اقلیدس ریاضیدان یونانی حدود ۳۰۰ سال قبل از میلاد مسیح به دنیا آمد. در آن زمان مرگ اسکندر فرا رسید و سردارانش برای کسب قدرت با یکدیگر جنگیدند.
بطلمیوس یکی از سرداران اسکندر بود که مصر را گرفت و در آن جا تشکیل حکومت داد. وی از علم و دانش حمایت می کرد و دانشمندان و دوستداران علم و دانش را دعوت می کرد تا در اسکندریه اقامت کنند.
اقلیدس بیش از ۳۰ سال نداشت که به خواهش و درخواست بطلمیوس برای تدریس به اسکندریه رفت و در این شهر مکتب فلسفی خود را پایه گذاری کرد.
اقلیدس مردی محبوب، آرام، فروتن و نیکوکار بود و در حضور مستبدان و سرداران زورگو در نهایت صراحت صحبت می کرد.
بطلمیوس فرمانروای مصر هنگامی که خواست هندسه را بیاموزد آن را دشوار دید و ترجیح داد که از راه ساده تری به فهم آن موفق شود، بنابر این از اقلیدس پرسید: آیا امکان دارد قضایا را به نحو ساده تری بیان کرد؟ اقلیدس به وی جواب داد: غیر ممکن است، در هندسه راه مخصوص شاهانه وجود ندارد!
کتاب مقدمات اقلیدس یا کتاب هندسه که سه قرن قبل از میلاد به نگارش در آمده، به زبان های مختلف دنیا ترجمه شده است و از آن زمان که فن چاپ مرسوم شد تا به حال بیش از۲ هزار بار چاپ شده است.
زمانیکه این کتاب منتشر شد، چنان نویسنده اش را مشهور کرد که تا۲۰ قرن بعد هرگونه تغییر در آن به معنی توهین به مقدسات عالم محسوب می شد.
موفقیتی که اقلیدس در نوشتن این کتاب به دست آورد خیلی بیشتر از نویسندگان دیگر بود. اصول هندسه اقلیدس در مدارس متوسطه تدریس می شود. این کتاب دارای ۱۳ مقاله است که در مقاله پنجم و ششم درباره نظریه نسبت ها صحبت شده است. قضیه اقلیدس که درباره نامحدود بودن سلسله اعداد اول صحبت می کند، یکی از شاهکارهای استدلال ریاضی است.
تامدتها مردم بر این تصور بودند که اصل موضوع های اقلیدس هیچ گاه قابل تغییر نیست و تغییر در آن صورت نمی گیرد، اما دانشمندان برجسته ای چون ریمان لوباچفسکی، علم ریاضیات را توسعه دادند و هندسه هایی غیراقلیدسی ارائه کردند.
اقلیدس نابغه برجسته ای بود که ذوق سرشاری در زمینه تدوین داشت و این مطلب را می توان با مطالعه کتاب نور بخوبی متوجه شد.