ما تقریباً هر روز شخصیت افراد دوروبرمان را توصیف و ارزیابی می کنیم. باور کنیم یا نه این افکار روزمره مان درباره این که چرا و چگونه مردم چنین و چنان رفتار می کنند شبیه کاری است که روانشناسان شخصیت انجام می دهند.
البته ارزیابی های ما از شخصیت دیگران به نحوی است که بیشتر بر تک تک افراد تمرکز دارد اما روانشناسان شخصیت به جای این کار از مفاهیمی در رابطه با شخصیت استفاده می کنند که می توانند آنها را برای همه به کار ببرند.
تحقیقات مربوط به شخصیت به ایجاد شماری از نظریه ها می انجامد که توضیح می دهند چرا و چگونه ویژگی های شخصیتی خاصی ایجاد می شوند.

فرار مغزها هنگامی رخ می دهد که افراد با استعداد و بسیار ماهر به خصوص در جست و جوی آموزش های پیشرفته و یا اشتغال از یک مکان به مکان دیگر مهاجرت می کنند.
فرار مغزها اغلب زمانی رخ می دهد که جوانان از کشورهای جهان سوم به اروپا و ایالات متحده مهاجرت می کنند تا به دانشگاه بروند و پس از فارغ التحصیلی به جای بازگشت به کشورشان در همان جا باقی می مانند.

تحلیل رفتار متقابل می گوید هر کدام از ما سه حالت نفسانی والد، کودک و بالغ داریم و این نقش ها را در روابطمان با یکدیگر بازی می کنیم. ما حتی این کار را در مکالمات درونی مان هم انجام می دهیم.
تحلیل رفتار متقابل مدلی از افراد و روابط است که در طول دهه 1960 به وسیله دکتر اریک برن مطرح شد.

از خود بیگانگی مفهومی است که هم به یک وضعیت روانی در افراد اطلاق می شود و هم به شرایط اجتماعی ای که زمینه آن را فراهم می کند و آن را تقویت می کند.
از خود بیگانگی در علوم اجتماعی حالتی از احساس از خود بیگانه بودن و یا جدا بودن از محیط دور و بر، کار، محصولات حاصل از کار و یا خود است.

در فلسفه اصطلاح استقرایی یا پسینی (A posteriori) به معنی آن چیزی است که بعد از تجربه می آید. به این ترتیب آن چه که به عنوان پسینی شناخته شده بر اساس منطقی است که از تجربه مشتق شده است. معرفت پسینی اغلب با معرفت پیشینی مقایسه می شود. معرفت پیشینی درست بودن را تنها بر پایه استدلال می گذارد.

مثل «بازی کردن با شخص نه با توپ» درباره کسی به کار می رود که به جای استدلال به استدلال کننده حمله می کند. چنین کسی وقتی می خواهد از ایده ای انتقاد کند به جای این که مستقیم درباره خود ایده بحث کند این کار را با اشاره کردن به چیزی درباره فردی که ایده را مطرح کرده انجام می دهد. به بیان دیگر با فرد بازی می کند نه با توپ.

اصطلاح همسازی به انواع مختلف توافقات بین گروه های رقیب اطلاق می شود که اجازه دست کم همکاری های محدود را بین آنها را می دهد. حتی اگر مسائلی که آنها را از هم جدا می کند همچنان بی ثبات کننده باقی بمانند.
به این ترتیب از نظر فنی درگیری ها پایان نمی یابد، اما به حالت معلق درمی آید.

فرهنگ پذیری، فرایندهای تغییر در مصنوعات، آداب و رسوم و باورها است که از تماس بین دو یا چند فرهنگ حاصل می شود. اصطلاح فرهنگ پذیری برای توصیف نتایج حاصل از این تغییرات نیز مورد استفاده قرار می گیرد. دو نوع عمده از فرهنگ پذیری، ادغام و تغییر هدایت شده اند. این دو بر مبنای شرایطی که تحت آن تماس فرهنگی و تغییر صورت می گیرد از هم متمایز می شوند.
در ادامه درباره چهار عامل مرتبط که باعث می شود افراد و گروه ها فرهنگ پذیری را تجربه کنند بحث می شود. این چهار عامل مرتبط با فرهنگ پذیری زبان، غوطه وری، ادغام و یکپارچه سازی اند.

اعتماد به نفس به معنای داشتن نظر خوب و احساس خوب درباره خودمان است.
افراد با اعتماد به نفس این ویژگی ها را دارند:
احساس ارزش داشتن و پذیرفته شدن به وسیله دیگران را دارند.
حس می کنند ارزش این را دارند که با انصاف و احترام با آنها رفتار شود.

اعتماد به نفس مجموع ایده ها، نظرات و احساسات ما درباره خودمان است. عواملی به ما می آموزند چگونه درباره خودمان فکر و احساس کنیم. از جمله این عوامل عبارتند از:
والدین، معلمان و ... . هنگامی که بچه های کوچکی هستیم، بزرگسالان می توانند بر ایده هایی که درباره خودمان داریم اثر بگذارند.
وقتی افراد دیگر به آن چه در ما خوب است توجه می کنند و تشویق مان می کنند و از ما حمایت می کنند، اعتماد به نفس مان می تواند افزایش یابد اما اگر پدر و مادر به جای ستایش کودک، وقت بیشتری را صرف انتقاد از کودک کنند، می توانند کسب اعتماد به نفس را برای بچه سخت تر کنند. تمسخر و اذیت شدن از سوی خواهر و برادر یا همسالان هم می تواند به عزت نفس کودک آسیب برساند.

آیا می خواهید شخصیت تان را تغییر دهید؟ اگر شما هم مثل بیشتر مردم باشید، پاسخ تان مثبت است. پنج جنبه کلیدی شخصیتی از نگاه روانشناسان عبارت است از: برونگرایی (لذت بردن از بودن با دیگران)؛ وجدان؛ باز بودن؛ توافق؛ روان رنجوری (پاسخ به عوامل استرس زا با افسردگی یا اضطراب). در یک تحقیق در آمریکا، اکثر قریب به اتفاق پاسخ دهندگان گفتند می خواهند یک یا بیشتر از یک جنبه از شخصیت شان را تغییر دهند.

علم نمی تواند بگوید آیا افرادی که در زندگی شما هستند خوب اند یا شرور اما با استفاده از علم می توانید بفهمید آیا از آزار دادن شما لذت می برند؟
یک حوزه نسبتاً جدید در تحقیقات مربوط به شخصیت، مطالعه درباره ویژگی های آدم گریزها است: ویژگی هایی که به این منتهی می شود که افراد به خاطر منفعت شان به آدم های دور و برشان صدمه بزنند. روانشناسان از ویژگی های شخصیتی مضر یک «سه گانه تاریک» درست کرده اند. این سه گانه عبارتند از: خود شیفتگی، سایکوپت یا جامعه ستیزی (یا نداشتن همدلی) و ماکیاولیسم (یا تمایل به کنترل یا اداره دیگران).
هر یک از این صفات باعث می شود فرد برای کسانی که اطرافش هستند استرس زا باشد. حالا اینها را جمع بزنید و اضافه کنید به استراتژی خصومت و خودخواهی با هدف جلو افتادن به هزینه افراد دیگر که بعضی از افراد به کار می بندند.
برخی از محققان می گویند یک صفت چهارم را هم باید به سه گانه تاریک ملحق کرد. این صفت سادیسم، یا شادی از تحمیل درد به دیگران است.

خیلی از ما سعی می کنیم شادی را با جمع کردن هر چه تصور می کنیم زندگی مان را شاد می کند، مانند درآمد بالاتر و یا زندگی خانوادگی پایدار به دست آوریم. یک دلیل علمی وجود دارد که می گوید این استراتژی خوبی نیست.
بخش زیادی از شادی ما ژنتیکی است.
در دهه گذشته مطالعات متعددی انجام شده که نشان می دهد بین 30٪ تا 80٪ شادی ما توسط ژن هایمان دیکته می شود. مطالعه بزرگی که به تازگی بر روی 20،000 جفت دوقلوی همسان انجام شده نشان می دهد حدود 33 درصد از متغیرهای رضایت از زندگی با تفاوت های ژنتیکی توضیح داده می شوند. (استفاده از دوقلوهای همسان در مطالعات ساده ترین راه برای حدف اختلافاتی است که به وسیله طبیعت و تربیت ایجاد می شوند.)
مطالعات دیگر نشان می دهد بین 10٪ تا 60٪ از شادی ما از نگرش ها و چشم انداز کلی مان در زندگی ناشی می شود.

به طور قطع تشخیص این که فردی ثبات روانی ندارد یا به عبارتی پسیکوپات (psychopath) است، کار ساده ای نیست اما رفتارهای خاصی وجود دارند که می توانند دال بر این باشند که فرد پسیکوپات است.
بنابه تعریف کسی که پسیکوپات است در فهم این که چرا مردم احساساتی دارند مشکل دارد.
نداشتن همدلی از چند طریق آشکار می شود از جمله آنها نوع نوشیدنی ای است که هرکسی سفارش می دهد. نکته جالب این است که مردان بیشتر احتمال دارد پسیکوپات باشند. با این مقدمه سه روش را پیشنهاد می کنیم که اگر به کسی شک دارید در رابطه با او دقت و امتحان کنید.

اهمیت زبان بدن را دست کم نگیریدبرخی از ترفندهای زبان بدن مانند لبخند زدن و یا محکم دست دادن را خیلی آسان می توان در زندگی روزمره انجام داد. اما تکنیک های دیگری وجود دارند که تا حدودی سخت تر می توان بر آنها تسلط پیدا کرد ولی می توانند تفاوت عظیمی در ارتباطات ایجاد کنند.

در اینجا درباره شش ترفند زبان بدن صحبت می کنیم که تسلط بر آنها سخت است اما به طور قطع اگر برای آنها وقت بگذاریم برای همیشه ماندگار خواهند بود:

یادگیری برخی از مهارت ها در زندگی ممکن است مجانی و آزاد باشند اما به این معنی نیست که بدون صرف وقت، عرق ریختن و پشتکار دست یافتنی باشند.
در این مطلب برخی از مهم ترین و مفیدترین مهارت های که ارزش وقت گذاشتن و یادگیری دارند برشمرده می شوند.

برای بسیاری از ما تصور قدم گذاشتن در یک اتاق پر از افراد غریبه دلهره آور است. در این شرایط به جای فکر کردن درباره این که امشب باید با چه کسی صحبت کنم به خودتان بگویید: برایم جالب است که امشب با افراد جدیدی دیدار می کنم.
یک نکته را به خاطر داشته باشید: زیر یک سقف بودن خودش مقدمه آشنا شدن است چون اگر در یک مکان هستید، پس نقطه مشترکی دارید. همین طور به یاد داشته باشید که بیشتر افراد از با هم بودن در یک اتاق احساس راحت بودن نمی کنند. با آگاهی از این موضوع باید فکر کنید چه کارهایی می توانم انجام دهم تا افراد دیگر با من احساس راحتی داشته باشند؟

زبان بدن مهم است. این را همه می دانیم. بااین حال ممکن است در زبان بدن مان اشتباهات زیادی - به طور آگاهانه یا ناخودآگاه- داشته باشیم. تقریباً غیر ممکن است که فردی بدون انجام حرکتی اشتباه مکالمه ای راانجام دهد. خبر خوب این است که همه  در زمینه زبان بدن به طور همزمان اشتباهاتی راانجام می دهند و بنابراین اگر فردی که شما با او در حال مکالمه هستید متوجه اشتباه شما شود احتمالاً آن را فراموش می کند.
اما در مصاحبه های شغلی است که خطر افزایش می یابد. یک اشتباه در یک مصاحبه شغلی می تواند معادل از دست دادن شغل پیشنهادی باشد، اگر مراقب علامت های فیزیکی مان نباشیم. ما ممکن است بدانیم چه حرف هایی می تواند مصاحبه را خراب کند اما اغلب افراد به این که زبان بدن بد چه چیزی را انتقال می دهد توجه نمی کنند. منظور این است که آیا آن چه که به یک کارفرمای احتمالی می گویید با شیوه ایستادن و نشستن بد یا نداشتن تماس چشمی همراه است یا نه.

همیشه به راحتی نمی توان فهمید که نبوغ در ما وجود دارد یا نه. یکی از علل این امر، نبود توافق بر سر معنای نبوغ است. در دوران رم باستان، نبوغ چیزی نبود که بتوان آن را به دست آورد (اکتسابی نبود). در قرن هجدهم، مکتب رمانتیک، معنای جدیدی به نبوغ داد: فردی با توانایی های خاص و تقریباً الهی. امروزه، از نبوغ بازاریابی یا نبوغ سیاسی صحبت می کنیم. در حالی که در واقع نبوغ حقیقی فراتر از محدوده حوزه های خاص است. نبوغ امری غیرمادی است و به همین خاطر آن را با دقت به کار می بریم تا مبادا چیزی از قدرت جادویی آن کم شود. 
این مورد تنها سوء برداشت از نبوغ نیست. موارد دیگری هم وجود دارد که در زیر به آنها اشاره می کنیم.

ویژگی ای وجود دارد که ما بدون آن نمی توانیم هوش احساسی داشته باشیم. همچنین هیچ فردی بدون این ویژگی نمی تواند و نخواهد توانست به رهبری نمونه تبدیل شود. این خصیصه برای رهبری مردم لازم است و هر فردی که آرزوی رهبری دیگران را در سر می پروراند باید در خود ایجاد کند.
این ویژگی ضروری، خودآگاهی است و بیشتر رهبران فکری دنیا می گویند که باید آن را در خود ایجاد و تمرین کنیم. خودآگاهی کمک می کند که نه تنها نقاط قوت بلکه کاستی ها و محدودیت هایمان و به عبارت دیگر  نقاط کورمان را نیز ارزیابی کنیم.