سلول های جانوری، سلول های یوکاریوتیک هستند که هسته ای محصور در غشاء دارند. بر خلاف سلول های پروکاریوتیک، دی ان ای در سلول های جانوری درون هسته نگهداری می شود. به جز داشتن هسته، سلول های جانوری همچنین شامل دیگر اندامک های محصور در غشاء یا ساختارهای کوچک سلولی هستند که وظایف خاصی را برای عملیات عادی سلولی انجام می دهند. اندامک ها دارای مسئولیت های گسترده ای هستند که شامل همه چیز از تولید هورمون ها و آنزیم ها تا تأمین انرژی برای سلول های جانوری می شود.

نکات کلیدی

• سلول های جانوری، سلول های یوکاریوتیک هستند که هم هسته ای محصور در غشاء و هم اندامک های محصور در غشاء دارند. این اندامک ها وظایف خاصی را برای عملکرد عادی سلول انجام می دهند.
• سلول های گیاهی و جانوری مشابه هستند از آن جهت که هر دو یوکاریوتیک هستند و نوع مشابهی از اندامک ها را دارند. سلول های گیاهی معمولاً اندازه های یکنواخت تری نسبت به سلول های جانوری دارند.
• ساختار سلول و مثال های اندامک شامل: سنترول ها، کمپلکس گلژی، میکروتیوب ها، نوکلئوتیدها، پرکسی زوم ها و ریبوزوم ها هستند.
• جانوران معمولاً دارای تریلیون ها سلول هستند. به عنوان مثال، انسان ها همچنین صدها نوع سلول مختلف دارند. شکل، اندازه و ساختار سلول ها با وظیفه خاص خود همراه است.

سلول های جانوری در برابر سلول های گیاهی

سلول های جانوری و گیاهی از نظر اینکه هر دو یوکاریوتیک هستند و اندامک های مشابهی دارند، مشابه هستند. سلول های جانوری معمولاً کوچکتر از سلول های گیاهی هستند. در حالی که سلول های جانوری در اندازه های مختلف و شکل های نامنظم دیده می شوند، سلول های گیاهی بیشتر مشابه در اندازه هستند و معمولاً مستطیلی یا مکعبی شکل دارند. یک سلول گیاهی همچنین شامل ساختارهایی است که در سلول های جانوری یافت نمی شوند. برخی از این ساختارها شامل دیواره سلولی، واکوئل بزرگ و پلاستیدها هستند. پلاستیدها، مانند کلروپلاست ها، به ذخیره و برداشت مواد مورد نیاز برای گیاه کمک می کنند. سلول های جانوری همچنین شامل ساختارهایی مانند سنترول ها، لیزوزوم ها، سیلیا و فلاژلا هستند که معمولاً در سلول های گیاهی یافت نمی شوند.

اندامک ها و اجزاء سلول های جانوری

نمونه هایی از ساختارها و اندامک هایی که می توان در سلول های جانوری معمولی یافت، به شرح زیر است:

• غشاء (پلاسما) سلول - غشایی نازک و نیمه نفوذپذیر که سیتوپلاسم یک سلول را احاطه کرده و محتویات آن را در بر می گیرد.
• سنترول ها - ساختارهای سیلندری که سازماندهی میکروتیوب ها را در حین تقسیم سلولی سازماندهی می کنند.
• سیلیا و فلاژلا - گروه بندی های تخصصی میکروتیوب ها که از برخی سلول ها بیرون زده و در حرکات سلولی کمک می کنند.
• سیتوپلاسم - ماده ای ژل مانند که درون سلول وجود دارد.
• اسکلت سلولی - شبکه ای از الیاف در سیتوپلاسم که به سلول حمایت داده و به حفظ شکل آن کمک می کند.
• شبکه آندوپلاسمی - شبکه ای وسیع از غشاها که شامل نواحی با ریبوزوم ها (ER زبر) و نواحی بدون ریبوزوم ها (ER نرم) است.
• کمپلکس گلژی - همچنین به نام دستگاه گلژی شناخته می شود، این ساختار مسئول تولید، ذخیره و ارسال برخی محصولات سلولی است.
• لیزوزوم ها - کیسه های حاوی آنزیم که ماکرومولکول های سلولی مانند اسیدهای نوکلئیک را هضم می کنند.
• میکروتیوب ها - میله های توخالی که عمدتاً به پشتیبانی و شکل دهی به سلول کمک می کنند.
• میتوکندری ها - اجزای سلولی که انرژی برای سلول تولید کرده و محل فرآیند تنفس سلولی هستند.
• هسته - ساختار محصور در غشاء که اطلاعات وراثتی سلول را در خود دارد.
  • نوکلئول - ساختاری درون هسته که به سنتز ریبوزوم ها کمک می کند.
  • نوکلئوتید - یک سوراخ کوچک در غشای هسته که به اسیدهای نوکلئیک و پروتئین ها اجازه می دهد به درون و بیرون هسته حرکت کنند.
• پرکسی زوم ها - ساختارهای حاوی آنزیم که به سم زدایی الکل، تشکیل اسید صفراوی و تجزیه چربی ها کمک می کنند.
• ریبوزوم ها - متشکل از RNA و پروتئین ها، ریبوزوم ها مسئول ساخت پروتئین هستند.

نوع های سلول های جانوری

در ساختار سلسله مراتبی زندگی، سلول ها ساده ترین واحدهای زنده هستند. موجودات جانوری می توانند از تریلیون ها سلول تشکیل شوند. در بدن انسان، صدها نوع مختلف سلول وجود دارد. این سلول ها در اشکال و اندازه های مختلف هستند و ساختار آن ها مناسب وظیفه شان است. به عنوان مثال، سلول های عصبی یا نورون ها دارای شکل و عملکرد بسیار متفاوتی نسبت به سلول های قرمز خون هستند. سلول های عصبی سیگنال های الکتریکی را در سراسر سیستم عصبی انتقال می دهند. این سلول ها بلند و باریک هستند و دارای زوائدی هستند که برای برقراری ارتباط با دیگر سلول های عصبی به منظور هدایت و انتقال سیگنال های عصبی گسترش می یابند. نقش اصلی سلول های قرمز خون انتقال اکسیژن به سلول های بدن است. شکل دیسکی کوچک و انعطاف پذیر آن ها به آن ها اجازه می دهد تا از طریق رگ های خون کوچک جابجا شوند و اکسیژن را به اندام ها و بافت ها منتقل کنند.