نیجرسوروس (Nigersaurus)، به معنی "مارمولک نیجر"، یک دایناسور گیاهخوار عجیب و غریب از دوره کرتاسه پیشین (حدود 110 میلیون سال پیش) است. این خزنده غول‌پیکر که در مناطق جنگلی شمال آفریقا می‌زیسته، با ویژگی‌های منحصر به فرد خود، دیرینه‌شناسان را شگفت‌زده کرده است.

ویژگی‌های کلیدی نیجرسوروس:

• نام: نیجرسوروس (Nigersaurus) به معنی "مارمولک نیجر" است و تلفظ آن به صورت NYE-jer-SORE-us است.
• زیستگاه: جنگل‌های شمال آفریقا، محیط زندگی این دایناسور بوده است.
• دوره تاریخی: کرتاسه پیشین (حدود 110 میلیون سال پیش) دوره‌ای است که نیجرسوروس در آن می‌زیسته.
• اندازه و وزن: طول تقریبی 9 متر و وزن حدود 5 تن، ابعاد این دایناسور را تشکیل می‌داده است.
• رژیم غذایی: نیجرسوروس یک گیاهخوار بوده و از گیاهان تغذیه می‌کرده است.
• ویژگی‌های متمایز: گردن نسبتاً کوتاه و صدها دندان در آرواره‌های پهن، از ویژگی‌های بارز این دایناسور است.

این دایناسور با گردن کوتاه و آرواره‌های پهن خود، احتمالاً گیاهان کوتاه قامت را جارو می‌کرده و به همین دلیل به "دایناسور جاروبرقی" شهرت یافته است. آرواره‌های پهن این دایناسور با صدها دندان، برای کندن و خرد کردن گیاهان بسیار مناسب بوده است. نیجرسوروس، یک نمونه جالب از تنوع زیستی در دوره کرتاسه است.

درباره نیجرسوروس، دایناسور گیاهخوار شگفت‌انگیز

نیجرسوروس، یکی دیگر از کشفیات مهم پالئونتولوژیست مشهور، پل سرنو، یک سوروپود غیرمعمول بود. این دایناسور گیاهخوار با گردن کوتاه در مقایسه با طول دمش، دهانی صاف و جاروبرقی مانند پر از صدها دندان مرتب شده در حدود 50 ستون، و آرواره‌های پهن، ویژگی‌های خاصی داشت. این ویژگی‌های آناتومیک عجیب نشان می‌دهد که نیجرسوروس به خوبی با چریدن گیاهان کوتاه سازگار بوده است. احتمالاً این دایناسور گردن خود را به موازات زمین به جلو و عقب حرکت می‌داده و هر گیاهی را که در دسترسش بوده، می‌خورده است.

شاید برای بسیاری جالب باشد که بدانند کاشف اصلی نیجرسوروس، پل سرنو نبوده است. بقایای پراکنده این دایناسور در تشکیلات Elrhaz در شمال آفریقا (نیجر)، توسط یک دیرینه‌شناس فرانسوی در اواخر دهه 1960 توصیف و در مقاله‌ای در سال 1976 به دنیا معرفی شد. با این حال، سرنو افتخار نام‌گذاری این دایناسور را پس از بررسی نمونه‌های فسیلی بیشتر و معرفی آن به جهانیان، به دست آورد. سرنو با لحنی جالب، نیجرسوروس را ترکیبی از دارت ویدر و جاروبرقی و همچنین "گاو مزوزوئیک" توصیف کرد (توصیفی نه چندان نادرست، اگر این واقعیت را نادیده بگیرید که یک نیجرسوروس بالغ 9 متر طول و تا 5 تن وزن داشته است!).

سرنو و تیمش در سال 1999 به این نتیجه رسیدند که نیجرسوروس یک تروپود "رباشی‌سارید" بوده است، به این معنی که به همان خانواده‌ای تعلق دارد که رباشی‌سوروس معاصر آمریکای جنوبی. نزدیک‌ترین خویشاوندان آن، دو سوروپود دیگر با نام‌های جذاب از دوره کرتاسه میانی بودند: Demandasaurus، که نام خود را از تشکیلات سیرا لا دماندا در اسپانیا گرفته است، و Tataouinea، که نام خود را از همان استان تونسی گرفته است که ممکن است (یا نه) الهام‌بخش جورج لوکاس برای اختراع سیاره تاتویین در جنگ ستارگان بوده باشد. سوروپود سومی به نام Antarctosaurus از آمریکای جنوبی نیز ممکن است خویشاوند دور این دایناسور بوده باشد.