آزتک ها، تمدنی از دوره پساکلاسیک که در قرن 16 میلادی توسط فاتحان اسپانیایی در مکزیک کشف شدند، به مجموعه ای پیچیده و متنوع از خدایان و الهه های آزتکی اعتقاد داشتند. پژوهشگران دین آزتکی (یا مکسیکا) حداقل 200 خدا را شناسایی کرده اند که به سه گروه تقسیم می شوند. هر گروه نظارت بر یک جنبه از جهان را بر عهده دارد: آسمان یا آسمان؛ باران، باروری و کشاورزی؛ و نهایتاً، جنگ و قربانی.

ریشه های اغلب خدایان آزتکی می تواند به خدایان دین های مِسوآمریکایی پیشین یا خدایانی که توسط سایر جوامع آن زمان به اشتراک گذاشته می شد برگردد. این خدایان به عنوان خدایان و الهه های پان-مِسوآمریکایی شناخته می شوند. در ادامه، مهم ترین 200 خدای دین آزتکی معرفی شده اند.

هویتزیلوپوتلی، پدر آزتک ها

هویتزیلوپوتلی (با تلفظ ویتز-ای-لو-پُشت-لی) خدای حامی آزتک ها بود. در طول مهاجرت بزرگ از سرزمین افسانه ای آزدالان، هویتزیلوپوتلی به آزتک ها گفت که کجا باید شهر پایتخت خود، تنوچتیتلان، را تأسیس کنند و آنها را در مسیرشان ترغیب کرد. نام او به معنای "پرنده چرخان سمت چپ" است و او حامی جنگ و قربانی بود. مزار او بر بالای هرم معبد بزرگ در تنوچتیتلان قرار داشت و با اسکلت ها تزئین شده و قرمز رنگ شده بود تا نمایانگر خون باشد.

تلاوک، خدای باران و طوفان

تلاوک (با تلفظ تلاک) خدای باران آزتکی یکی از قدیمی ترین خدایان در تمام مِسوآمریکا است. ریشه های او وقتی با باروری و کشاورزی مرتبط است، می تواند به تئوتیهوکان، اولمک ها و تمدن مایا برگردد. مزار اصلی او دومین مزار بعد از هویتزیلوپوتلی بود که در بالای معبد بزرگ قرار داشت. مزار او با نوارهای آبی که نمایانگر باران و آب بود تزئین شده بود. آزتک ها اعتقاد داشتند که ناله ها و اشک های نوزادان برای خدا مقدس است و به همین دلیل بسیاری از مراسم های مرتبط با تلاوک شامل قربانی کردن کودکان بود.

توناتیو، خدای خورشید

توناتیو (با تلفظ توناه-تیو) خدای خورشید آزتکی بود. او خدایی مغذی بود که گرما و باروری را برای مردم فراهم می کرد. برای انجام این کار، به خون قربانی نیاز داشت. توناتیو همچنین حامی جنگجویان بود. در اساطیر آزتکی، توناتیو عصر تحت حاکمیت آزتک ها را حکومت می کرد که به آن عصر خورشید پنجم می گفتند و این چهره توناتیو در مرکز سنگ خورشید آزتکی قرار دارد.

تتزکاتلیپوکا، خدای شب

تتزکاتلیپوکا (با تلفظ تتزکاه-تی لی پُکا) نامش به معنای "آینه دودی" است و اغلب به عنوان یک قدرت شیطانی، مرتبط با مرگ و سرما به تصویر کشیده می شود. تتزکاتلیپوکا حامی شب و شمال بود و در بسیاری از جنبه ها نمایانگر عکس برادرش، کِتزالكواتل بود. تصویر او دارای نوارهای سیاه بر روی صورتش است و یک آینه اوبسیان به همراه دارد.

چالچیوتلیکیو، الهه آب های جاری

چالچیوتلیکیو (با تلفظ چال-چی-او-تلی-کو-Eh) الهه آب های جاری و همه عناصر آبی آزتکی بود. نام او به معنای "کسی که دامن یشمی دارد" است. او همسر و/یا خواهر تلاوک بود و همچنین حامی زایمان نیز بود. اغلب او را در حال پوشیدن دامن سبز/آبی به تصویر می کشند که جوی آبی از آن جاری است.

سنتئوطل، خدای ذرت

سنتئوطل (با تلفظ سن-ته-اوتل) خدای ذرت آزتکی بود و به همین دلیل بر اساس یک خدا در سنت های مِسوآمریکایی مانند اولمک و مایا شکل گرفته است. نام او به معنای "خدای خوشه ذرت" است. او به تلاوک نزدیک بود و معمولاً به شکل یک جوان با خوشه ذرتی که از کلاهش رشد می کند، به تصویر کشیده می شود.

کِتزالكواتل، مار پرنده

کِتزالكواتل (با تلفظ کِه-تزَل-کواتل)، "مار پرنده"، احتمالاً معروف ترین خدای آزتکی است و در بسیاری از فرهنگ های مِسوآمریکایی مانند تئوتیهوکان و مایا شناخته می شود. او نماینده جنبه مثبت تتزکاتلیپوکا بود. او حامی دانش و یادگیری و همچنین الهه خلاق بود.

کِتزالكواتل همچنین با ایده ای ارتباط دارد که آخرین امپراتور آزتکی، موctezuma، اعتقاد داشت که ورود فاتح اسپانیایی، کورتس، تحقق پیشگویی در مورد بازگشت این خدا است. اما بسیاری از محققان اکنون این افسانه را به عنوان خلقی از فرقه های فرانسیسکن در دوره پس از فتح می دانند.

شیپ توتک، خدای باروری و قربانی

شیپ توتک (با تلفظ شیپ-په توتک) به معنای "خدای ما با پوست لایه برداری شده" است. شیپ توتک خدای باروری کشاورزی، شرق و طلاکاران بود. او معمولاً به تصویر کشیده می شد که پوست انسانی لایه برداری شده به تن دارد که نمایانگر مرگ گیاهان قدیمی و رشد گیاهان جدید است.

مایاهاول، الهه مگی

مایاهاول (با تلفظ مای-یا-وِل) الهه گیاه مگی آزتکی است که شیره شیرین او (آگوامیِل) به عنوان خون او در نظر گرفته می شد. مایاهاول همچنین به عنوان "زن 400 پستان" شناخته می شود که به فرزندانش، سنتزون توتوختین یا "400 خرگوش" شیر می دهد.