از قاتلان زنجیره ای تا قربانیان مشهور، برخی از پرونده های قتل جنجالی توجه همگانی را جلب کرده و به راحتی فراموش نمی شوند، مانند قتل های حل نشده شهرستان اوکلند. در ادامه نگاهی به چند نفر از بدنام ترین پرونده های قتل در تاریخ معاصر آمریکا می اندازیم. برخی از قاتلان دستگیر، محاکمه و مجازات شده اند، اما پرونده های دیگری همچنان حل نشده باقی مانده و ممکن است هرگز حل نشوند.

جان وین گاسی: دلقک قاتل

جان وین گاسی، هنرمندی که در مهمانی های کودکان "پوگو دلقک" بازی می کرد، یکی از بدنام ترین قاتلان زنجیره ای در آمریکا بود. از سال 1972، گاسی 33 مرد جوان، که بیشتر آنها نوجوان بودند، را شکنجه، مورد آزار قرار داد و کشت. دوره ترس او شش سال طول کشید و او را به یکی از معروف ترین قاتلان سریالی در ایالات متحده تبدیل کرد.

در حین بررسی ناپدید شدن رابرت پیست 15 ساله در سال 1978، پلیس توانست گاسی را شناسایی کند. مقامات 26 جسد از مردان جوان را در زیرزمین خانه گاسی کشف کردند. اجساد سه قربانی دیگر در ملک او پیدا شد و بقیه در رودخانه دِس پلینز نزدیک محل او یافت شدند.

گاسی به 33 قتل متهم شد. او در تاریخ 6 فوریه 1980 محاکمه شد. پس از تلاش ناموفق برای دفاع به جنون، گاسی به تمامی 33 فقره قتل محکوم شد. دادستانی خواهان مجازات اعدام او به خاطر 12 قتل شد. جان وین گاسی در سال 1994 با تزریق کشنده اعدام شد.

تد باندی

تد باندی احتمالاً بدنام ترین قاتل زنجیره ای قرن بیستم است. اگرچه او به کشتن 36 زن اعتراف کرده، اما گمان می رود تعداد واقعی قربانیان بسیار بیشتر باشد.

باندی در سال 1972 از دانشگاه واشنگتن فارغ التحصیل شد. او که رشته روان شناسی را خوانده بود، به عنوان یک استاد دستکاری توصیف می شد. باندی قربانیان زن خود را با جعل آسیب و سپس تسلط بر آنها فریب می داد.

قتل های باندی در چندین ایالت گسترش پیدا کرد. او چندین بار از بازداشت فرار کرد. برای او همه چیز در فلوریدا با محکومیت به قتل در سال 1979 به پایان رسید. بعد از چندین درخواست تجدیدنظر، باندی در سال 1989 با صندلی الکتریکی اعدام شد.

دیوید برکوویتز: پسر سم

دیوید برکوویتز (با نام اصلی ریچارد دیوید فالک) در دهه 1970، منطقه نیویورک را با یک سری قتل های وحشیانه و به ظاهر تصادفی ترساند. او همچنین به عنوان "پسر سم" و "قاتل کالیبر .44" شناخته می شد و پس از جنایاتش به پلیس و رسانه ها نامه های اعتراف نوشت.

جنایات برکوویتز در شب کریسمس در سال 1975 آغاز شد، زمانی که او دو زن را با چاقو کشته بود، اما او بیشتر به خاطر نزدیک شدن به خودروهای پارک شده و شلیک به قربانیانش شناخته می شد. تا زمان دستگیری اش در سال 1977، او شش نفر را کشته و هفت نفر دیگر را زخمی کرده بود.

در سال 1978، برکوویتز به شش قتل اعتراف کرد و به 25 سال حبس تا حبس ابد برای هر یک از آنها محکوم شد. در حین اعترافش ادعا کرد که یک شیاطین به شکل سگی از همسایه اش به نام سم کار به او دستور داده تا بکشد.

قاتل زودیاک: حل نشده

هویت قاتل زودیاک که از اواخر دهه 1960 تا اوایل دهه 1970 در شمال کالیفرنیا، به آدم ها حمله کرده و ردپایی از اجساد بی جان بر جای گذاشت، هنوز ناشناخته است.

این پرونده عجیب شامل مجموعه ای از نامه ها بود که به سه روزنامه کالیفرنیا ارسال شده بود. در بسیاری از این نامه ها، یک مجرم ناشناس به قتل ها اعتراف کرده بود. اما در عین حال، تهدیدهایی که او مطرح کرده بود که اگر نامه هایش منتشر نشود، دست به یک جنایت وحشتناک می زند، حتی بیشتر ترسناک بود.

نامه ها که تا سال 1974 ادامه داشت، همه به یک شخص نوشته شده اند؛ پلیس مشکوک است که ممکن است چندین کپی بردار در این پرونده برجسته وجود داشته باشند. مرد ناشناخته ای که به قاتل زودیاک معروف شد به 37 قتل اعتراف کرده است. اما پلیس تنها می تواند هفت حمله را تأیید کند که پنج مورد از آنها منجر به مرگ شد. اینها بی شک مشهورترین قتل ها در ایالات متحده در قرن بیستم هستند.

یک پرونده مشابه در کالیفرنیا، پرونده قتل کابین کدی، از سال 1981 حل نشده است.

چارلز منسون و خانواده منسون

در اواخر دهه 1960، یک سرگردان کاریزماتیک با توهماتی از شکوه راک اند رول به نام چارلز منسون تعدادی زن و مرد جوان، که بسیاری از آنها نوجوانان آسیب پذیر بودند، را به پیوستن به یک فرقه به نام "خانواده" تحریک کرد.

بدنام ترین قتل های این گروه در آگوست 1969 انجام شد. در شب هشتم آگوست، به دستور منسون، چند نفر از "اعضای خانواده" به یک خانه در تپه های شمالی لس آنجلس حمله کردند. در طول شب و تا صبح روز بعد، آنها پنج نفر را به قتل رساندند، از جمله همسر کارگردان رومن پولانسکی، شارون تیت، که در آن زمان هشت و نیم ماه باردار بود و ابیگیل فولگر، وارث ثروت قهوه فولگر. شب بعد، اعضای خانواده منسون به جنایت خود ادامه دادند و اجرایی سوپرمارکت، لنو لابیانکا و همسرش رز ماری را به قتل رساندند.

منسون به همراه اعضای خانواده اش که قتل ها را به دستور او انجام داده بودند، محاکمه و محکوم شد. او به اعدام محکوم شد، اما هرگز اعدام نشد. او باقی مانده عمرش را در زندان گذراند و در سال 2017 به دلیل حمله قلبی درگذشت.

اد گین: غول پلینفیلد

بلینفیلد، ویسکانسین، خانه یک کشاورز ساده و سپس کارگر تعمیرات به نام اد گین بود، اما خانه روستایی که گین در آن زندگی می کرد، صحنه یک سری جنایات ناگوار بود.

پس از مرگ والدینش در دهه 1940، گین شروع به انزوا کرد. او به مرگ، قطعه قطعه کردن، فانتزی های جنسی عجیب و حتی آدم خواری اعتیاد پیدا کرد. نخستین کارهای ترسناک او با اجساد از قبرستان های محلی شروع شد. تا سال 1954، او شدت بیشتری پیدا کرد و به کشتن زنان مسن اقدام کرد.

وقتی ماموران مزرعه را جستجو کردند، آنچه پیدا کردند یک خانه واقعی از وحشت بود. از مجموعه ای از اعضای بدن، آنها متوجه شدند که 15 زن به دست غول پلینفیلد قربانی شده اند.

گین به حبس ابد در یک تاسیسات روانی ایالتی بدون احتمال آزاد شدن محکوم شد. او در سال 1984 به دلیل سرطان درگذشت.

دنیش لین ریدر: قاتل BTK

از سال 1974 تا 1991، منطقه وچیطا، کانزاس تحت تأثیر رشته ای از قتل ها قرار گرفت که به یک دیوانه به نام "قاتل BTK" نسبت داده می شد. این اختصار به معنای "کور، شکنجه، قتل" است. جنایات تا سال 2005 حل نشده باقی ماند.

بعد از دستگیری اش، دنیش لین ریدر به قتل 10 نفر در طول 30 سال اعتراف کرد. او به طور بدنام با مقامات بازی می کرد و نامه ها و بسته هایی به خبرگزاری های محلی ارسال می کرد. آخرین مکاتبه او در سال 2004 به دستگیری اش منجر شد. با اینکه ریدر تا سال 2005 دستگیر نشد، اما آخرین قتلش قبل از سال 1994، یعنی زمانی که کانونز مجازات اعدام را تصویب کرده بود، انجام شده بود.

ریدر به تمامی 10 قتل اعتراف کرد و به 10 حکم حبس ابد متوالی در زندان محکوم شد.

قاتل تپه های هیلزاید: آنجلو آنتونی بونو و کنث بیانچی

در اوایل دهه 1970، قاتل زودیاک از شکار قربانیان در کالیفرنیا دست کشیده بود، اما تا پایان آن دهه، سواحل غربی دوباره توسط یک یا بهتر بگوییم، چندین قاتل زنجیره ای به نام "قاتل تپه های هیلزاید" ترور می شد.

محققان به زودی یاد گرفتند که به جای یک قاتل منفرد، دو قاتل زنجیره ای پشت این جنایات وحشتناک قرار داشته اند: آنجلو آنتونی بونو جونیور و پسرعمویش، کنث بیانچی. آنها از سال 1977، در یک رشته قتل که از ایالت واشنگتن آغاز و به لس آنجلس رسید، به تعداد 10 دختر و زن جوان تجاوز کرده، شکنجه کرده و به قتل رساندند.

پس از دستگیری آنها، بیانچی به بونو خیانت کرد و در راستای جلوگیری از مجازات اعدام، به قتل ها و تجاوزها اعتراف کرد. بونو به حبس ابد محکوم شد و در سال 2002 در زندان درگذشت. بیانچی هم اکنون در ایالت واشنگتن زندانی است.

قتل بلک داهلیا

پرونده بلک داهلیا در سال 1947 یکی از شناخته شده ترین پرونده های قتل حل نشده در آمریکا باقی مانده است. قربانی، که توسط رسانه ها به "بلک داهلیا" معروف شده بود، زنی 22 ساله به نام الیزابت شورت بود که جسد مثله شده اش (جسد به دو نیم تقسیم شده بود) در لس آنجلس توسط زنی که در حال پیاده روی با فرزند خود بود، پیدا شد. هیچ خونی در صحنه جنایت یافت نشد. زنی که او را پیدا کرد در ابتدا فکر کرد تنها یک مانکن فروشگاهی است.

در مجموع، تقریباً 200 نفر به قتل شورت مظنون شده اند. تعدادی از مردان و زنان حتی اعتراف کردند که بدن او را در مکانی خالی که پیدا شد رها کرده اند. محققان هرگز نتوانسته اند قاتل را شناسایی کنند.

این پرونده مشابه پرونده قتل بانی لی باکلی است که شوهرش (بازیگر رابرت بلیک) محاکمه شد اما محکوم نگردید.

رادنی آلکالا: قاتل بازی دوتاری

رادنی آلکالا به خاطر حضورش به عنوان یک شرکت کننده در برنامه تلویزیونی محبوب "بازی دوتاری" به لقب "قاتل بازی دوتاری" شناخته می شود. دختری که با او قرار گذاشته بود، به خاطر یافتن او "ترسناک" از ملاقات امتناع کرد. به نظر می رسید او شهود خوبی داشت.

اولین قربانی شناخته شده آلکالا یک دختر هشت ساله بود که او در سال 1968 به او حمله کرد. پلیس دختر raped و خفه شده را پیدا کرد که به زندگی چنگ زده بود و عکس هایی از سایر کودکان را در دست داشت. آلکالا قبلاً فرار کرده بود، اما بعداً دستگیر و به زندان محکوم شد.

پس از آزادی از اولین حکم حبسش، آلکالا چهار زن دیگر را به قتل رساند که جوان ترین آنها تنها 12 ساله بود. او بعداً به یک قتل محکوم شد و در کالیفرنیا به اعدام sentenced گردید. با این حال، با توجه به تعداد عکس هایی که از یک انبار اجاره ای به دست آمده، به نظر می رسد که او مسئول بسیاری از جنایات وحشتناک دیگری نیز باشد.

در مارس 2019، فرماندار کالیفرنیا، گاوین نیوسام، اعلام کرد که اجرای مجازات اعدام در این ایالت به حالت تعلیق درآمده است، که به طرز مؤثری به آلکالا و بیش از 700 زندانی دیگر در صف اعدام، مهلت اجرای حکم داده است.