قلب، یک عضو فوق العاده است. اندازه اش به اندازه یک مشت بسته می باشد و وزنش حدود ۱۰.۵ اونس است و شکلی مخروطی دارد. قلب به همراهسیستم گردش خونوظیفه تأمینخونو اکسیژن را برای تمام نقاط بدن به عهده دارد. این عضو در قفسه صدری و دقیقاً در پشت استخوان سینه، بین ریه ها و بالای دیافراگم قرار دارد. قلب درون یک کیسه پر از مایع به نام پری کاردیوم قرار دارد که وظیفه حفاظت از این عضو حیاتی را بر عهده دارد.

پروتئین ها پلیمرهای بیولوژیکی هستند که ازآمینو اسیدهاتشکیل شده اند. آمینواسیدهاکه با پیوندهای پپتیدی به هم متصل شده اند، زنجیره پپتیدی را شکل می دهند. یک یا چند زنجیره پپتیدی که به شکل سه بعدی پیچیده شده اند، یک پروتئین را تشکیل می دهند.پروتئین هادارای اشکال پیچیده ای هستند که شامل لایه ها، حلقه ها و انحناهای مختلف است. چین خوردگی در پروتئین ها به طور خودبه خود رخ می دهد و پیوندهای شیمیایی بین قسمت های زنجیره پپتیدی، به نگه داشتن و شکل دادن به پروتئین کمک می کند. پروتئین ها به دو دسته کلی تقسیم می شوند: پروتئین های گلوسولار و پروتئین های فیبروزی. پروتئین های گلوسولار معمولاً فشرده، محلول و گرد هستند، در حالی که پروتئین های فیبروزی معمولاً کشیده و محلول نیستند. این پروتئین ها ممکن است یکی یا چند نوع از چهار نوع ساختار پروتئینی را نشان دهند.

دیواره سلولی یک لایه محافظ سخت و نیمه نفوذپذیر در برخی از انواع سلول ها است. این پوشش خارجی در بیشتر سلول های گیاهی، قارچی، باکتریایی، جلبکی و برخی از آرکه ها در کنارغشای سلولی(غشای پلاسمایی) قرار دارد. با این حال، سلول های حیوانی دیواره سلولی ندارند. دیواره سلولی عملکردهای مهمی در یک سلول دارد که شامل حفاظت، ساختار و حمایت می شود.

تنفس به فرآیند تبادل گازها بین سلول های بدن و محیط اطراف اشاره دارد و شامل همه موجودات زنده از باکتری ها و آرکئاها تا پروتیست ها، قارچ ها، گیاهان وحیواناتمی شود. تنفس می تواند به سه جنبه از این فرآیند اشاره کند.

بافت های پیوندی، همان طور که از نامشان پیداست، وظیفه اتصال دارند: این بافت ها دیگر بافت ها را در بدن حمایت و به هم متصل می کنند. برخلاف بافت های اپیتلیال که سلول های آن ها به طور نزدیک کنار هم قرار دارند، بافت های پیوندی معمولاً دارای سلول هایی هستند که در یک ماتریس خارج سلولی ازپروتئینهای فیبری و گلیکومیثیل ها پراکنده شده اند. عناصر اصلی بافت های پیوندی شامل یک ماده پایه، الیاف و سلول ها هستند.

ساختار قلب به تأمینخونو اکسیژن برای تمام قسمت های بدن کمک می کند. قلب به دو نیمه تقسیم می شود که هر نیمه خود به چهار حفره تقسیم شده است. قلب درون حفره سینه قرار دارد و توسط کیسه ای پر از مایع به نامپریکاردیوماحاطه شده است. این عضله شگفت انگیز سیگنال های الکتریکی تولید می کند که موجب انقباض قلب شده و خون را در تمام بدن پمپاژ می کند. قلب وسیستم گردش خونبه همراه هم سیستم قلبی-عروقی را تشکیل می دهند.

سلول های جانوری، سلول های یوکاریوتیک هستند که هسته ای محصور در غشاء دارند. بر خلاف سلول های پروکاریوتیک، دی ان ای در سلول های جانوری درون هسته نگهداری می شود. به جز داشتن هسته، سلول های جانوری همچنین شامل دیگر اندامک های محصور در غشاء یا ساختارهای کوچک سلولی هستند که وظایف خاصی را برای عملیات عادی سلولی انجام می دهند. اندامک ها دارای مسئولیت های گسترده ای هستند که شامل همه چیز از تولید هورمون ها وآنزیمها تا تأمین انرژی برای سلول های جانوری می شود.

سیتوپلاسم شامل تمام محتوای خارج از هسته و محصور شده در غشاء سلولی یک سلول است. رنگ آن شفاف و ظاهریژلمانند دارد. سیتوپلاسم عمدتاً از آب تشکیل شده است، اما همچنین حاویآنزیمها، املاح، ارگانل ها و مولکول های آلی مختلف است. سیتوپلاسم دارای عملکردهای حیاتی برای حمایت از فرآیندهای سلولی است.

آلل و ژن: تفاوت چیست؟ ابتدا بیایید این اصطلاحات را تعریف کنیم.

اسیدهای نوکلئیک مولکول هایی هستند که به موجودات اجازه می دهند اطلاعات ژنتیکی را از یک نسل به نسل دیگر منتقل کنند. این ماکرومولکول ها اطلاعات ژنتیکی را ذخیره می کنند که ویژگی ها را تعیین کرده و امکان سنتز پروتئین را فراهم می آورد. دو نمونه از اسیدهای نوکلئیک شاملDNA(دی اکسی ریبونوکلئیک اسید) و RNA (ریبونوکلئیک اسید) می باشند. این مولکول ها از زنجیره های بلند نوکلئوتیدها که توسط پیوندهای کووالان به هم متصل شده اند، تشکیل شده اند. اسیدهای نوکلئیک می توانند در هسته وسیتوپلاسمسلول های ما یافت شوند.

باکتری ها عموماً به دو دسته کلی تقسیم می شوند: باکتری های گرم مثبت و باکتری های گرم منفی. این دسته بندی بر اساس ترکیب دیواره سلولی و واکنش آن ها به تست رنگ آمیزی گرم صورت می گیرد. روش رنگ آمیزی گرم که توسطهانس کریستین گرمتوسعه یافته، باکتری ها را بر اساس واکنش دیواره سلولی آن ها به رنگ ها و مواد شیمیایی خاص شناسایی می کند.

اعصاب جمجمه مجموعه ای از ۱۲ جفت عصب هستند که از قسمت پشتی مغز خارج شده و از طریق سوراخ ها (فورامن های جمجمه ای) به جای طناب نخاعی خارج می شوند. ارتباطات سیستم عصبی محیطی با ارگان ها و ساختارهای مختلف بدن از طریق اعصاب جمجمه ای و اعصاب نخاعی برقرار می گردد.