اینجا نمونه هایی از پیوندهای کووالانسی و ترکیبات کووالانسی آورده شده است. ترکیبات کووالانسی به عنوان ترکیبات مولکولی نیز شناخته می شوند. ترکیبات آلی، مانند کربوهیدرات ها، لیپیدها، پروتئین ها و اسیدهای نوکلئیک، همگی نمونه هایی از ترکیبات مولکولی هستند. شما می توانید این ترکیبات را شناسایی کنید زیرا آن ها شامل غیره فلزات هستند که به یکدیگر متصل شده اند. معمولاً، غیره فلز کربن است، اما دیگر عناصر نیز شامل فسفر، اکسیژن، نیتروژن، هیدروژن و هالوژن ها مانند کلر هستند.
PCl3 - تری کلراید فسفر
CH3CH2OH - اتانول
O3 - اوزون
H2 - هیدروژن
H2O - آب
HCl - هیدروژن کلرید
CH4 - متان
NH3 - آمونیا
CO2 - دی اکسید کربن
بنابراین، به عنوان مثال، شما نباید انتظار داشته باشید که پیوندهای کووالانسی را در یک فلز یا آلیاژ، مانند نقره، فولاد یا برنج پیدا کنید. شما باید پیوندهای یونی را به جای پیوندهای کووالانسی در نمکی مانند کلرید سدیم پیدا کنید.
چه چیزی تعیین می کند که آیا یک پیوند کووالانسی شکل می گیرد؟
پیوندهای کووالانسی زمانی شکل می گیرند که دو اتم غیر فلزی دارای ارزش های الکترونگاتیو مشابه یا یکسان باشند. بنابراین، اگر دو غیر فلز مشابه (مانند دو اتم هیدروژن) به هم بپیوندند، آن ها یک پیوند کووالانسی خالص تشکیل خواهند داد. زمانی که دو غیر فلز نامشابه پیوند تشکیل می دهند (مانند هیدروژن و اکسیژن)، آن ها یک پیوند کووالانسی ایجاد می کنند، اما الکترون ها زمان بیشتری را نزدیک به یک نوع اتم نسبت به نوع دیگر می گذرانند که منجر به ایجاد یک پیوند کووالانسی قطبی می شود.
مثال هایی از پیوند کوالانسی — https://rayeshmand.ir/article/what-are-some-covalent-bond-examples