خلاصه ای از آزمایش میلگرام به این صورت است: در دهه 1960، روانشناس استنلی میلگرام مجموعه ای از مطالعات درباره مفاهیم اطاعت و اقتدار انجام داد. در این آزمایش ها، از شرکت کنندگان خواسته می شد که به یک بازیگر در اتاق دیگر شوک های الکتریکی با ولتاژ بالاتر بدهند، در حالی که این بازیگر فریاد می کشید و در نهایت به تدریج ساکت می شد، به طوری که شوک ها شدیدتر می شد. شوک ها واقعی نبودند، اما شرکت کنندگان به این باور رسیده بودند که واقعی هستند.

امروزه، آزمایش میلگرام به طور گسترده ای به دلیل مسائل اخلاقی و علمی مورد نقد قرار گرفته است. با این حال، نتایج میلگرام درباره تمایل بشریت به تبعیت از سرمایه داران اقتدار، همچنان تأثیرگذار و شناخته شده هستند.

نکات کلیدی: آزمایش میلگرام

• هدف آزمایش میلگرام بررسی میزان تمایل انسان ها به اطاعت از دستورات یک فرد اقتدار است.
• از شرکت کنندگان خواسته شد که توسط یک آزمایش کننده، شوک های الکتریکی هرچه قوی تر را به یک فرد دیگر که در واقع یک بازیگر بود، بدهند.
• اکثر شرکت کنندگان از خود اطاعت نشان دادند، حتی زمانی که فرد تحت شوک در حال فریاد زدن از درد بود.
• این آزمایش به دلیل مسائل اخلاقی و علمی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.

خلاصه ای دقیق از آزمایش میلگرام

در مشهورترین نسخه آزمایش میلگرام، 40 شرکت کننده مرد به آن ها گفته شد که این آزمایش بر روی رابطه بین تنبیه، یادگیری و حافظه تمرکز دارد. آزمایش کننده سپس هر شرکت کننده را به یک فرد دوم معرفی کرد و توضیح داد که این فرد دوم نیز در مطالعه شرکت دارد. به شرکت کنندگان گفته شد که به طور تصادفی به نقش های "معلم" و "آموزنده" تخصیص داده می شوند. با این حال، "فرد دوم" یک بازیگر استخدام شده توسط تیم تحقیقاتی بود و مطالعه به گونه ای طراحی شده بود که شرکت کننده واقعی همیشه به نقش "معلم" تخصیص یابد.

در طول آزمایش میلگرام، آموزنده در اتاقی جدا از معلم (شرکت کننده واقعی) قرار داشت، اما معلم می توانست صدای آموزنده را از طریق دیوار بشنود. آزمایش کننده به معلم گفت که آموزنده باید جفت کلمات را حفظ کند و از معلم خواسته شد که سؤالاتی از آموزنده بپرسد. اگر آموزنده به سؤالی پاسخ نادرست می داد، از معلم خواسته می شد که یک شوک الکتریکی وارد کند. شوک ها با سطح نسبتاً ملایم (15 ولت) شروع می شدند و در 15 ولت افزایش می یافتند تا به 450 ولت برسند. (در واقع، شوک ها جعلی بودند، اما شرکت کننده به این باور رسیده بود که واقعی هستند.)

شرکت کنندگان موظف بودند که به آموزنده شوک بالاتری با هر پاسخ نادرست بدهند. وقتی شوک 150 ولت وارد می شد، آموزنده دردی را فریاد می زد و درخواست می کرد که از مطالعه خارج شود. وی سپس به فریاد زدن ادامه می داد با هر شوک تا سطح 330 ولت که در آن نقطه پاسخ گویی را متوقف می کرد.

در این روند، هر زمان که شرکت کنندگان در مورد ادامه دادن به مطالعه تردید داشتند، آزمایش کننده آن ها را تشویق می کرد که با دستورات هرچه قدر محکم تر ادامه دهند، culminating in the statement, "شما هیچ گزینه دیگری ندارید، باید ادامه دهید." این مطالعه زمانی به پایان رسید که شرکت کنندگان از اطاعتی که آزمایش کننده از آن ها خواسته بود، امتناع کردند، یا زمانی که به آموزنده بالاترین سطح شوک در دستگاه (450 ولت) را دادند.

میلگرام دریافت که شرکت کنندگان به آزمایش کننده با نرخ غیرمنتظره ای اطاعت می کنند: 65% از شرکت کنندگان به آموزنده شوک 450 ولت دادند.

انتقادات نسبت به آزمایش میلگرام

آزمایش میلگرام به دلیل مسائل اخلاقی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. شرکت کنندگان میلگرام به گونه ای متقاعد شدند که باور کنند به فرد دیگری آسیبی وارد می کنند، که این تجربه ممکن است عواقب طولانی مدتی داشته باشد. علاوه بر این، تحقیقی که توسط نویسنده جینا پری انجام شد، نشان داد که برخی از شرکت کنندگان به طور کامل پس از مطالعه مورد بررسی و تحلیل قرار نگرفتند - آن ها ماه ها بعد به آن ها گفته شد، یا اصلاً به آن ها گفته نشد که شوک ها جعلی بوده اند و آموزنده آسیب ندیده است. آزمایش های میلگرام امروزه نمی توانند به طور کامل تکرار شوند، زیرا پژوهشگران امروز ملزم به رعایت ایمنی و رفاه موضوعات تحقیق انسانی هستند.

پژوهشگران همچنین به اعتبار علمی نتایج میلگرام شک و تردید دارند. در بررسی خود از این مطالعه، پری دریافت که احتمالاً آزمایش کننده میلگرام از سناریو خارج شده و به شرکت کنندگان گفته که چندین بار بیشتر از آنچه در سناریو نوشته شده به اطاعت از دستورات ادامه دهند. علاوه بر این، برخی از تحقیقات نشان می دهند که شرکت کنندگان ممکن است متوجه شده اند که آموزنده آسیب نمی بیند: در مصاحبه هایی که پس از آزمایش میلگرام انجام شد، برخی از شرکت کنندگان گزارش کردند که فکر نمی کنند آموزنده در معرض خطر واقعی باشد. این طرز فکر احتمالاً بر رفتار آن ها در مطالعه تأثیر گذاشته است.

نوع های مختلف آزمایش میلگرام

میلگرام و سایر پژوهشگران در طول زمان نسخه های متعددی از این آزمایش را انجام دادند. سطح اطاعت شرکت کنندگان از خواسته های آزمایش کننده به شدت از یک مطالعه به مطالعه دیگر متفاوت بود. به عنوان مثال، زمانی که شرکت کنندگان در نزدیکی آموزنده بودند (به عنوان مثال، در همان اتاق)، آن ها کمتر احتمال داشت که به آموزنده بالاترین سطح شوک را بدهند.

نسخه دیگری از آزمایش میلگرام سه "معلم" را به اتاق آزمایش آورده بود. یکی از آن ها یک شرکت کننده واقعی بود و دو نفر دیگر بازیگران استخدام شده توسط تیم تحقیقاتی بودند. در طول آزمایش، دو معلم غیرشرکت کننده وقتی سطح شوک ها شروع به افزایش می کرد، از ادامه کار انصراف می دادند. میلگرام دریافت که این شرایط احتمال نافرمانی واقعی شرکت کننده را افزایش می دهد: تنها 10% از شرکت کنندگان به آموزنده شوک 450 ولت دادند.

در نسخه دیگری از آزمایش میلگرام، دو آزمایش کننده حضور داشتند و در حین آزمایش، آن ها شروع به بحث و مناقشه درباره اینکه آیا ادامه مطالعه درست است یا نه، می کردند. در این نسخه، هیچ یک از شرکت کنندگان به آموزنده شوک 450 ولت ندادند.

تکرار آزمایش میلگرام

پژوهشگران تلاش کرده اند تا مطالعه اصلی میلگرام را با تدابیر حفاظتی اضافی برای حمایت از شرکت کنندگان تکرار کنند. در سال 2009، جری برگر آزمایش مشهور میلگرام را در دانشگاه سانتا کلارا با تدابیر حفاظتی جدیدی تکرار کرد: بالاترین سطح شوک 150 ولت بود و به شرکت کنندگان بلافاصله پس از پایان آزمایش گفته شد که شوک ها جعلی بوده اند. علاوه بر این، شرکت کنندگان قبل از شروع آزمایش توسط یک روانشناس بالینی مورد ارزیابی قرار گرفتند و افرادی که در معرض خطر واکنش منفی به مطالعه بودند، مجاز به شرکت در آزمایش شناخته نشدند.

برگر دریافت که شرکت کنندگان در سطوح مشابهی به درخواست های آزمایش کننده اطاعت نشان دادند: 82.5% از شرکت کنندگان میلگرام به آموزنده شوک 150 ولت دادند و 70% از شرکت کنندگان برگر نیز همین کار را انجام دادند.

میراث آزمایش میلگرام

تفسیر میلگرام از تحقیقاتش این بود که افراد عادی قادر به انجام اقداماتی غیرقابل تصور در شرایط خاص هستند. تحقیقات او برای توضیح فجایعی مانند هولوکاست و نسل کشی رواندا استفاده شده است، هرچند این کاربردها به هیچ وجه به طور گسترده ای پذیرفته نشده اند.

نکته مهم این است که نه تمام شرکت کنندگان به خواسته های آزمایش کننده توجه کردند و مطالعات میلگرام به عواملی که به مردم اجازه می دهد در برابر اقتدار بایستند، نور می افکند. در واقع، همان طور که جامعه شناس متیو هولندر می نویسد، ما ممکن است از شرکت کنندگانی که نافرمانی کردند، بیاموزیم، زیرا استراتژی های آن ها ممکن است به ما کمک کند تا به طور مؤثرتری به موقعیت های غیراخلاقی پاسخ دهیم. آزمایش میلگرام نشان می دهد که انسان ها در برابر اطاعت از اقتدار آسیب پذیر هستند، اما همچنین نشان می دهد که اطاعت اجتناب ناپذیر نیست.