مولکول های دیاتومیک از دو اتم که به هم پیوند خورده اند، تشکیل شده اند. در مقابل، عناصر مونواتومیک شامل اتم های منفرد هستند (مانند آرگون و هلیوم). بسیاری از ترکیب ها دیاتومیک هستند، مانند HCl، NaCl و KBr. ترکیب های دیاتومیک شامل دو عنصر متفاوت هستند. هفت عنصر خالص مولکول های دیاتومیک را تشکیل می دهند.

نکات کلیدی: عناصر دیاتومیک

• عناصر دیاتومیک، عناصر خالصی هستند که مولکول هایی متشکل از دو اتم پیوند خورده را ایجاد می کنند.
• هفت عنصر دیاتومیک وجود دارد: هیدروژن، نیتروژن، اکسیژن، فلوئور، کلر، ید و برم.
• این عناصر می توانند در اشکال خالص دیگری وجود داشته باشند. برای مثال، اکسیژن می تواند به صورت مولکول تریاتومیک، اوزون، وجود داشته باشد.

این یک لیست از هفت عنصر دیاتومیک است:

• هیدروژن (H2)
• نیتروژن (N2)
• اکسیژن (O2)
• فلوئور (F2)
• کلر (Cl2)
• ید (I2)
• برم (Br2)

همه این عناصر غیرفلزی هستند، زیرا هالوژن ها یک گروه خاص از عناصر غیرفلزی هستند. برم در دمای اتاق مایع است در حالی که سایرین تحت شرایط عادی گاز هستند. با کاهش دما یا افزایش فشار، سایر عناصر به مایع های دیاتومیک تبدیل می شوند.

آستاتین (عدد اتمی 85، نماد At) و تنسین (عدد اتمی 117، نماد Ts) نیز در گروه هالوژن ها قرار دارند و ممکن است مولکول های دیاتومیک تشکیل دهند. با این حال، برخی دانشمندان پیش بینی می کنند که تنسین ممکن است بیشتر شبیه یک گاز نجیب باشد.

در حالی که تنها این هفت عنصر به طور معمول مولکول های دیاتومیک تشکیل می دهند، سایر عناصر نیز می توانند آن ها را تشکیل دهند. با این حال، مولکول های دیاتومیک تشکیل شده توسط سایر عناصر بسیار پایدار نیستند و پیوندهای آن ها به آسانی شکسته می شود.

چگونه عناصر دیاتومیک را به خاطر بسپارید

عناصر که با "-gen" پایان می یابند، شامل هالوژن ها، مولکول های دیاتومیک تشکیل می دهند. یک عبارت آسان برای به یادآوری عناصر دیاتومیک این است: Have No Fear Of Ice Cold Beer.