ما هشدارهای جدی درباره گرمایش جهانی را شنیده ایم و حتی اگر هنوز به آن ها توجه نکرده باشیم، آیا ممکن است که تغییرات اقلیمی هیچ مزیتی داشته باشد؟

سازمان ملل از اولین اجلاس زمین در سال ۱۹۹۲ به مطالعه تغییرات اقلیمی و تلاش برای مقابله با اثرات آن پرداخته است. بر اساس گزارش هیئت بین دولتی سازمان ملل، فعالیت های انسانی، به ویژه از طریق انتشار گازهای گلخانه ای، "بدون هیچ گونه تردیدی باعث گرمایش جهانی شده است" که منجر به پیامدهای منفی گسترده ای بر امنیت غذایی و آبی، سلامت انسان و اقتصادها گردیده است.

بنابراین اگر مزایایی وجود داشته باشد، آیا ممکن است که این مزایا بتوانند نقایص را جبران کنند؟ پاسخ کوتاه این است که خیر. در ادامه دلایل آن ذکر شده است.

مزایای گرمایش جهانی؟

مزایای به اصطلاح اقلیمی وجود دارد—اگر واقعاً به دنبال آن ها باشید—اما آیا این مزایا می توانند به خاطر اختلال و ویرانی ناشی از معایب جبران شوند؟ پاسخ همچنان خیر است، اما برای طرفداران جدی روند گرمایش جهانی، مزایایی ممکن است شامل سناریوهای مشکوکی مانند موارد زیر باشد:

• نواحی قطبی، مانند قطب شمال و جنوب، سیبری و دیگر مناطق یخ زده ممکن است شاهد رشد بیشتر گیاهان و اقلیم های ملایم تری باشند.
• ممکن است عصر یخ بعدی از وقوع جلوگیری شود.
• مسیر شمال غربی که از طریق مجمع الجزایر یخ زده کانادایی می گذرد، ممکن است به طور قابل ملاحظه ای برای حمل ونقل باز شود.
• تعداد کمتری از مرگ و مصدومیت ها به خاطر شرایط قطبی رخ خواهد داد.
• فصل های کشت طولانی تر ممکن است به افزایش تولید کشاورزی در برخی مناطق منجر شود.
• ذخایر نفت و گاز که قبلاً استخراج نشده اند، ممکن است در دسترس قرار گیرند.

معایب: گرم شدن اقیانوس، آب و هوای شدید

برای هر مزیت اندکی ممکن در تغییرات اقلیمی، یک معایب عمیق و قانع کننده تر وجود دارد. چرا؟ زیرا اقیانوس ها و آب و هوا به شدت به هم مرتبط هستند و چرخه آب بر الگوهای آب و هوایی تأثیر می گذارد (به اشباع هوا، سطوح بارش و موارد مشابه فکر کنید)، آنچه بر اقیانوس تأثیر می گذارد بر آب و هوا نیز تأثیر می گذارد. به عنوان مثال:

• تغییرات در جریان های اقیانوسی و دماهای بالاتر موجب اختلال در الگوهای آب و هوایی عادی جهان می شود و منجر به وقوع آب و هوای شدیدتر و افزایش فراوانی طوفان های شدید و مخرب مانند طوفان های گرمسیری و تایفون ها می گردد. افزایش طوفان های شدید به وقوع مکرر پدیده هایی مانند "سیلاب های ۱۰۰ ساله"، تخریب زیستگاه ها و املاک و همچنین از دست رفتن جان انسان ها و سایر جانداران منتهی می شود.
• بالا آمدن سطح دریاها به بروز سیلاب در نواحی پایین دست منجر می شود. جزایر و سواحل به خاطر آب در حال غرق شدن دچار مرگ و بیماری ناشی از سیلاب خواهند شد.
• اسیدی شدن اقیانوس های گرم شده به از دست رفتن صخره های مرجانی منجر می شود. صخره های مرجانی از سواحل در برابر موج های شدید، طوفان ها و سیلاب ها محافظت می کنند و با اینکه تنها حدود ۰.۱٪ از بستر اقیانوس را پوشش می دهند، اما محل زیست ۲۵٪ از گونه های اقیانوس هستند. تخریب این صخره ها باعث افزایش فرسایش، خسارت به املاک ساحلی و انقراض گونه ها می شود.
• گرم شدن آب های اقیانوس به ذوب شدن بیشتر یخچال ها و یخ های دریایی منجر می شود. هر سال زمستان یخچال های کوچک تری شکل می گیرند که تأثیر ویرانگری بر زیستگاه حیوانات مناطق سرد و ذخایر آب شیرین زمین دارند. (بر اساس گزارش سرویس زمین شناسی ایالات متحده [USGS]، ۶۹٪ از یخ های زمین در یخ و یخچال ها به دام افتاده است.)
• کاهش یخ دریا، آب گرم تر و افزایش اسیدیته فضای اقیانوس برای موجوداتی مانند کریل که پایه زنجیره غذایی اقیانوس را تشکیل می دهند و نهنگ ها، فوک ها، ماهی ها و پنگوئن ها را تغذیه می کنند، فاجعه آمیز است. وضعیت خرس های قطبی به خاطر از دست رفتن یخ های قطب شمال به خوبی مستند شده است، اما در طرف دیگر کره زمین، در سال ۲۰۱۷ در اثر تغییرات محلی اقلیمی، فقط دو جوجه از یک کلونی ۴۰,۰۰۰ پنگوئن آدلین در قطب جنوب زنده ماندند. در سال ۲۰۱۳، به دنبال یک رویداد مشابه، هیچ یک نجات نیافتند. همچنین انتظار می رود کلونی های پنگوئن های امپراتور به خاطر از دست رفتن یخ دریا و افزایش دما کاهش یابند.

معایب: بیابان زایی زمین

با اختلال در الگوهای آب و هوایی و افزایش خشکسالی ها به لحاظ مدت زمان و فراوانی، بخش های کشاورزی به خصوص تحت تأثیر قرار می گیرند. محصولات و مرتع ها به خاطر کمبود آب نمی توانند رشد کنند. با عدم در دسترس بودن محصولات، دام ها، میش ها و دیگر احشام تغذیه نمی شوند و می میرند. اراضی حاشیه ای دیگر مفید نیستند. کشاورزانی که ناتوان از کار بر روی زمین هستند، معیشت خود را از دست می دهند. علاوه بر این:

• بیابان ها خشک تر می شوند، که به بیابان زایی بیشتر منجر می شود و تنش هایی در مناطق با کمبود آب ایجاد می گردد.
• کاهش تولید کشاورزی منجر به کمبود غذا می شود.
• گرسنگی، سوءتغذیه و افزایش مرگ ومیر ناشی از کمبود غذا و محصولات می شود.

معایب: تأثیرات بهداشتی، اجتماعی و اقتصادی

علاوه بر تأثیر تغییرات اقلیمی بر الگوهای آب و هوایی و تولید غذا، تغییرات اقلیمی می تواند به جیب مردم، اقتصاد یک منطقه و سلامت به طور کلی آسیب برساند:

• بیماری های منتقله توسط حشرات افزایش می یابند. به عنوان مثال، اگر حشرات به خاطر دماهای سرد قدیمی از بین نروند، بیماری هایی که آن ها ممکن است منتقل کنند—مانند بیماری لایم—می توانند به راحتی گسترش یابند.
• مردم از کشورهای فقیرتر، خشک تر، گرم تر یا نواحی با ارتفاع پایین ممکن است تلاش کنند به مناطق ثروتمندتر یا با ارتفاع بالاتر مهاجرت کنند و به دنبال شرایط بهتر (یا حداقل غیرمرگبار) باشند، که این امر موجب تنش در میان جمعیت موجود می شود.
• با گرم شدن کلی آب و هوا، مردم از منابع انرژی بیشتری برای نیازهای خنک کنندگی استفاده می کنند، که این مسئله منجر به افزایش آلودگی هوا و مرگ ومیر ناشی از شرایط آب و هوایی به شدت گرم می شود که نمی توان آن ها را تسکین داد.
• نرخ های آلرژی و آسم به خاطر آلودگی که به دنبال شکوفایی زودتر و طولانی تر گیاهان رخ می دهد، افزایش می یابد.
• سایت های فرهنگی یا تاریخی به خاطر افزایش شدت ها و باران های اسیدی ویران می شوند.

معایب: اختلال در تعادل طبیعت

محیط اطراف ما تحت تأثیر تغییرات اقلیمی به روش های متعددی قرار دارد. بخش های یک اکوسیستم معمولاً باید تعادل ظریفی را حفظ کنند، اما تغییرات اقلیمی طبیعت را به هم می زند—در برخی جاها بیشتر از دیگر جاها. اثرات شامل:

• افزایش تعداد گونه های گیاهی و جانوری در خطر انقراض.
• از دست رفتن زیستگاه های جانوری و گیاهی باعث می شود که حیوانات به سرزمین های دیگر منتقل شوند و اکوسیستم های موجود را به هم بریزند.
• از آنجا که رفتارهای بسیاری از گیاهان، حشرات و حیوانات بستگی به دما دارد، تغییرات اقلیمی می تواند منجر به عدم تعادل در خود اکوسیستم شود. به عنوان مثال، اگر دسترسی به غذا برای یک حشره خاص دیگر با زمانی که بچه های شکارچی طبیعی آن حشره متولد می شوند هم زمان نشود، جمعیت حشره به طور غیرقابل کنترل افزایش می یابد و این منجر به فراوانی بیش از حد آن آفت می شود. این وضعیت به نوبه خود فشار بیشتری بر روی سبزه هایی که حشرات از آن تغذیه می کنند، وارد می کند و در نهایت منجر به کاهش منابع غذایی برای حیوانات بزرگ تر در زنجیره غذایی که به این گیاهان برای زندگی نیاز دارند می شود.
• آفت هایی مانند ویروس ها، قارچ ها یا انگل هایی که معمولاً در دماهای پایین می میرند، دیگر از بین نمی روند و این ممکن است به افزایش بیماری ها در میان گیاهان، حیوانات و انسان ها منجر شود.
• ذوب شدن یخ های دائمی به سیلاب ها منجر می شود و به شدت انتشار دی اکسید کربن و متان به جو را افزایش می دهد که فقط به تشدید تغییرات اقلیمی کمک می کند. علاوه بر این، ویروس های باستانی که مدتها در حالت سکون در یخ دائمی باقی مانده اند، اجازه می یابند به محیط زیست فرار کنند.
• بارش ها اسیدی تر می شوند.
• خشک شدن زودهنگام فصل ها در جنگل ها باعث آتش سوزی های جنگلی با فراوانی، اندازه و شدت بیشتری می شود. از دست رفتن گیاهان و درختان در دامنه ها آن ها را بیشتر در معرض فرسایش و رانش زمین قرار می دهد و ممکن است احتمال خسارت به املاک و از دست رفتن جان افراد را افزایش دهد.