ویرجینیا به تدریس پرداخت. سرانجام، در سال ۱۹۴۵، این هنرمند جوان برای اولین بار از سال ۱۹۲۵ به شهر نیویورک بازگشت.
دهه ۱۹۴۰ یک دهه فوق‌العاده پربار برای کلیفورد استیل بود. او در این دوره سبک بالغ خود را توسعه داد، که نمونه بارز آن اثر "PH-182" است. آثار او کاملاً انتزاعی بودند و به دلیل استفاده از کاردک در نقاشی، سطوح دارای بافت بودند. نواحی رنگ‌های برجسته، تضادهای شدیدی در طراحی و تأثیر عاطفی بر بیننده ایجاد می‌کردند.
PH-182 (۱۹۴۶). G. Starke / Creative Commons 2.0 کلیفورد استیل در سال ۱۹۴۳ در کالیفرنیا با مارک روتکو، نقاش دیگر، آشنا شد. روتکو در نیویورک، دوست خود را به پگی گوگنهایم، مجموعه‌دار هنری مشهور و صاحب نظر در این زمینه، معرفی کرد. گوگنهایم در سال ۱۹۴۶ یک نمایشگاه انفرادی برای استیل در گالری خود، "هنر این قرن"، برگزار کرد. پس از آن، او به عنوان یکی از برترین هنرمندان صحنه پر رونق اکسپرسیونیسم انتزاعی نیویورک شناخته شد.
نقاشی‌های استیل در اواخر دهه ۱۹۴۰ تحت سلطه رنگ‌های به اصطلاح "گرم" قرار داشتند: زرد، قرمز و نارنجی. آنها هیچ شکل قابل تعریفی را نشان نمی‌دادند. کلیفورد استیل فقط درام نواحی برجسته رنگ‌ها را به تصویر می‌کشید که بر روی بوم به هم برخورد می‌کردند. او یک بار نقاشی‌های خود را "زندگی و مرگ در هم ادغام شده در اتحادی ترسناک" توصیف کرد.
کلیفورد استیل از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۰ در مدرسه هنرهای زیبای کالیفرنیا به تدریس پرداخت و تأثیر بسزایی بر دنیای هنر ساحل غربی گذاشت. او در سال ۱۹۵۰ کالیفرنیا را ترک کرد تا دهه بعد را در شهر نیویورک زندگی کند. تاثیر کلیفورد استیل بر هنر در این دوره بسیار زیاد بود.
ناامیدی کلیفورد استیل از دنیای هنر
در دهه ۱۹۵۰، کلیفورد استیل به طور فزاینده‌ای نسبت به محافل هنری نیویورک بدبین و ناامید شد. او به انتقاد از هنرمندان همکار خود پرداخت. این درگیری‌ها منجر به از دست دادن دوستی‌های دیرینه با مارک روتکو، جکسون پولاک و بارنت نیومن شد. استیل همچنین روابط خود را با گالری‌های منهتن قطع کرد.
با وجود این چالش‌ها، کیفیت آثار استیل در این دوره کاهش نیافت. او نقاشی‌هایی تولید کرد که به نظر باشکوه‌تر از قبل می‌رسیدند. قطعاتی مانند "J No. 1 PH-142" از نظر اندازه چشمگیر بودند و تقریباً ۱۰ فوت ارتفاع و ۱۳ فوت عرض داشتند. زمینه‌های رنگی که در مقابل یکدیگر قرار می‌گرفتند، در برخی موارد از بالا تا پایین نقاشی امتداد داشتند. این آثار نمایانگر اوج سبک انتزاعی کلیفورد استیل هستند.
J No. 1 PH-142 (۱۹۵۷). rocor / Creative Commons 2.0 علاوه بر جدایی از همکاران و منتقدان، کلیفورد استیل شروع به دشوارتر کردن دسترسی عموم به آثار خود برای دیدن و خرید کرد. او تمام پیشنهادات برای شرکت در نمایشگاه‌ها را از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۹ رد کرد. در سال ۱۹۵۷، دوسالانه ونیز از او خواست تا نقاشی‌های خود را در پاویون آمریکایی به نمایش بگذارد، اما او این درخواست را رد کرد. برای بیشتر دوران باقی‌مانده از زندگی حرفه‌ای خود، او از نمایش آثارش در کنار نقاشی‌های دیگر هنرمندان خودداری کرد.
در یک فرار نهایی از دنیای هنر نیویورک، استیل در سال ۱۹۶۱ به مزرعه‌ای در وست‌مینستر، مریلند نقل مکان کرد. او از یک انبار در این ملک به عنوان استودیو استفاده می‌کرد. در سال ۱۹۶۶، او خانه‌ای در نیو ویندزور، مریلند، کمتر از ۱۰ مایلی استودیو، خریداری کرد و تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۰ در آنجا زندگی کرد. این دوره نشان‌دهنده انزوای کلیفورد استیل و تمرکز او بر خلق آثار هنری به دور از هیاهوی دنیای هنر است.
آثار متاخر کلیفورد استیل
کلیفورد استیل تا زمان مرگش به خلق نقاشی‌های جدید ادامه داد، اما انزوا از سایر هنرمندان و دنیای هنری که از آن متنفر بود را انتخاب کرد. با افزایش سن، رنگ‌ها در آثارش روشن‌تر و از نظر شدت نمایشی کمتر شدند. او شروع به اجازه دادن به نمایش قطعات بزرگ بوم خالی کرد. این دوره از آثارش، بازتابی از دیدگاه‌های فلسفی و درونیات کلیفورد استیل در سال‌های پایانی عمرش است.
استیل به چند نمایشگاه اجازه داد که در آن کنترل کاملی بر شرایط نمایش آثارش داشته باشد. در سال ۱۹۷۵، موزه هنرهای مدرن سان فرانسیسکو یک چیدمان دائمی از مجموعه‌ای از نقاشی‌های کلیفورد استیل را افتتاح کرد. موزه هنر متروپولیتن در نیویورک در سال ۱۹۷۹ یک نمایشگاه مروری بر آثار او ارائه داد که شامل گسترده‌ترین مجموعه منفرد از هنر استیل بود که تا به حال در یک مکان به نمایش گذاشته شده بود.
PH-77 (۱۹۳۶). Mark Byzewski / Creative Commons 2.0 میراث کلیفورد استیل و موزه کلیفورد استیل
پس از مرگ کلیفورد استیل در سال ۱۹۸۰، مجموعه اموال او، شامل بیش از ۲۰۰۰ اثر هنری، برای بیش از ۲۰ سال از دسترس عموم و محققان هنری خارج شد. این هنرمند در وصیت‌نامه‌اش نوشته بود که آثار هنری خود را به شهری می‌بخشد که فضایی دائمی برای هنر اختصاص دهد و از فروش، مبادله یا هدیه دادن هیچ‌یک از آثار خود امتناع ورزد. در سال ۲۰۰۴، شهر دنور توسط پاتریشیا، بیوه استیل، به عنوان دریافت‌کننده آثار هنری املاک کلیفورد استیل انتخاب شد.
موزه کلیفورد استیل در سال ۲۰۱۱ افتتاح شد. این موزه علاوه بر تقریباً ۲۴۰۰ اثر هنری، از طراحی‌های کاغذی گرفته تا نقاشی‌های باشکوه روی بوم، شامل مواد آرشیوی شخصی این هنرمند نیز می‌شود. در سال ۲۰۱۱، دادگاهی در مریلند حکم داد که چهار نقاشی از استیل می‌تواند در حراج فروخته شود تا یک موقوفه برای حمایت از موزه کلیفورد استیل به طور دائمی ایجاد شود. این موزه، گواهی بر میراث هنری کلیفورد استیل و تعهد به حفظ و نمایش آثار او برای نسل‌های آینده است.
Wikimedia Commons / Public Domain محدودیت‌های دسترسی به آثار کلیفورد استیل، ارزیابی‌های جامع از تأثیر او بر توسعه نقاشی را بیش از دو دهه به تأخیر انداخت. در پی مرگ او، بیشتر بحث‌ها به جای تأثیر و کیفیت تصاویر او، بر روابط خصمانه او با محافل هنری متمرکز بود.
استیل به عنوان یکی از اولین هنرمندان بزرگ آمریکایی که انتزاع کامل را پذیرفت، تأثیر بسزایی بر توسعه اکسپرسیونیسم انتزاعی در نیویورک داشت. او از طریق تدریس، بر دانشجویان ساحل غربی تأثیر گذاشت و به شدت بر توسعه نقاشی در منطقه خلیج سان فرانسیسکو تأثیر گذاشت.
کلیفورد استیل: زندگی، آثار و میراث پیشگام اکسپرسیونیسم انتزاعی — https://rayeshmand.ir/article/biography-of-clyfford-still-abstract-expressionist-painter