اگرچه تریسراتوپس به عنوان یکی از معروف ترین دایناسورهای شاخدار شناخته می شود، اما تنها نمونه از دایناسورهای شاخدار در دوره مزوزوئیک نیست. در واقع، در دو دهه گذشته، تعداد بیشتری از دایناسورهای شاخدار در آمریکای شمالی نسبت به سایر انواع دایناسورها کشف شده اند.

در زیر تعدادی از دایناسورهای شاخدار را مشاهده می کنید که در اندازه یا زینت آلات خود با تریسراتوپس برابر بوده و یا موضوعات تحقیقاتی دانشمندان باستان شناسی بوده اند.

آکیلوپس

دایناسورهای شاخدار—دایناسورهای شاخ دار و زینتی—در اوایل دوره کرتاسه در آسیا شکل گرفتند و اندازه ای نزدیک به اندازه گربه های خانگی داشتند و تنها پس از مهاجرت به آمریکای شمالی به اندازه های بزرگ تر تکامل یافتند. اهمیت آکیلوپس، که دو فوت طول داشت و به عنوان "چهره عقاب" شناخته می شود، این است که در دوره کرتاسه میانه در آمریکای شمالی زندگی می کرد و بنابراین نماد ارتباط مهمی میان گونه های دایناسور شاخدار ابتدایی و دیرینه است.

سنترسوروس

سنترسوروس نمونه کلاسیک دایناسورهای شاخدار است که به عنوان دایناسورهای گیاه خوار بزرگ شناخته می شود و ویژگی های شاخ های بینی بزرگ و زینت های نسبتاً کوتاه را دارد. این گیاه خوار 20 فوتی، قبل از تریسراتوپس چند میلیون سال زندگی می کرد و ارتباط نزدیکی با سه دایناسور شاخدار دیگر به نام های استیرکوسوروس، کرونوسوروس و اسپینواپس داشت. سنترسوروس به طور واقعی هزاران فسیل از اکتشافات "زمین های استخوان" در استان آلبرتا کانادا نمایندگی می کند.

کوره سراتوپس

کوره سراتوپس که در شبه جزیره کره کشف شده است، به عنوان نخستین دایناسور شناخته شده شناگر در دنیا توصیف شده است. این توصیف به "خزهای عصبی" دایناسور اشاره دارد که از دم آن بیرون زده و به حرکت آن در آب کمک می کرد. با این حال، اخیراً شواهد قانع کننده تری برای یک دایناسور شناگر دیگر، یعنی اسپینوسور، که بزرگ تر و پرخاشگرتر نیز بوده، ارائه شده است.

کوسموسراتوپس

نام کوسموسراتوپس به معنی "صورت شاخدار زینتی" است و توصیف مناسبی از این دایناسور است. کوسموسراتوپس با ویژگی های خاصی نظیر زینت دار بودن و داشتن حداقل 15 شاخ و ساختارهای شاخ مانند از اشکال و اندازه های مختلف تکامل یافته است. این دایناسور در لاماریدیا، جزیره ای بزرگ در شمال غربی آمریکا که از سیر تکاملی دایناسورهای شاخدار در دوره کرتاسه جدا شده بود، تکامل یافت. این انزوا گاهی می تواند توضیح دهنده تنوع های غیرمتعارف تکاملی باشد.

پچیرینوسوروس

شاید پچیرینوسوروس (به معنی "اژدهای بینی کلفت") را به عنوان ستاره فیلم "با دایناسورها راه بروید: فیلم 3D" بشناسید. پچیرینوسوروس یکی از معدود دایناسورهای شاخدار در دوره کرتاسه بود که شاخی بر روی پوزه خود نداشت و تنها دو شاخ زینتی کوچک در هر طرف زینت عظیم خود داشت.

پنتاسراتوپس

این دایناسور "صورت پنج شاخ" واقعاً تنها سه شاخ داشت و شاخ سوم (در انتهای پوزه اش) خیلی هم قابل توجه نبود. شهرت واقعی پنتاسراتوپس به خاطر داشتن یکی از بزرگ ترین سرهای دوره مزوزوئیک به طول تقریبی 10 فوت، از بالای زینت تا نوک بینی اش است. این اندازه، سر پنتاسراتوپس را حتی بزرگ تر از تریسراتوپس مرتبط به آن می کند و به احتمال زیاد در نبردها نیز به همین اندازه مرگبار است.

پروتوسراتوپس

پروتوسراتوپس یکی از نادرترین دایناسورهای دوره مزوزوئیک بود، یک دایناسور شاخدار با اندازه متوسط—نه کوچک مانند پیشینیانش (مانند آکیلوپس پنج پوندی) و نه غول پیکر مانند جانوران چهار یا پنج تنی که بعداً در آمریکای شمالی ظهور کردند، بلکه موجودی به اندازه خوک که فقط 400 تا 500 پوند وزن داشت. به همین دلیل، پروتوسراتوپس آسیای مرکزی شکار ایده آلی برای ولوسیرaptor هم عصر خود بود. باستان شناسان فسیل های مشهور از ولوسیرaptor را شناسایی کرده اند که در حال نبرد با پروتوسراتوپس بود تا هر دو دایناسور به دلیل طوفان شن ناگهانی دفن شدند.

پسیتاکوسوروس

برای چندین دهه، پسیتاکوسوروس (به معنی "اژدهای طوطی") یکی از اولیه ترین دایناسورهای شاخدار شناخته شده بود، تا اینکه اخیراً تعدادی از گونه های شرقی آسیا که از این دایناسور میلیون ها سال پیش وجود داشتند، کشف شدند. طبق شایستگی، پسیتاکوسوروس که در دوره کرتاسه ابتدایی تا میانه زندگی می کرد، فاقد شاخ یا زینت قابل توجهی بود، به طوری که برای باستان شناسان مدتی طول کشید تا آن را به عنوان یک دایناسور واقعی شاخدار شناسایی کنند و نه یک دایناسور اورنیتیشکی.

استیرکوسوروس

استیرکوسوروس که به سنترسوروس نزدیک تر بود، یکی از برجسته ترین سرها را در بین دایناسورهای شاخدار داشت، حداقل تا زمانی که ژنراهای عجیب آمریکای شمالی مانند کوسموسراتوپس و موژو سراتوپس کشف شدند. همچون تمامی دایناسورهای شاخدار، شاخ ها و زینت های استیرکوسوروس احتمالاً به عنوان ویژگی های انتخاب شده جنسی تکامل یافته بودند: نرهایی که زینت بزرگ تر و تجهیزات سر جالب تری داشتند، شانس بهتری برای ترساندن رقبا در گروه و جذب ماده های موجود در فصل جفت گیری داشتند.

اودانوسراتوپس

اودانوسراتوپس آسیای مرکزی یک دایناسور هم عصر پروتوسراتوپس با وزن یک تن بود (به این معنی که احتمالاً از حملات ولوسیرaptor که باعث دردسرهای این خویشاوند معروف تر بود، در امان بود). اما عجیب ترین ویژگی این دایناسور این است که ممکن است گهگاه بر روی دو پا راه برود، مانند دایناسورهای شاخدار کوچک تری که میلیون ها سال پیش از آن وجود داشتند.