النا کاگان، یکی از 9 قاضی دیوان عالی ایالات متحده، و تنها چهارمین زنی است که از زمان اولین جلسه این دادگاه در سال 1790، به این مقام عالی دست یافته است. باراک اوباما، رئیس جمهور وقت، در سال 2010 او را به این مقام نامزد کرد و کاگان را "یکی از برجسته‌ترین ذهن‌های حقوقی کشور" توصیف کرد. سنای ایالات متحده نامزدی او را در همان سال تأیید کرد و او را به عنوان 112مین قاضی دیوان عالی معرفی نمود. کاگان جانشین جان پل استیونز شد که پس از 35 سال خدمت در دادگاه بازنشسته شده بود.

تحصیلات النا کاگان: مسیری به سوی دیوان عالی

النا کاگان، برای رسیدن به جایگاه قضاوت در دیوان عالی ایالات متحده، مدارج علمی برجسته‌ای را طی کرد. تحصیلات آکادمیک او نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت حقوقی و تقویت دانش او ایفا کرد.

• دبیرستان هانتر کالج، منهتن، نیویورک: فارغ‌التحصیل سال 1977
• دانشگاه پرینستون، نیوجرسی: اخذ مدرک کارشناسی تاریخ در سال 1981
• دانشکده ووستر، آکسفورد، انگلستان: اخذ مدرک کارشناسی ارشد فلسفه در سال 1983
• دانشکده حقوق هاروارد: اخذ مدرک دکتری حقوق (JD) در سال 1986

این سابقه تحصیلی نشان‌دهنده تعهد النا کاگان به یادگیری و کسب دانش در زمینه‌های مختلف از جمله تاریخ، فلسفه و حقوق است که همگی به او در مسیر رسیدن به جایگاه فعلی‌اش کمک کرده‌اند.

مسیر شغلی النا کاگان: از دانشگاه تا دیوان عالی

النا کاگان پیش از رسیدن به جایگاه قضاوت در دیوان عالی، سابقه درخشانی در عرصه‌های آکادمیک، سیاست و حقوق داشته است. او به عنوان استاد دانشگاه، وکیل دادگستری و همچنین مشاور ارشد حقوقی دولت ایالات متحده فعالیت کرده است. کاگان اولین زنی بود که بر دفتری نظارت می‌کرد که مسئولیت رسیدگی به دعاوی حقوقی دولت فدرال در دیوان عالی را بر عهده داشت.

برجسته‌ترین نقاط عطف شغلی النا کاگان:

• 1986 تا 1987: کارآموز حقوقی قاضی ابنر میکوا در دادگاه تجدیدنظر ایالات متحده برای حوزه واشنگتن دی سی
• 1988: کارآموز حقوقی تورگود مارشال، قاضی دیوان عالی ایالات متحده و اولین آفریقایی-آمریکایی که در این دادگاه خدمت کرد.
• 1989 تا 1991: وکیل همکار در شرکت حقوقی قدرتمند ویلیامز و کانلی در واشنگتن دی سی، که توسط ادوارد بنت ویلیامز، وکیل افسانه‌ای که نمایندگی افرادی مانند جان هینکلی جونیور، فرانک سیناترا، هیو هفنر، جیمی هوفا و جوزف مک‌کارتی را بر عهده داشت، تأسیس شده بود.
• 1991 تا 1995: استادیار حقوق و سپس استاد دائمی حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه شیکاگو.
• 1995 تا 1996: مشاور همکار رئیس جمهور بیل کلینتون.
• 1997 تا 1999: معاون دستیار رئیس جمهور در سیاست داخلی و معاون مدیر شورای سیاست داخلی در دولت کلینتون.
• 1999 تا 2001: استاد مهمان حقوق در دانشکده حقوق هاروارد.
• 2001: استاد حقوق در دانشکده حقوق هاروارد، تدریس حقوق اداری، حقوق اساسی، آیین دادرسی مدنی و نظریه تفکیک قوا.
• 2003 تا 2009: رئیس دانشکده حقوق هاروارد.
• 2009 تا 2010: مشاور ارشد حقوقی دولت در دولت باراک اوباما.
• 2010 تا کنون: قاضی همکار دیوان عالی.

این سوابق نشان‌دهنده تنوع و عمق تجربه النا کاگان در عرصه‌های مختلف حقوقی و سیاسی است که او را به یکی از برجسته‌ترین چهره‌های حقوقی ایالات متحده تبدیل کرده است. این تجربیات نقش مهمی در تصمیم‌گیری‌های او در دیوان عالی ایفا می‌کنند.

چالش‌ها و مناقشات پیرامون النا کاگان

دوران حضور النا کاگان در دیوان عالی ایالات متحده نسبتاً عاری از جنجال بوده است. با این حال، حتی قضات دیوان عالی نیز از انتقاد و بررسی دقیق در امان نیستند. برای مثال، سکوت طولانی مدت قاضی کلارنس توماس در طول نزدیک به هفت سال از استدلال‌های شفاهی، ناظران دادگاه، حقوقدانان و روزنامه‌نگاران را متحیر کرد. قاضی ساموئل آلیتو، یکی از محافظه‌کارترین صداها در دادگاه، به طور آشکارا از همکاران خود، به ویژه پس از تصمیم تاریخی دادگاه در مورد ازدواج همجنس‌گرایان، انتقاد کرده است. همچنین، قاضی آنتونین اسکالیا، که به دلیل نظرات بی‌پرده‌اش مشهور بود، زمانی گفته بود که همجنس‌گرایی باید جرم تلقی شود.

بزرگترین جنجال پیرامون کاگان، درخواست برای کناره‌گیری او از بررسی چالش قانون مراقبت‌های بهداشتی اوباما، قانون حمایت از بیمار و مراقبت مقرون به صرفه (معروف به Obamacare) بود. دفتر مشاور ارشد حقوقی کاگان در زمان دولت اوباما، رسماً از این قانون در یک روند قانونی حمایت کرده بود. گروهی به نام Freedom Watch استقلال قضایی کاگان را به چالش کشیدند. با این حال، دادگاه از پذیرش این اتهام خودداری کرد.

اعتقادات شخصی لیبرال و سبک نگارش کاگان نیز در طول جلسات استماع تأیید صلاحیتش برای او دردسرساز شد. جمهوری‌خواهان محافظه‌کار او را متهم کردند که قادر به کنار گذاشتن تعصبات خود نیست. کری سورینو از شبکه بحران قضایی محافظه‌کار گفت: "کاگان در یادداشت‌های خود به قاضی مارشال و همچنین در کارهایش برای کلینتون، به طور مداوم از دیدگاه خودش می‌نوشت و توصیه‌هایش را با عباراتی مانند 'من فکر می‌کنم' و 'من معتقدم' آغاز می‌کرد و نظرات خود را از سایر اعضای تیم کاخ سفید کلینتون یا از نظرات خود رئیس جمهور متمایز می‌کرد."

جف سشنز، سناتور آلاباما، یک جمهوری‌خواه محافظه‌کار که بعداً در دولت دونالد ترامپ خدمت کرد، گفت:

"یک الگوی نگران‌کننده در سابقه خانم کاگان پدیدار شده است. در طول دوران حرفه‌ای خود، او تمایل خود را برای اتخاذ تصمیمات قانونی بر اساس سیاست‌های بسیار لیبرال خود و نه بر اساس قانون نشان داده است."

کاگان به عنوان رئیس دانشکده حقوق هاروارد، به دلیل مخالفت با حضور استخدام‌کنندگان نظامی در محوطه دانشگاه مورد انتقاد قرار گرفت، زیرا معتقد بود سیاست دولت فدرال که افراد آشکارا همجنس‌گرا را از خدمت در ارتش منع می‌کرد، خط‌مشی ضد تبعیض دانشگاه را نقض می‌کند.

زندگی شخصی النا کاگان: ریشه‌ها و انتخاب‌ها

النا کاگان در شهر نیویورک به دنیا آمد و بزرگ شد. مادرش معلم مدرسه و پدرش وکیل بود. او مجرد است و فرزندی ندارد.