در هنگام جنگ جهانی دوم كه از سال 1939 شروع شد و تا سال 1945 ادامه پیدا كرد،‌ ایران خودش را بی طرف اعلام كرد. اما به بی طرفی کشورمان احترام گذاشته نشد و سربازان شوروی سابق و انگلیس ایران را اشغال كردند. دولت قدرتش را از دست داد و كشورمان را بیگانگان در دست گرفتند. در این شرایط شور میهن پرستی مردم را فراگرفت.

ایران از زمان پیش از تاریخ یعنی قرن ها پیش از آن كه اولین تمدن ها در حوالی بین النهرین سر برآورند محل سكونت انسان ها بوده. كوروش كبیر استوانه كوروش را به وجود آورد كه به نظر می رسد اولین بیانیه حقوق بشر جهان باشد. عقاید مهم كوروش بعداً بر حقوق بشر تأثیرات بزرگی به جا گذاشت. قواعد حكومت داری كوروش با گزینش «عشق» به جای «ترس» بنیان قانون اساسی ایالات متحده آمریكا را هم تحت تأثیر قرار داد.

کمانچه از سازهای ملی کشور ما است. این ساز یکی از سازهایی است که در مشرق زمین نیز سابقه بسیار زیادی دارد. موسیقی دانی فرانسوی به نام "لاوین یاک" در یکی از کتاب هایش به نام "موسیقی و موسیقی دان ها"، قدیمی ترین سازی را که با آرشه نواخته می شده را "روانسترون" (Ravanstron) ذکر کرده و نوشته است که این ساز از زمان های بسیار قدیم در چین مورد استفاده قرار می گرفته است.

لئوناردوداوینچی نه تنها هنرمند و مجسمه ساز بزرگی بوده است، بلكه به عنوان مهندس،‌ دانشمند و مخترع نیز شناخته می شود.

نینوا یکی از برجسته ترین موسیقی های تاریخ معاصر ایران است. این موزیک را از نظر محبوبیت نیز با "ای ایران" ساخته روح الله خالقی مقایسه می کنند. این موزیک در غرب هم از شهرت زیادی برخوردار است.

ون گوگ امروزه یکی از مشهورترین نقاشان پست امپرسیونیست شناخته می شود. اگرچه در طول زندگیش خیلی قدرش را نمی دانستند. 

تار در لغت به معنی رشته است و در آلات موسیقی همان است که به اصطلاح امروز سیم گفته می شود و پیشینیان، آن را وتر می نامیدند. هیچ سازی نیست که از آن (سیم) بی بهره باشد مگر آلات بادی که در آنها فشار هوا موجب ارتعاش و تولید صوت می شود

در میان هنرمندان کمدی قدیمی، حاجی فیروز در میان مردم از همه معروف تر است. او در خیابان های ایران در روزهای قبل از نوروز دیده می شود.

 نوروز در زبان فارسی به معنی روز (سال) نو است. نوروز، آغاز سال برای مردم ایران (و نیز افغانستان، جمهوری آذربایجان و جمهوری های آسیای مرکزی) است. ترکیه نیز نوروز را تعطیل اعلام کرده است.

امروزه نیز همچون گذشته ایرانیان نوروز را جشن می گیرند که این جشن کمابیش از الگوهای زمان هخامنشیان پیروی می کند. در دوران ساسانیان مقدمات نوروز دست کم 25 روز پیش از نوروز آغاز می شد. 11 ستون یادبود از آجر گلی که هر کدام به یک ماه از سال اختصاص داشت در حیاط سلطنتی بر پا می شد. دانه های مختلف شامل گندم، جو، عدس، لوبیا و ... در بالای ستون ها کاشته می شد که در هنگام نوروز به سبزه های باشکوهی تبدیل می شدند.

مدتى است تعدادى از كشورها كه به كشورهاى «حوزه نوروز» مشهور شده اند، مى كوشند نوروز را به عنوان «میراث معنوى مشترك» بین خود در سازمان آموزشى، علمى و فرهنگى ملل متحد به ثبت برسانند. ده كشور ایران، افغانستان، پاكستان، هند، تركیه، آذربایجان، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیكستان و ازبكستان كشورهاى حوزه نوروز هستند و ایران مسئول هماهنگ كننده آنان براى ثبت در یونسكو بوده است. پرونده آنها در یونسكو تاكنون با كش و قوس هایى همراه بوده است.
 

راهنمای موزه كه دختر جوانی است با دیدن زن فرانسوی به طرف او و همراهان ایرانی‌اش می‌آید. بعد درباره تمام زوایای موزه از زمان ساخت آن و دلیل شكل جالب معماریش تا سرگذشت پادشاهی كه در قبر داخل موزه آرمیده، مجسمه‌ها و لباس‌های رزم داخل موزه و هر چیز دیگری كه فكر می‌كند جالب است برای زن فرانسوی توضیح می‌دهد. یكی از همراهان زن فرانسوی هم مطالب را برای او ترجمه می‌كند. در حینی كه راهنما توضیح می‌دهد، هر بازدید كننده دیگری كه از او سؤالی می‌پرسد یا راهنمایی می‌خواهد جوابش را نمی‌دهد یا جواب سربالا می‌دهد.