آمریکای جنوبی با زمین‌شناسی متنوع و تاریخچه‌ای طولانی، همواره مورد توجه زمین‌شناسان بوده است. این قاره که زمانی بخشی از یک ابرقاره بزرگ بوده، تحولات بسیاری را پشت سر گذاشته و چشم‌اندازهای منحصربه‌فردی را به وجود آورده است.

نکات کلیدی

• آمریکای جنوبی زمانی بخشی از یک ابرقاره بود و حدود ۱۳۰ میلیون سال پیش از آفریقا جدا شد.
• رشته‌کوه‌های آند و سپر‌های قاره‌ای باستانی، از اصلی‌ترین عوارض زمین‌شناسی هستند که زمین‌شناسی متنوع آمریکای جنوبی را شکل داده‌اند.
• بزرگترین رودخانه‌های آمریکای جنوبی از ارتفاعات سرچشمه می‌گیرند و به سمت اقیانوس اطلس یا دریای کارائیب جریان دارند.

از ابرقاره تا قاره‌ای مستقل

در بیشتر تاریخ زمین‌شناسی خود، آمریکای جنوبی بخشی از یک ابرقاره متشکل از توده‌های خشکی نیمکره جنوبی بوده است. جدایی این قاره از آفریقا حدود ۱۳۰ میلیون سال پیش آغاز شد و جدایی آن از قطب جنوب در ۵۰ میلیون سال گذشته رخ داده است. با مساحت تقریبی ۱۷.۸ میلیون کیلومتر مربع، آمریکای جنوبی چهارمین قاره بزرگ جهان است.

عوارض اصلی زمین‌شناسی

دو عارضه بزرگ زمین‌شناسی بر آمریکای جنوبی تسلط دارند:

• رشته‌کوه‌های آند: واقع در "حلقه آتش اقیانوس آرام"، در نتیجه فرورانش صفحه نازکا در زیر لبه غربی صفحه آمریکای جنوبی شکل گرفته‌اند. مانند سایر مناطق واقع در حلقه آتش، آمریکای جنوبی مستعد فعالیت‌های آتشفشانی و زمین‌لرزه‌های شدید است.
• سپر‌های قاره‌ای: نیمه شرقی قاره در زیر چندین سپر قاره‌ای با قدمت بیش از یک میلیارد سال قرار دارد. بین سپرها و رشته‌کوه‌های آند، دشت‌های رسوبی قرار دارند.

جغرافیا و آبراهه‌ها

این قاره از طریق باریکه پاناما به آمریکای شمالی متصل شده و تقریباً به طور کامل توسط اقیانوس‌های آرام، اطلس و کارائیب احاطه شده است. تقریباً تمام سیستم‌های رودخانه‌ای بزرگ آمریکای جنوبی، از جمله آمازون و اورینوکو، از ارتفاعات سرچشمه می‌گیرند و به سمت شرق به اقیانوس اطلس یا دریای کارائیب می‌ریزند.

زمین‌شناسی آرژانتین: سرزمین یخچال‌های طبیعی و فسیل‌های غول‌پیکر

زمین‌شناسی آرژانتین تحت سلطه سنگ‌های دگرگونی و آذرین رشته‌کوه‌های آند در غرب و یک حوضه رسوبی بزرگ در شرق است. بخش کوچکی در شمال شرقی کشور به سپر ریو دلا پلاتا گسترش می‌یابد. در جنوب، منطقه پاتاگونیا بین اقیانوس‌های آرام و اطلس قرار دارد و برخی از بزرگترین یخچال‌های طبیعی غیر قطبی جهان را در خود جای داده است.

شایان ذکر است که آرژانتین حاوی برخی از غنی‌ترین مناطق فسیلی جهان است که زیستگاه دایناسورهای غول‌پیکر و دیرینه‌شناسان مشهور است.

زمین‌شناسی بولیوی: نمادی کوچک از زمین‌شناسی آمریکای جنوبی

زمین‌شناسی بولیوی به نوعی یک مدل کوچک از زمین‌شناسی آمریکای جنوبی است: رشته‌کوه‌های آند در غرب، یک سپر قاره‌ای پایدار پرکامبرین در شرق و رسوبات رسوبی در بین این دو.

سالار دی یونی، واقع در جنوب غربی بولیوی، بزرگترین دشت نمکی جهان است.

زمین‌شناسی برزیل: سپر قاره‌ای باستانی و رودخانه‌های بزرگ

بخش بزرگی از برزیل را سنگ بستر بلورین با قدمت آرکئن تشکیل می‌دهد. در واقع، سپرهای قاره‌ای باستانی در تقریباً نیمی از کشور نمایان هستند. بقیه مساحت از حوضه‌های رسوبی تشکیل شده است که توسط رودخانه‌های بزرگی مانند آمازون زهکشی می‌شوند.

برخلاف رشته‌کوه‌های آند، کوه‌های برزیل قدیمی، پایدار هستند و در صدها میلیون سال گذشته تحت تأثیر هیچ رویداد کوه‌زایی قرار نگرفته‌اند. در عوض، برجستگی آنها مدیون میلیون‌ها سال فرسایش است که سنگ‌های نرم‌تر را از بین برده است.

زمین‌شناسی شیلی: کشوری در آغوش آند، لرزان و باشکوه

شیلی تقریباً به طور کامل در داخل محدوده رشته‌کوه‌های آند و زیرشاخه‌های آن قرار دارد - حدود 80٪ از خاک آن از کوهستان تشکیل شده است.

دو مورد از قوی‌ترین زلزله‌های ثبت شده (به بزرگی 9.5 و 8.8 ریشتر) در شیلی رخ داده‌اند.

زمین‌شناسی کلمبیا: آند در غرب، بنیان بلورین در شرق

زمین‌شناسی کلمبیا، مانند بولیوی، از رشته‌کوه‌های آند در غرب و سنگ بستر بلورین در شرق، با رسوبات رسوبی در بین این دو تشکیل شده است.

سیرا نوادا د سانتا مارتا واقع در شمال شرقی کلمبیا، مرتفع‌ترین رشته‌کوه ساحلی جهان است که ارتفاع آن به حدود 19000 فوت (5791 متر) می‌رسد.

زمین‌شناسی اکوادور: از آند تا آمازون، سرزمین شگفتی‌ها

اکوادور از سمت شرق از اقیانوس آرام به سمت بالا می‌رود تا دو رشته‌کوه آند را شکل دهد و سپس به سمت رسوبات رسوبی جنگل‌های بارانی آمازون فرود می‌آید. جزایر معروف گالاپاگوس تقریباً در 900 مایلی (1448 کیلومتری) غرب واقع شده‌اند.

به دلیل برآمدگی زمین در خط استوا به دلیل گرانش و چرخش آن، کوه چیمبورازو - نه کوه اورست - دورترین نقطه از مرکز زمین است.

زمین‌شناسی گویان فرانسه: سپری بلورین در قلب آمازون

این منطقه فرادریایی فرانسه تقریباً به طور کامل توسط سنگ‌های بلورین سپر گویان پوشیده شده است. یک دشت ساحلی کوچک به سمت شمال شرقی به سمت اقیانوس اطلس گسترش می‌یابد.

اکثر قریب به اتفاق حدود 200,000 نفر از ساکنان گویان فرانسه در امتداد ساحل زندگی می‌کنند. جنگل‌های بارانی داخلی آن تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده‌اند.

زمین‌شناسی گویان: سه منطقه متفاوت، یک سرزمین

گویان به سه منطقه زمین‌شناسی تقسیم می‌شود. دشت ساحلی از رسوبات آبرفتی جدید تشکیل شده است، در حالی که رسوبات رسوبی قدیمی‌تر دوره ترشیاری در جنوب قرار دارند. ارتفاعات گویان بخش داخلی بزرگ را تشکیل می‌دهند.

بلندترین نقطه در گویان، کوه رورایما، در مرز آن با برزیل و ونزوئلا قرار دارد.

زمین‌شناسی پاراگوئه: تقاطع سپرها، پوشیده از رسوبات جوان

اگرچه پاراگوئه در محل تلاقی چندین سپر قاره‌ای مختلف قرار دارد، اما بیشتر آن با رسوبات رسوبی جوانتر پوشیده شده است. رخنمون‌های سنگ بستر پرکامبرین و پالئوزوئیک را می‌توان در مناطق مرتفع کاآپاکو و آپا مشاهده کرد.

زمین‌شناسی پرو: از اقیانوس تا آند، رنگین‌کمانی از سنگ‌ها

رشته‌کوه‌های آند پرو به طور ناگهانی از اقیانوس آرام بالا می‌آیند. به عنوان مثال، شهر ساحلی لیما از سطح دریا تا ارتفاع 5080 فوتی (1548 متری) در محدوده شهر قرار دارد. سنگ‌های رسوبی آمازون در شرق رشته‌کوه‌های آند قرار دارند.

زمین‌شناسی سورینام: جنگل‌های بارانی بر روی سپر گویان

بخش اعظم سورینام (63000 مایل مربع) از جنگل‌های بارانی سرسبز تشکیل شده است که بر روی سپر گویان قرار دارند. مناطق پست ساحلی شمالی از بیشتر جمعیت این کشور پشتیبانی می‌کند.

زمین‌شناسی ترینیداد: سه رشته کوه در جزیره‌ای کوچک

ترینیداد (جزیره اصلی ترینیداد و توباگو) اگرچه کمی کوچکتر از دلاور است، اما خانه سه رشته کوه است. سنگ‌های دگرگونی، رشته‌کوه شمالی را تشکیل می‌دهند که به ارتفاع 3000 فوت (914 متر) می‌رسد. رشته‌کوه‌های مرکزی و جنوبی رسوبی هستند و بسیار کوتاه‌تر هستند و حداکثر ارتفاع آنها 1000 فوت (305 متر) است.

زمین‌شناسی اروگوئه: سنگ‌های رسوبی و بازالت‌های آتشفشانی بر روی سپر ریو د لا پلاتا

اروگوئه تقریباً به طور کامل بر روی سپر ریو د لا پلاتا قرار دارد و بیشتر آن با رسوبات رسوبی یا بازالت‌های آتشفشانی پوشیده شده است.

سنگ‌های ماسه‌ای دوره دوونین (به رنگ بنفش روی نقشه) را می‌توان در مرکز اروگوئه دید.

زمین‌شناسی ونزوئلا: چهار واحد زمین‌شناسی متمایز

ونزوئلا از چهار واحد زمین‌شناسی متمایز تشکیل شده است. رشته‌کوه‌های آند در ونزوئلا از بین می‌روند و از شمال با حوضه ماراکایبو و از جنوب با علفزارهای یانوس هم‌مرز هستند. ارتفاعات گویان بخش شرقی کشور را تشکیل می‌دهند.