جورج استابز: نقاشی چیره‌دست اسب‌ها و آناتومی دقیق

جورج استابز (۲۵ اوت ۱۷۲۴ - ۱۰ ژوئیه ۱۸۰۶) هنرمند خودآموخته بریتانیایی بود که بیشتر به خاطر نقاشی‌های بی‌نظیرش از اسب‌ها شهرت دارد. این نقاشی‌ها بر پایه مطالعه دقیق آناتومی این حیوان استوار بودند. استابز سفارش‌های متعددی از افراد ثروتمند برای کشیدن تصویر اسب‌هایشان دریافت می‌کرد. مشهورترین اثر او، پرتره اسب مسابقه‌ای به نام "ویستل‌جکت" است. او جایگاه منحصربه‌فردی در تاریخ هنر بریتانیا دارد و آثارش با نقاشان هم‌دوره خود مانند توماس گینزبورو و جاشوا رینولدز متفاوت است.

نکات کلیدی درباره جورج استابز:

• حرفه: هنرمند (نقاشی و طراحی)
• تاریخ تولد: ۲۵ اوت ۱۷۲۴ در لیورپول، انگلستان
• نام والدین: مری و جان استابز
• تاریخ فوت: ۱۰ ژوئیه ۱۸۰۶ در لندن، انگلستان
• همسر: مری اسپنسر (همسر عرفی)
• فرزند: جورج تاونلی استابز
• آثار برگزیده: "ویستل‌جکت" (۱۷۶۲)، "آناتومی اسب" (۱۷۶۶)، "نقاشی یک کانگورو" (۱۷۷۲)

سال‌های نخستین زندگی و تحصیلات

اطلاعات موجود درباره دوران کودکی جورج استابز عمدتاً از یادداشت‌های دوست و هنرمند همکارش، اوزیاس هامفری، به دست آمده است. این خاطرات غیررسمی که هرگز برای انتشار در نظر گرفته نشده بودند، حاصل گفتگوهای استابز و هامفری در زمانی است که هامفری ۵۲ و استابز ۷۰ سال سن داشت.

استابز به یاد می‌آورد که تا سن ۱۵ یا ۱۶ سالگی در لیورپول، در شغل پدرش که دباغی چرم بود، مشغول به کار بوده است. در آن زمان، او به پدرش گفت که می‌خواهد نقاش شود. پدر استابز در ابتدا مخالفت کرد، اما در نهایت به پسرش اجازه داد تا نزد نقاشی به نام هملت وینستانلی به تحصیل هنر بپردازد. مورخان بر این باورند که همکاری استابز با وینستانلی تنها چند هفته به طول انجامید. پس از آن، جورج استابز به صورت خودآموز به یادگیری طراحی و نقاشی پرداخت.

علاقه به اسب‌ها و آناتومی

از دوران کودکی، استابز شیفته آناتومی بود. در حدود ۲۰ سالگی، به یورک نقل مکان کرد تا این موضوع را نزد متخصصان مطالعه کند. از سال ۱۷۴۵ تا ۱۷۵۳، به نقاشی پرتره مشغول بود و همزمان، آناتومی را نزد جراح، چارلز اتکینسون، فراگرفت. مجموعه‌ای از تصاویر برای یک کتاب درسی مامایی که در سال ۱۷۵۱ منتشر شد، از جمله نخستین آثار به‌جامانده از جورج استابز است.

در سال ۱۷۵۴، استابز به ایتالیا سفر کرد تا باور شخصی خود را مبنی بر برتری همیشگی طبیعت نسبت به هنر، حتی هنر کلاسیک یونان و روم، تقویت کند. او در سال ۱۷۵۶ به انگلستان بازگشت و یک خانه مزرعه‌ای در لینکلن‌شر اجاره کرد. در آنجا، ۱۸ ماه آینده را به تشریح اسب‌ها و مطالعه طراحی بدن آن‌ها گذراند. این بررسی‌های فیزیکی در نهایت منجر به انتشار مجموعه "آناتومی اسب" در سال ۱۷۶۶ شد.

حامیان هنر اشرافی به زودی متوجه شدند که طراحی‌های جورج استابز دقیق‌تر از آثار نقاشان مشهور اسب‌های قبلی مانند جیمز سیمور و جان ووتون است. پس از دریافت سفارش سه نقاشی بزرگ از سوی سومین دوک ریچموند در سال ۱۷۵۹، استابز به عنوان یک نقاش، حرفه‌ای ثابت و از نظر مالی پر رونق را آغاز کرد. در دهه بعد، او تعداد زیادی پرتره از اسب‌های منفرد و گروه‌های اسب تولید کرد. استابز همچنین تصاویر زیادی با موضوع حمله شیر به اسب خلق کرد.

مشهورترین نقاشی استابز "ویستل‌جکت" است، پرتره‌ای از اسب مسابقه‌ای مشهوری که روی پاهای عقب خود بلند شده است. برخلاف بسیاری از نقاشی‌های دیگر آن زمان، این اثر دارای پس‌زمینه‌ای ساده و تک‌رنگ است. این نقاشی اکنون در نگارخانه ملی لندن، انگلستان، نگهداری می‌شود.

نقاشی حیوانات دیگر

دایره‌المعارف حیوانات جورج استابز فراتر از تصاویر اسب‌ها گسترش یافت. نقاشی کانگوروی او در سال ۱۷۷۲ احتمالاً اولین باری بود که بسیاری از مردم بریتانیا تصویری از این حیوان را می‌دیدند. استابز همچنین حیوانات عجیب و غریب دیگری مانند شیرها، ببرها، زرافه‌ها و کرگدن‌ها را نقاشی کرد. او معمولاً این حیوانات را در مجموعه‌های خصوصی حیوانات مشاهده می‌کرد.

بسیاری از حامیان ثروتمند نقاشی‌هایی از سگ‌های شکاری خود را سفارش می‌دادند. "جفت سگ تازی روباه" نمونه بارزی از این نوع پرتره است. استابز سگ‌ها را با توجه به جزئیاتی نقاشی می‌کرد که به ندرت در آثار دیگر نقاشان آن زمان دیده می‌شد.

استابز همچنین به نقاشی افراد و موضوعات تاریخی پرداخت، اما آثار او در این زمینه‌ها معمولی‌تر از نقاشی‌های اسب او تلقی می‌شوند. او سفارش‌هایی برای کشیدن پرتره افراد می‌پذیرفت. در دهه ۱۷۸۰، او مجموعه‌ای از نقاشی‌های روستایی با عنوان "دروگران یونجه و دروگران" تولید کرد.

با حمایت شاهزاده ولز، بعدها پادشاه جورج چهارم، که در دهه ۱۷۹۰ برقرار شد، استابز در سال ۱۷۹۱ پرتره‌ای از شاهزاده سوار بر اسب کشید. آخرین پروژه او مجموعه‌ای از پانزده حکاکی با عنوان "توضیحات آناتومیکی تطبیقی از ساختار بدن انسان با ساختار بدن ببر و مرغ معمولی" بود. این آثار بین سال‌های ۱۸۰۴ و ۱۸۰۶، اندکی قبل از مرگ جورج استابز در سن ۸۱ سالگی در سال ۱۸۰۶، منتشر شدند.

میراث

جورج استابز تا اواسط دهه ۱۹۰۰، چهره‌ای نه چندان برجسته در تاریخ هنر بریتانیا بود. پل ملون، مجموعه‌دار مشهور آمریکایی، اولین نقاشی استابز خود، "کدو تنبل با یک پسربچه اصطبل" را در سال ۱۹۳۶ خریداری کرد. او به یکی از حامیان آثار این هنرمند تبدیل شد. در سال ۱۹۵۵، باسیل تیلور، مورخ هنر، از سوی انتشارات Pelican ماموریت یافت تا کتاب "نقاشی حیوانات در انگلستان - از بارلو تا لندسر" را بنویسد. این کتاب شامل بخش گسترده‌ای درباره استابز بود.

در سال ۱۹۵۹، ملون و تیلور با هم ملاقات کردند. علاقه مشترک آنها به جورج استابز در نهایت منجر به تامین مالی ایجاد بنیاد پل ملون برای هنر بریتانیا توسط ملین شد. این بنیاد که امروزه با نام مرکز پل ملون برای مطالعات هنر بریتانیا در دانشگاه ییل شناخته می‌شود، فعالیت می‌کند. موزه مرتبط با این مرکز در حال حاضر بزرگترین مجموعه نقاشی‌های استابز در جهان را در خود جای داده است.

ارزش حراج نقاشی‌های جورج استابز در سال‌های اخیر به طور قابل توجهی افزایش یافته است. رکورد قیمت فروش، ۲۲.۴ میلیون پوند بریتانیا، در حراجی کریستیز در سال ۲۰۱۱ برای نقاشی "گیمکراک در نیومارکت هیث، با یک مربی، یک پسربچه اصطبل و یک سوارکار" (۱۷۶۵) به ثبت رسید.

این بخش مربوط به منابع است.