تصور کنید می‌توانستید 3.8 میلیارد سال قبل به مریخ سفر کنید، زمانی که حیات تازه روی زمین آغاز شده بود. در آن دوران، مریخ باستان دارای اقیانوس‌ها، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و نهرهایی جاری بود.
اما آیا در این آب‌ها حیاتی وجود داشته است؟ این سوالی است که هنوز پاسخی قطعی برای آن نداریم. بخش عمده‌ای از آب‌های مریخ باستان از بین رفته‌اند. یا به فضا راه یافته‌اند یا در زیر سطح سیاره و در کلاهک‌های یخی قطبی محبوس شده‌اند. مریخ در طول میلیاردها سال گذشته تغییرات شگرفی را تجربه کرده است!
چه بر سر مریخ آمد؟ چرا امروز آبی جاری در آن وجود ندارد؟ این پرسش‌های مهمی هستند که مریخ‌نوردها و مدارگردها برای پاسخ دادن به آن‌ها به این سیاره سرخ فرستاده شده‌اند. ماموریت‌های انسانی آینده نیز با جستجو در خاک و حفر زمین، به دنبال یافتن سرنخ‌ها خواهند بود.
در حال حاضر، دانشمندان سیاره‌شناس با بررسی ویژگی‌هایی مانند مدار مریخ، رقیق شدن جو، میدان مغناطیسی بسیار ضعیف و گرانش کم، به دنبال توضیح معمای ناپدید شدن آب در مریخ هستند. با این حال، ما می‌دانیم که آب هنوز در مریخ وجود دارد و گهگاه از زیر سطح آن جریان می‌یابد. این یافته‌ها، دریچه‌ای نو به سوی درک گذشته و حال مریخ و پتانسیل وجود حیات در این سیاره باز می‌کنند. جستجو برای یافتن نشانه‌های حیات در مریخ، یکی از اهداف اصلی ماموریت‌های فضایی به این سیاره است.
جستجوی آب در مریخ: مناظر سنگی، گواهی بر گذشته آبی
نمایی از سازند "کیمبرلی" در مریخ، گرفته شده توسط مریخ‌نورد کنجکاوی ناسا. لایه‌های رسوبی در پیش‌زمینه به سمت پایه کوه شارپ شیب دارند و نشان‌دهنده فرورفتگی باستانی هستند که قبل از شکل‌گیری توده بزرگتر کوه وجود داشته است. اعتبار: NASA/JPL-Caltech/MSSS شواهد وجود آب در گذشته مریخ در همه جای این سیاره، به ویژه در سنگ‌ها، قابل مشاهده است. به تصویر ارسالی توسط مریخ‌نورد کنجکاوی نگاه کنید. اگر نمی‌دانستید، تصور می‌کردید این تصویر از صحراهای جنوب غربی ایالات متحده، آفریقا یا مناطق دیگری در زمین گرفته شده است که زمانی زیر آب‌های اقیانوسی باستانی بوده‌اند.
این سنگ‌ها، سنگ‌های رسوبی در دهانه گیل (Gale Crater) هستند. آن‌ها دقیقاً به همان روشی تشکیل شده‌اند که سنگ‌های رسوبی در زیر دریاچه‌ها و اقیانوس‌های باستانی، رودخانه‌ها و نهرهای روی زمین شکل می‌گیرند. شن، گرد و غبار و سنگ‌ها در آب جریان می‌یابند و در نهایت ته‌نشین می‌شوند. در زیر دریاچه‌ها و اقیانوس‌ها، مواد به آرامی به پایین می‌روند و رسوباتی را تشکیل می‌دهند که در نهایت سخت می‌شوند و به سنگ تبدیل می‌شوند. در نهرها و رودخانه‌ها، نیروی آب، سنگ‌ها و شن‌ها را با خود حمل می‌کند و در نهایت، آن‌ها نیز ته‌نشین می‌شوند.
سنگ‌هایی که در دهانه گیل می‌بینیم، نشان می‌دهند که این مکان زمانی محل یک دریاچه باستانی بوده است - مکانی که رسوبات می‌توانستند به آرامی ته‌نشین شوند و لایه‌های ظریفی از گل را تشکیل دهند. این گل در نهایت سخت شد و به سنگ تبدیل شد، همان‌طور که رسوبات مشابه در اینجا روی زمین انجام می‌دهند. این اتفاق بارها و بارها تکرار شد و بخش‌هایی از کوه مرکزی در دهانه به نام کوه شارپ (Mount Sharp) را شکل داد. این فرآیند میلیون‌ها سال به طول انجامید. وجود سنگ‌های رسوبی، مهم‌ترین مدرک برای اثبات وجود آب در گذشته مریخ است.
این سنگ‌ها به معنای وجود آب هستند!
نتایج کاوش‌های مریخ‌نورد کنجکاوی نشان می‌دهد که لایه‌های زیرین کوه شارپ عمدتاً از موادی تشکیل شده‌اند که در طی دوره‌ای حداکثر 500 میلیون ساله توسط رودخانه‌ها و دریاچه‌های باستانی ته‌نشین شده‌اند. در طول عبور مریخ‌نورد از دهانه گیل، دانشمندان شواهدی از جریان‌های سریع باستانی در لایه‌های سنگی یافته‌اند. درست مانند زمین، جریان‌های آب قطعات درشت شن و تکه‌های ماسه را همراه خود می‌بردند. در نهایت، این مواد از آب "جدا" شده و رسوباتی را تشکیل دادند. در مناطق دیگر، این جریان‌ها به پیکره‌های بزرگ‌تری از آب می‌ریختند. لای و لجن، ماسه و سنگ‌هایی که با خود حمل می‌کردند در بستر دریاچه‌ها ته‌نشین شده و مواد سنگ گِل ریزدانه‌ای را تشکیل دادند.
سنگ گِل و دیگر سنگ‌های لایه‌لایه، سرنخ‌های حیاتی ارائه می‌دهند مبنی بر اینکه دریاچه‌ها یا دیگر پیکره‌های آب برای مدت زمان قابل توجهی وجود داشته‌اند. ممکن است در دوره‌هایی که آب بیشتری وجود داشته، گسترده‌تر شده باشند یا زمانی که آب کمتری وجود داشته، کوچک‌تر شده باشند. این فرآیند می‌توانسته صدها تا میلیون‌ها سال طول بکشد. با گذشت زمان، رسوبات سنگی پایه کوه شارپ را تشکیل دادند. بقیه کوه ممکن است توسط ماسه و خاک ناشی از وزش باد مداوم ساخته شده باشد.
همه اینها مدت‌ها پیش، از هر آبی که در مریخ در دسترس بود، رخ داده است. امروزه، ما فقط سنگ‌هایی را می‌بینیم که زمانی سواحل دریاچه‌ها در آنجا وجود داشته‌اند. و حتی با وجود اینکه می‌دانیم آب در زیر سطح وجود دارد - و گهگاه خارج می‌شود - مریخی که امروزه می‌بینیم، توسط زمان، دماهای پایین و زمین‌شناسی، منجمد شده و به صحرای خشک و غباری تبدیل شده است که کاوشگران آینده ما از آن بازدید خواهند کرد. درک این تغییرات در مریخ، به ما کمک می‌کند تا تاریخچه آب و پتانسیل حیات در این سیاره را بهتر درک کنیم.
آب در مریخ باستان: رازگشایی از گذشته سیاره سرخ با سنگ‌های رسوبی — https://rayeshmand.ir/article/ancient-mars-rocks-show-evidence-of-water