شعر سونت یک شعر ۱۴ مصرعه و ۱۴ خطی است که به صورت نیم ضربی نوشته شده است. سونت که از واژه ایتالیایی "sonetto" به معنای "صدای کوچک" یا "آواز" گرفته شده، یک فرم کلاسیک محبوب است که قرن ها شاعران را مجذوب خود کرده است. رایج ترین و ساده ترین نوع آن سونت انگلیسی یا شکسپیری است، اما انواع دیگری نیز وجود دارد.

ریشه های سونت به ایتالیا برمی گردد و شاعران بزرگ همچون پتراچ آن را کامل کرده و سپس شاعران انگلیسی از جمله شکسپیر آن را در دنیای انگلیسی زبان محبوب کردند. با وجود ساختار سخت گیرانه اش، سونت برای اکتشاف مضامین متنوعی همچون عشق، زیبایی، سیاست و مرگ استفاده شده است.

ویژگی های سونت

قبل از دوران ویلیام شکسپیر، واژه سونت می توانست به هر شعر کوتاه لیریک اطلاق شود. در ایتالیا در دوره رنسانس و سپس در انگلستان الیزابتی، سونت به یک فرم ثابت شعری تبدیل شد که شامل ۱۴ خط و معمولاً در نیم ضربی است.

انواع مختلفی از سونت ها در زبان های مختلف شاعران نوشته شده اند که دارای تنوع در الگوی قافیه و ترکیب وزنی هستند. اما تمام سونت ها یک ساختار موضوعی دو بخشی دارند که در ۱۴ خط شامل یک مشکل و راه حل، سوال و جواب، یا پیشنهاد و تفسیر مجدد می باشد و همچنین یک دور یا تغییر بین دو بخش دارند.

سونت ها این ویژگی ها را شامل می شوند:

• چهارده خط: همه سونت ها ۱۴ خط دارند که می تواند به چهار بخش به نام چهارپاره تقسیم شود.
• یک الگوی قافیه سخت گیرانه: الگوی قافیه یک سونت شکسپیری، به عنوان مثال، ABAB / CDCD / EFEF / GG است (به چهار بخش متمایز در الگوی قافیه توجه کنید).
• نوشته شده در نیم ضربی: سونت ها در نیم ضربی نوشته می شوند که یک وزن شعری با ۱۰ ضرب در هر خط شامل ترکیب سیلاب های غیرمک و مک خوانده است.

یک سونت می تواند به چهار بخش به نام چهارپاره تقسیم شود. سه چهارپاره اول شامل چهار خط هستند و از یک الگوی قافیه متناوب استفاده می کنند. چهارپاره آخر فقط شامل دو خط است که هر دو قافیه دارند. هر چهارپاره باید شعر را به صورت زیر پیش ببرد:

1. چهارپاره اول: این باید موضوع سونت را مشخص کند. تعداد خطوط: چهار؛ الگوی قافیه: ABAB
2. چهارپاره دوم: این باید مضمون سونت را توسعه بخشد. تعداد خطوط: چهار؛ الگوی قافیه: CDCD
3. چهارپاره سوم: این باید مضمون سونت را جمع بندی کند. تعداد خطوط: چهار؛ الگوی قافیه: EFEF
4. چهارپاره چهارم: این باید به عنوان یک نتیجه گیری برای سونت عمل کند. تعداد خطوط: دو؛ الگوی قافیه: GG

فرم و انواع سونت

فرم اصلی سونت، سونت ایتالیایی یا پتراچی بود که در آن ۱۴ خط به صورت یک اکتت (هشت خط) با قافیه ABBA ABBA و یک سستت (شش خط) با قافیه CDECDE یا CDCDCD ترتیب داده شده است.

سونت انگلیسی یا شکسپیری بعداً به وجود آمد و همانطور که اشاره شد، متشکل از سه چهارپاره با قافیه ABAB CDCD EFEF و یک زوج قافیه دار قهرمانه پایانی، GG است. سونت اسپنسرینی یک تغییر و تحول ایجاد شده توسط ادموند اسپنسر است که در آن چهارپاره ها با قافیه های خود مرتبط هستند: ABAB BCBC CDCD EE.

از زمان معرفی فرم سونت ۱۴ خطی به زبان انگلیسی در قرن شانزدهم، این فرم نسبتاً پایدار باقی مانده است و خود را به عنوان یک ظرف انعطاف پذیر برای تمام انواع شعر معرفی کرده که به اندازه کافی طولانی است تا تصاویر و نمادهای آن جزئیات را منتقل کنند و در عین حال به اندازه ای کوتاه است که نیازمند تقطیر اندیشه شاعرانگی باشد.

برای بررسی های شاعرانه گسترده تر از یک موضوع واحد، برخی شاعران مجموعه های سونت نوشته اند که شامل یک سری سونت درباره مسائل مرتبط است که معمولاً به یک شخص خاص خطاب شده است. یکی دیگر از اشکال، تاج سونت است که یک مجموعه سونت است که با تکرار خط آخر یک سونت در خط اول سونت بعدی مرتبط است تا زمانی که دایره با استفاده از خط اول سونت اول به عنوان خط آخر سونت آخر بسته شود.

سونت شکسپیری

معروف ترین و مهم ترین سونت ها در زبان انگلیسی توسط شکسپیر نوشته شده اند. این سونت ها به مضامینی همچون عشق، حسادت، زیبایی، بی وفایی، گذر زمان و مرگ پرداخته اند. ۱۲۶ سونت اول به یک جوان خطاب شده اند در حالی که ۲۸ سونت آخر به یک زن خطاب شده اند.

سونت ها با سه چهارپاره (مصرع های چهارخطی) و یک زوج (دو خط) در وزن نیم ضربی ساخته شده اند (مانند نمایش های او). در سومین زوج، سونت ها معمولاً یک تغییر پیدا می کنند و شاعر به نوعی افشاگری می رسد یا درسی به خواننده می آموزد. از ۱۵۴ سونت که شکسپیر نوشته، چندین سونت برجسته وجود دارد.

نمونه های سونت

در اینجا دو نمونه از سونت های معروف شکسپیری ارائه شده است.

یک روز تابستانی

سونت ۱۸ احتمالاً معروف ترین سونت شکسپیر است:

"آیا می توانم تو را به یک روز تابستانی تشبیه کنم؟ تو زیباتر و متعادل تر هستی: بادهای خشن جوانه های محبوب می را می لرزاند و اجاره تابستان نیز تاریخ بسیار کوتاهی دارد: گاهی اوقات چشم آسمان بسیار داغ می درخشد و طلاهایی کهش کم فروغ می شوند؛ و هر زیبایی از زیباییگاه خود زمانی کاسته می شود، به طور تصادفی یا به خاطر تغییرات طبیعت؛ اما تابستان ابدی تو محو نخواهد شد و آن زیبایی که تو به آن تعلق داری را از دست نخواهد داد؛ و مرگ نخواهد توانست ادعا کند که تو در سایه او سرگردانی، هنگامی که در خطوط ابدی به زمان می افزایی؛ تا زمانی که انسان ها بتوانند نفس بکشند یا چشمان ببینند، تا زمانی که این زندگی می کند و این به تو حیات می بخشد."

این سونت بهترین مثال از مدل سه چهارپاره و یک زوج است و همچنین وزن نیم ضربی را نشان می دهد. در حالی که بسیاری فرض می کنند شکسپیر به یک زن خطاب می کند، در واقع او به جوان زیبا اشاره دارد.

او جوان را به زیبایی یک روز تابستانی تشبیه می کند و درست مانند روزها و فصل ها که تغییر می کنند، انسان ها نیز تغییر می کنند و در حالی که جوان زیبا در نهایت پیر و می میرد، زیبایی اش برای همیشه در این سونت به یاد خواهد ماند.

بانوی تیره

سونت ۱۵۱ درباره بانوی تیره، موضوع خواسته شاعر است و از نظر جنسی بیشتر عریان است:

"عشق هنوز به قدری جوان است که نداند وجدان چیست؛ اما چه کسی نمی داند که وجدان از عشق به وجود می آید؟ پس، فریبنده ملایم، مرا به خطای خود مجبور نکن، مبادا که خودت را به خاطر خطاهایم مقصر یابی. زیرا که تو با خیانت به من، من نیز بخش با هویت خود را به خیانت بدن کثیف خود می فروشم؛ روح من به بدنم می گوید که می تواند در عشق پیروز شود؛ گوشت دیگر هیچ دلیلی برای ماندن ندارد، اما با شنیدن نام تو، به تو اشاره می کند به عنوان جایزه پیروزی اش. به خاطر این افتخار، او راضی است که زحمتکش بیچاره تو باشد، در کارهایت بایستد و در کنار تو سقوط کند. فقدان وجدان نباید آن را بخواند که من او را 'عشق' بنامم، به خاطر عشق عزیزش که به خاطر او برمی خیزم و سقوط می کنم."

در این سونت، شکسپیر اول از بانوی تیره می خواهد که او را به خاطر گناهش سرزنش نکند، چون او نیز به همراه او و جوان زیبا "گناه می کند". سپس او در مورد احساس خیانت از سوی بدن خود صحبت می کند زیرا فقط در حال پیروی از غرایز اولیه اش است که او را به بانوی تیره وابسته کرده است.

سونت چیست؟

1. سونت یک شعر ۱۴ خطی است که به صورت نیم ضربی نوشته شده است. این فرم از ایتالیا originated و توسط شاعرانی مانند شکسپیر محبوب شده است.
2. سونت به چهارپاره هایی با الگوی قافیه سخت تقسیم می شود و ساختار آن معمولاً شامل یک مشکل و راه حل یا تغییر موضوعاتی است.
3. سونت و انواع مختلف آن، مانند فرم های پتراچی و شکسپیری، برای بررسی مضامین مختلف مانند عشق، زیبایی و مرگ استفاده شده اند.