کانادا، دومین کشور پهناور جهان، از نظر تقسیمات کشوری به ده استان و سه قلمرو (Territory) تقسیم میشود. تفاوت اساسی بین استانها و قلمروها در میزان استقلال آنها از دولت فدرال کاناداست. استانها در تعیین قوانین و اعمال حقوق خود بر منابع طبیعی و سایر ویژگیهای سرزمینی، از استقلال بیشتری برخوردارند. این استقلال بر اساس "قانون اساسی ۱۸۶۷" به استانها اعطا شده است. در مقابل، قلمروها قدرت خود را مستقیماً از دولت فدرالکانادامیگیرند.
افغانستان، با نام رسمی جمهوری اسلامی افغانستان، کشوری بزرگ و محصور در خشکی است که در قلب آسیای مرکزی قرار دارد. جغرافیای این کشور عمدتاً کوهستانی و ناهموار است و به همین دلیل، تراکم جمعیت در بسیاری از مناطق آن پایین است. مردم افغانستان با چالشهای اقتصادی متعددی دست و پنجه نرم میکنند و دولت این کشور، با وجود ظهور مجدد طالبان پس از سقوط در سال 2001، در تلاش برای دستیابی به ثبات سیاسی و اقتصادی است.
سریلانکا، کشوری جزیرهای بزرگ در جنوب شرقی هند، تا سال 1972 با نام سیلان شناخته میشد. امروزه این کشور رسماً جمهوری دموکراتیک سوسیالیستی سریلانکا نامیده میشود.تاریخسریلانکا مملو از ناآرامیها و درگیریهای بین گروههای قومی مختلف بوده است. با این حال، اخیراً ثبات نسبی در این کشور برقرار شده و اقتصاد سریلانکا رو به رشد است.
کویینزلند، واقع در شمال شرقی استرالیا، دومین ایالت بزرگ این کشور پس از استرالیای غربی است. این ایالت با ایالتهای قلمرو شمالی، استرالیای جنوبی و نیو ساوت ولز هممرز بوده و سواحلی طولانی در امتداد دریای کورال و اقیانوس آرام دارد. جالب است بدانید مدار رأسالجدی نیز از این ایالت عبور میکند.
اکوادور، کشوری واقع در ساحل غربی آمریکای جنوبی بین کلمبیا و پرو، به واسطه قرارگیری در امتدادخط استواو حاکمیت رسمی بر جزایر گالاپاگوس، شناخته میشود. این جزایر که در حدود 1000 کیلومتری (620 مایل) از سرزمین اصلی اکوادور قرار دارند، به تنهایی اکوادور را به مقصدی منحصر به فرد برای طبیعتگردان و محققان تبدیل کردهاند. علاوه بر این، اکوادور از تنوع زیستی فوقالعادهای برخوردار است و از نظر اقتصادی، کشوری با اقتصاد متوسط به شمار میرود.
بلیز، کشوری واقع در آمریکای مرکزی، با همسایگانی چون مکزیک در شمال، گواتمالا در جنوب و غرب، و دریای کارائیب در شرق، مقصدی جذاب برای گردشگران و پژوهشگران است. این سرزمین، گنجینهای از فرهنگها و زبانهای گوناگون را در خود جای داده و با تراکم جمعیتی پایین، طبیعتی بکر و دست نخورده را به نمایش میگذارد. بلیز، با داشتن تنها ۱۴ نفر در هر کیلومتر مربع، کمترین تراکم جمعیتی را در میان کشورهای آمریکای مرکزی دارد. این کشور به خاطر تنوع زیستی فوقالعاده و اکوسیستمهای منحصربهفردش شهرت جهانی دارد.
سان مارینو، کشوری کوچک و مستقل، همچون جواهری در شبه جزیره ایتالیا میدرخشد. این کشور که به طور کامل در دل ایتالیا جای گرفته، با مساحتی حدود 61 کیلومتر مربع و جمعیتی در حدود 33,779 نفر (آمار 2018)، یکی ازکوچکترین کشورهای جهانبه شمار میرود.
سودان، واقع در شمال شرقی قاره آفریقا، با مساحتی قابل توجه، بزرگترین کشور این قاره و دهمین کشور بزرگ جهان محسوب میشود. این کشور با ۹ همسایه مرز مشترک دارد و در امتداد دریای سرخ واقع شده است. سودان تاریخی طولانی از جنگهای داخلی و بیثباتیهای سیاسی و اجتماعی را تجربه کرده است.
پرو، کشوری واقع در غرب آمریکای جنوبی، بین شیلی واکوادورقرار گرفته است. این کشور با بولیوی، برزیل و کلمبیا نیز مرز مشترک دارد و از طریق ساحل اقیانوس آرام جنوبی به دریا راه دارد. پرو، پنجمین کشور پرجمعیتآمریکای لاتیناست و بهواسطهتاریخباستانی غنی، تنوع جغرافیایی چشمگیر و جمعیت چند قومیتی خود شهرت دارد. این تنوع فرهنگی و جغرافیایی، پرو را به مقصدی جذاب برای گردشگران و پژوهشگران تبدیل کرده است.
موناکو، کشوری کوچک در قلب اروپاست که بین جنوب شرقی فرانسه و دریای مدیترانه قرار گرفته. این کشور بعد از واتیکان، دومین کشور کوچک دنیا از نظر مساحت محسوب میشه. موناکو فقط یک شهر رسمی داره که همون پایتختشه و به عنوان یک منطقه تفریحی برای ثروتمندترین افراد دنیا شناخته میشه.
اطلس نشنال جئوگرافیک (ویرایش نهم، منتشر شده در سال ۲۰۱۱) تخمینی از جمعیت مناطق شهری بزرگترین شهرهای جهان ارائه داده است. این شهرها که جمعیتی بالغ بر ۱۰ میلیون نفر دارند، "مگاشهر" نامیده میشوند. ارقام جمعیتی که در ادامه میآید، بر اساس تخمینهای سال ۲۰۰۷ است.
برمودا، مجمعالجزایری کوچک در اقیانوس اطلس شمالی، به عنوان یک قلمرو خودگردان فرادریایی بریتانیا شناخته میشود. این جزایر که در فاصله تقریبی 1050 کیلومتری سواحل کارولینای شمالی در ایالات متحده واقع شدهاند، با تاریخچهای طولانی و منحصر به فرد، مقصدی جذاب برای گردشگران و سرمایهگذاران به شمار میروند.