ملکه الکساندرا: بانوی نیکوکار و نماد مد در عصر ویکتوریا

الکساندرا (۱ دسامبر ۱۸۴۴ – ۲۰ نوامبر ۱۹۲۵)، طولانی‌ترین دوره خدمت را به عنوان شاهدخت ولز در تاریخ بریتانیا داشت. او همسر شاه ادوارد هفتم، جانشین ملکه ویکتوریا بود. با وجود اینکه وظایف عمومی او محدود بود، الکساندرا به یک نماد مد تبدیل شد و در طول زندگی خود، فعالیت‌های خیریه قابل توجهی انجام داد.

نکات برجسته درباره ملکه الکساندرا:

• نام کامل: الکساندرا کارولین ماری شارلوت لوئیز جولیا
• شغل: ملکه پادشاهی متحد و امپراتریس هند
• تاریخ تولد: ۱ دسامبر ۱۸۴۴، کپنهاگ، دانمارک
• والدین: کریستیان نهم دانمارک و همسرش، لوئیز هس-کاسل
• تاریخ فوت: ۲۰ نوامبر ۱۹۲۵، نورفولک، انگلستان
• شهرت: شاهزاده خانم دانمارکی که با پسر و وارث ملکه ویکتوریا ازدواج کرد؛ به عنوان ملکه، قدرت سیاسی کمی داشت اما در مد و فعالیت‌های خیریه تاثیرگذار بود.
• همسر: شاه ادوارد هفتم (ازدواج: ۱۸۶۳-۱۹۱۰)
• فرزندان: شاهزاده آلبرت ویکتور، شاهزاده جورج (بعداً شاه جورج پنجم)، لوئیز (شاهدخت سلطنتی)، شاهدخت ویکتوریا، شاهدخت ماد (بعداً ملکه ماد نروژ)، شاهزاده الکساندر جان

شاهزاده خانم دانمارک

الکساندرا کارولین ماری شارلوت لوئیز جولیا، شاهزاده‌ای دانمارکی که در خانواده‌اش به نام "آلیکس" شناخته می‌شد، در ۱ دسامبر ۱۸۴۴ در کاخ زرد کپنهاگ متولد شد. پدر و مادرش، شاهزاده کریستیان شلسویگ-هولشتاین-سوندربورگ-گلوکسبورگ و شاهزاده خانم لوئیز هس-کاسل، از اعضای خاندان سلطنتی دانمارک بودند اما از نظر رتبه، در درجات پایین‌تری قرار داشتند.

با وجود تعلق به خانواده سلطنتی دانمارک، خانواده الکساندرا زندگی نسبتاً ساده‌ای داشتند. درآمد پدرش، کریستیان، تنها از کمیسیون نظامی او تأمین می‌شد. الکساندرا چند خواهر و برادر داشت، اما با خواهرش داگمار (که بعدها ماریا فئودورونا، امپراتریس روسیه شد) صمیمی‌تر بود. خانواده‌شان با هانس کریستیان آندرسن، نویسنده مشهور داستان‌های کودکان، رابطه نزدیکی داشتند و او گه‌گاه برای قصه‌گویی به دیدارشان می‌آمد.

در سال ۱۸۴۸، با فوت پادشاه کریستیان هشتم و به سلطنت رسیدن پسرش، فردریک، اوضاع خانواده سلطنتی دانمارک پیچیده‌تر شد. فردریک فرزندی نداشت و از آنجایی که او هم بر دانمارک و هم بر شلسویگ-هولشتاین حکومت می‌کرد (که قوانین جانشینی متفاوتی داشتند)، بحرانی به وجود آمد. در نهایت، پدر الکساندرا وارث فردریک در هر دو منطقه شد. این تغییر، جایگاه الکساندرا را ارتقا داد، زیرا او به دختر پادشاه آینده تبدیل شد. با این حال، خانواده‌اش همچنان خارج از زندگی درباری باقی ماندند، که تا حدی به دلیل عدم تایید فردریک بود.

شاهدخت ولز

الکساندرا اولین انتخاب ملکه ویکتوریا و شاهزاده آلبرت برای ازدواج با پسرشان، شاهزاده آلبرت ادوارد، نبود. با این وجود، در سال ۱۸۶۱، شاهدخت ویکتوریا، الکساندرا را به شاهزاده ولز معرفی کرد. پس از مدتی معاشرت، ادوارد در سپتامبر ۱۸۶۲ پیشنهاد ازدواج داد و این زوج در ۱۰ مارس ۱۸۶۳ در کلیسای سنت جورج در قلعه ویندزور با هم ازدواج کردند. این عروسی نسبت به آنچه بسیاری امیدوار بودند، جشن کمتری داشت، زیرا دربار همچنان در سوگ شاهزاده آلبرت بود که در دسامبر ۱۸۶۱ درگذشته بود.

الکساندرا در سال ۱۸۶۴ اولین فرزند خود، شاهزاده آلبرت ویکتور را به دنیا آورد. این زوج در مجموع صاحب شش فرزند شدند (از جمله یکی که هنگام تولد فوت کرد). الکساندرا ترجیح می‌داد مادری دلسوز و فعال باشد، اما به لذت بردن از زندگی اجتماعی خود نیز ادامه داد و به سرگرمی‌هایی مانند شکار و اسکیت روی یخ پرداخت. این زوج در مرکز توجه جامعه بودند و شادابی و سرزندگی جوانی را به دربار ملکه ویکتوریا که مدت‌ها تحت سلطه یک ملکه سخت‌گیر (و اکنون عزادار) بود، تزریق کردند. حتی پس از اینکه تب روماتیسمی باعث لنگیدن دائمی الکساندرا شد، او به عنوان زنی جذاب و شاد شناخته می‌شد.

اگرچه به نظر می‌رسد بیشتر روایت‌ها نشان می‌دهند که ادوارد و الکساندرا ازدواج نسبتاً خوشبختی داشتند، اما علاقه ادوارد به همسرش مانع از ادامه رفتارهای بدنامش نشد. او در طول ازدواجشان چندین رابطه داشت، هم روابط کوتاه مدت و هم روابط طولانی مدت خارج از ازدواج، در حالی که الکساندرا وفادار ماند. او به دلیل یک بیماری ارثی که باعث کاهش تدریجی شنوایی‌اش می‌شد، به طور فزاینده‌ای منزوی شد. ادوارد در محافل رسوایی رفت و آمد داشت و نزدیک بود حداقل در یک جلسه استماع طلاق دخیل شود.

الکساندرا به عنوان شاهدخت ولز، وظایف عمومی زیادی را انجام داد و بار برخی از حضورهای عمومی مادرشوهرش، ملکه ویکتوریا، مانند مراسم افتتاحیه، شرکت در کنسرت‌ها، بازدید از بیمارستان‌ها و انجام فعالیت‌های خیریه را بر عهده گرفت. او به عنوان یک چهره جوان و محبوب به خانواده سلطنتی اضافه شد و تقریباً مورد پسند همگان در میان مردم بریتانیا بود.

در اوایل دهه ۱۸۹۰، الکساندرا و خانواده‌اش متحمل خسارات متعددی شدند که مسیر دو سلطنت را نیز تغییر داد. شاهزاده آلبرت ویکتور، پسر بزرگترش، در سال ۱۸۹۲ در سن ۲۸ سالگی پس از بیمار شدن در طی یک همه‌گیری آنفولانزا درگذشت. مرگ او الکساندرا را ویران کرد. جورج، برادر کوچکتر آلبرت ویکتور، وارث تاج و تخت شد و حتی با نامزد سابق آلبرت ویکتور، ماری تک، ازدواج کرد. سلطنت کنونی بریتانیا از این خط منشعب شده است.

خواهر الکساندرا، داگمار نیز در سال ۱۸۹۴ متحمل خسارت بزرگی شد: همسرش، تزار روسیه، الکساندر سوم، درگذشت. پسر داگمار به عنوان نیکلاس دوم به سلطنت رسید. او آخرین تزار روسیه خواهد بود.

سرانجام ملکه

ادوارد در طول زندگی خود طولانی‌ترین دوره خدمت را به عنوان شاهزاده ولز در تاریخ داشت (این رکورد در سال ۲۰۱۷ توسط نواده‌اش، شاهزاده چارلز شکسته شد). با این حال، او سرانجام پس از مرگ ملکه ویکتوریا در سال ۱۹۰۱ به سلطنت رسید. در این زمان، زیاده‌روی‌های ادوارد تاثیر خود را بر سلامتی‌اش گذاشته بود، بنابراین الکساندرا مجبور شد در چند رویداد به جای او حضور یابد.

این تنها زمانی بود که به الکساندرا اجازه داده شد در امور مهم دخالت کند. او دارای نظرات سیاسی بود (به عنوان مثال، از همان ابتدا نسبت به توسعه طلبی آلمان بدبین بود) اما هنگامی که آنها را در ملاء عام و خصوصی ابراز می کرد، نادیده گرفته می شد. به طور عجیبی، بی‌اعتمادی او پیشگویانه بود: او با "معاوضه" حاکمیت بر روی یک جفت جزیره توسط بریتانیایی‌ها و آلمانی‌ها مخالفت کرد، جزایری که آلمان‌ها در نهایت از آنها به عنوان سنگر مستحکم در طول جنگ‌های جهانی استفاده کردند. ادوارد و وزیرانش حتی تا آنجا پیش رفتند که او را از سفرهای خارجی محروم کردند و او را از خواندن گزارش‌های توجیهی منع کردند تا نتواند هیچ تاثیری بگذارد. در عوض، او تلاش‌های خود را صرف فعالیت‌های خیریه کرد.

با این حال، در یک مورد، الکساندرا پروتکل را شکست و به طور علنی در یک زمینه سیاسی ظاهر شد. در سال ۱۹۱۰، او اولین ملکه همسر شد که از مجلس عوام بازدید کرد و به تماشای یک مناظره نشست. با این وجود، او مدت زیادی ملکه همسر نماند. تنها چند ماه بعد، او در سفری به یونان بود و از برادرش، پادشاه جورج اول، دیدار می‌کرد که خبر رسید ادوارد به شدت بیمار است. الکساندرا به موقع بازگشت تا با ادوارد خداحافظی کند، کسی که در ۶ مه ۱۹۱۰ پس از یک دوره برونشیت و یک سری حملات قلبی درگذشت. پسرشان به عنوان شاه جورج پنجم به سلطنت رسید.

سال‌های پایانی و میراث

الکساندرا به عنوان مادر ملکه، بیشتر به انجام وظایف خود مانند دوران ملکه همسر ادامه داد و تلاش خود را بر روی فعالیت‌های خیریه و همچنین ترغیب دیگران به ضدیت با آلمان متمرکز کرد. سخاوت او مشهور بود، زیرا با کمال میل برای هر کسی که به او نامه می‌نوشت و درخواست کمک می‌کرد، پول می‌فرستاد. او زنده ماند تا تحقق ترس‌های خود را در مورد آلمانی‌ها با شروع جنگ جهانی اول ببیند و از اینکه پسرش نام خانواده سلطنتی را به ویندزور تغییر داد تا از ارتباطات آلمانی جلوگیری کند، بسیار خوشحال شد.

الکساندرا با سرنگونی برادرزاده‌اش، نیکلاس دوم، در جریان انقلاب روسیه، یک فقدان شخصی دیگر را تجربه کرد. خواهرش داگمار نجات یافت و برای اقامت به نزد الکساندرا آمد، اما پسرش جورج پنجم از ارائه پناهندگی به نیکلاس و خانواده نزدیکش خودداری کرد. آنها در سال ۱۹۱۷ توسط انقلابیون بلشویک به قتل رسیدند. در سال‌های پایانی زندگی الکساندرا، سلامتی او رو به وخامت گذاشت و در ۲۰ نوامبر ۱۹۲۵ بر اثر حمله قلبی درگذشت. او در قلعه ویندزور در کنار ادوارد به خاک سپرده شد.

الکساندرا که در زمان زندگی و مرگش فردی محبوب در خاندان سلطنتی بود، عمیقاً مورد عزاداری مردم بریتانیا قرار گرفت و نام او بر همه چیز، از کاخ‌ها گرفته تا کشتی‌ها و خیابان‌ها، گذاشته شد. اگرچه به او اجازه هیچ گونه نفوذ سیاسی داده نشد، اما او نماد مد برای زنان زمان خود بود و یک دوره کامل از مد را تعریف کرد. میراث او میراثی از سیاست نبود، بلکه میراثی از محبوبیت شخصی و سخاوت بی حد و حصر بود.

این بخش مربوط به منابع است.