نقشه های جوی و نمادهای آن ها به منظور انتقال سریع و اختصار اطلاعات زیادی درباره وضعیت آب و هوا فراهم می کنند. همانطور که معادلات زبان ریاضیات هستند، نمادهای جوی نیز زبان آب و هوا محسوب می شوند، به طوری که هر شخصی که به یک نقشه نگاه می کند باید بتواند اطلاعات دقیقی از آن استخراج کند... البته به شرطی که قادر به خواندن آن باشد. در اینجا مقدمه ای برای نقشه های جوی و نمادهای آن ها آورده شده است.

زمان زولو، Z و UTC در نقشه های جوی

مناطق زمانی ایالات متحده." width="649" height="598" loading="lazy" />

یکی از اولین اطلاعات کدگذاری شده ای که ممکن است بر روی نقشه جوی مشاهده کنید، یک عدد چهار رقمی است که به دنبال آن حروف "Z" یا "UTC" قرار دارد. این رشته از اعداد و حروف معمولاً در گوشه بالایی یا پایینی نقشه قرار دارد و برچسب زمانی را نمایش می دهد. این برچسب شما را از زمان ساخت نقشه آب و هوا و همچنین زمان اعتبار داده های جوی موجود در نقشه مطلع می سازد.

این زمان که به عنوان زمان زولو یا Z شناخته می شود، به منظور اطمینان از اینکه تمام مشاهدات جوی (که در مکان های مختلف و به همین دلیل، در نواحی زمانی متفاوت انجام می شوند) در زمان های استاندارد یکسانی گزارش شوند، در نقشه درج می شود.

اگر تازه با زمان Z آشنا هستید، استفاده از یک نمودار تبدیل (مانند نمودار نشان داده شده در بالا) به شما کمک می کند تا به آسانی بین آن و زمان محلی خود تبدیل کنید. اگر در کالیفرنیا (که زمان ساحلی اقیانوس آرام است) هستید و زمان صدور UTC برابر "1345Z" (یا ۱:۴۵ بعد از ظهر) است، می دانید که نقشه در ساعت ۶:۴۵ صبح به وقت محلی شما ساخته شده است، همان روز (۵:۴۵ صبح در زمان تابستانی). هنگامی که نمودار را می خوانید، مهم است که توجه داشته باشید آیا زمان سال زمان تابستانی (DST) است یا زمان استاندارد و به این ترتیب بخوانید.

مراکز فشار هوای بالا و پایین

مراکز فشار بالا و پایین بر روی اقیانوس آرام نشان داده شده اند. مرکز پیش بینی اقیانوس NOAA

حروف بزرگ (H آبی و L قرمزی) بر روی نقشه های جوی مراکز فشار بالا و پایین را نمایش می دهند. آن ها نقاطی را نشان می دهند که فشار هوا نسبت به هوای اطراف بالاترین و پایین ترین مقدار را دارد و معمولاً با یک خوانش فشار سه یا چهار رقمی به میلی بار نمایش داده می شوند.

فشارهای بالا معمولاً شرایط جوی پایدار و آفتابی را به ارمغان می آورند، در حالی که فشارهای پایین به تشکیل ابر و بارش کمک می کنند. بنابراین، مراکز فشار مناطقی هستند که به تعیین اینکه این دو وضعیت کلی در کجا اتفاق خواهند افتاد، کمک می کنند.

مراکز فشار همیشه بر روی نقشه های جوی سطحی مشخص می شوند. آن ها همچنین می توانند بر روی نقشه های هوای بالایی نیز ظاهر شوند.

ایزوبارها

بر روی برخی از نقشه های جوی، ممکن است خطوطی را مشاهده کنید که دور "فشارهای بالا" و "پایین" را احاطه کرده اند. این خطوط ایزوبار نامیده می شوند زیرا مناطقی را متصل می کنند که فشار هوا یکسان است ("ایزو-" به معنای برابر و "-بار" به معنای فشار). هر چه ایزوبارها به هم نزدیک تر باشند، تغییر فشار (شیب فشار) در یک فاصله خاص قوی تر است. از سوی دیگر، ایزوبارهای دور از هم نشان دهنده تغییر فشار ملایم تری هستند.

ایزوبارها فقط بر روی نقشه های جوی سطحی موجود هستند، اگرچه هر نقشه سطحی لزوماً آن ها را شامل نمی شود. مراقب باشید که ایزوبارها را با خطوط دیگر که ممکن است بر روی نقشه های جوی ظاهر شوند، مانند ایزوترم ها (خطوطی که دمای برابر را نشان می دهند) اشتباه نگیرید.

جبهه ها و ویژگی های جوی

جبهه های جوی به صورت خطوط رنگی مختلف که از مرکز فشار به بیرون می روند، ظاهر می شوند. آن ها مرز جایی را نشان می دهند که دو توده هوای متضاد به هم می رسند.

• جبهه های گرم با خطوط قرمز منحنی و نیم دایره های قرمز نشان داده می شوند.
• جبهه های سرد با خطوط آبی منحنی و مثلث های آبی نشان داده می شوند.
• جبهه های ایستا دارای بخش های متناوبی از منحنی های قرمز با نیم دایره ها و منحنی های آبی با مثلث ها هستند.
• جبهه های محصور با خطوط منحنی بنفش و هم نیم دایره ها و هم مثلث ها نشان داده می شوند.

جبهه های جوی فقط در نقشه های جوی سطحی یافت می شوند.

نقاط ایستگاه جوی سطحی

همانطور که در اینجا دیده می شود، برخی از نقشه های جوی سطحی شامل گروهی از اعداد و نمادها هستند که به آن ها نقاط ایستگاه جوی گفته می شود. نقاط ایستگاه وضعیت آب و هوا در یک مکان ایستگاه را توصیف می کنند. آن ها شامل گزارش های متنوعی از داده های جوی در آن مکان هستند:

• دما (به درجه فارنهایت)
• دمای نقطه شبنم (درجه فارنهایت)
• وضعیت فعلی آب و هوا (که به عنوان یکی از ده ها نماد مشخص شده توسط NOAA نشان داده می شود)
• پوشش آسمان (همچنین به عنوان یکی از نمادهای NOAA)
• فشار جوی (به میلی بار)
• گرایش فشار
• جهت و سرعت باد (به گره)

اگر یک نقشه جوی قبلاً تحلیل شده باشد، ممکن است نقاط ایستگاه اطلاعات چندانی نداشته باشند. اما اگر شما بخواهید یک نقشه جوی را به صورت دستی تحلیل کنید، داده های نقاط ایستگاه اغلب تنها اطلاعاتی هستند که با آن شروع می کنید. داشتن همه ایستگاه ها بر روی نقشه به شما کمک می کند تا مشخص کنید سیستم های فشار بالا و پایین، جبهه ها و موارد مشابه در کجا قرار دارند، که در نهایت به شما کمک می کند تا تعیین کنید آن ها را کجا ترسیم کنید.

نمادهای نقشه جوی برای وضعیت فعلی آب و هوا

این نمادها وضعیت جوی فعلی نقاط ایستگاه را توصیف می کنند.

مدرسه جت استریم NOAA برای وضعیت جوی

این نمادها توسط NOAA برای استفاده در نقاط ایستگاه جوی تعیین شده اند. آن ها وضعیت جوی که در آن مکان خاص در حال حاضر اتفاق می افتد را نشان می دهند.

این نمادها معمولاً فقط زمانی ترسیم می شوند که نوعی بارندگی در حال رخ دادن باشد یا رویداد جوی در زمان مشاهده باعث کاهش دید شده باشد.

نمادهای پوشش آسمان

NOAA همچنین نمادهای پوشش آسمان را برای استفاده در نقشه های ایستگاه جوی تعیین کرده است. به طور کلی، درصدی که دایره پر است نمایانگر میزان آسمان پوشیده از ابر است.

اصطلاحاتی که برای توصیف میزان پوشش ابر استفاده می شود—"چند"، "پراکنده"، "متلاطم"، "ابری"—در پیش بینی های جوی نیز به کار می روند.

نمادهای نقشه جوی برای ابرها

در حال حاضر غیرفعال، نمادهای نوع ابر قبلاً در نقاط ایستگاه جوی برای نشان دادن نوع ابرهای مشاهده شده در یک مکان مشخص استفاده می شدند.

هر نماد ابر با یک H، M یا L برای سطح (بالا، میانه یا پایین) که در جو قرار دارد، برچسب گذاری می شود. اعداد ۱ تا ۹ اولویت ابر گزارش شده را نشان می دهند. از آنجایی که فقط فضای کافی برای ترسیم یک ابر در هر سطح وجود دارد، اگر بیشتر از یک نوع ابر مشاهده شود، فقط ابر با بالاترین اولویت (۹ برای بالاترین) ترسیم می شود.

جهت باد با خطی که از دایره پوشش آسمان در نقاط ایستگاه خارج می شود، نشان داده می شود. جهتی که خط به آن اشاره می کند، جهت وزش باد را مشخص می نماید.

سرعت باد با خطوط کوتاه تری که به آن ها "بارب" گفته می شود و از خط بلندتر خارج می شوند، نشان داده می شود. سرعت باد به گره اندازه گیری می شود (۱ گره معادل ۱.۱۵ مایل در ساعت است) و همیشه به نزدیک ترین ۵ گره گرد می شود. سرعت کل باد با جمع کردن اندازه های مختلف بارب بر اساس مقادیر زیر که هر یک نشان دهنده آن ها است، تعیین می شود:

• نیم بارب = ۵ گره
• بارب بلند = ۱۰ گره
• پرچم = ۵۰ گره

مناطق و نمادهای بارش

برخی از نقشه های سطحی شامل تصویر راداری هستند (به آن "ترکیب رادار" گفته می شود) که محل بارش را بر اساس بازگشت های حاصل از رادار جوی نشان می دهد. شدت باران، برف، برف ریزه یا تگرگ بر اساس رنگ تخمین زده می شود، جایی که آبی کم رنگ نشان دهنده باران (یا برف) سبک و قرمز/بنفش نشان دهنده باران های سیلابی و طوفان های شدید است.

رنگ های جعبه آگاهی جوی

اگر بارش شدید باشد، جعبه های آگاهی نیز به همراه شدت بارش نمایش داده می شوند.

• خط نقطه چین قرمز = آگاهی از طوفان گردباد
• خط Solid قرمز = هشدار طوفان گردباد
• خط نقطه چین زرد = آگاهی از طوفان رعد و برق شدید
• خط Solid زرد = هشدار طوفان رعد و برق شدید
• سبز = هشدار سیلاب ناگهانی