در کشور شیلی، صنعت جلبک دریایی، پشتوانه ای برای تقویت اقتصاد جوامع روستایی، فراهم کردن امنیت غذایی و مورد علاقه سرآشپزها است. در منطقه آمریکای لاتین 34 میلیون نفر امنیت غذایی ندارند و حدود 47 درصد از مردم در مناطق روستایی و با درآمدهای اندک زندگی می کنند. در کشور شیلی که در این منطقه قرار دارد با کشت و پرورش جلبک های دریایی، صنعتی نسبتاً پرسود برای 30000 نفر به وجود آمده است. 
شیلی 750 گونه جلبک دریایی دارد. این کشور غذاهایی سنتی دارد که در آنها از جلبک به عنوان جایگزین گوشت استفاده می شود. جلبک دریایی از لحاظ عطر و طعم محبوبیت زیادی در این کشور دارد و از میزان بالایی از اسید آمینه گلوتامات مونو سدیم برخوردار است.
 جلبک دریایی کالایی بین المللی محسوب می شود و مصارف متعددی دارد. فیبر آن مورد مصرف قرار می گیرد، به صورت کود نیز استفاده دارد و به عنوان سوخت زیستی کاراگینان (صمغی که از جلبک قرمز گرفته می شود) نیز کاربرد دارد. علاوه بر این پلی ساکارید موجود در جلبک دریایی قرمز نیز در صنایع غذایی استفاده می شود.  
شیلی به نسبت  مساوی از جلبک دریایی قهوه ای و قرمز تولید می کند.  به تازگی سرآشپزها در مناطق ساحلی این کشور، غذاهایی که با جلبک دریایی تهیه می شود را در رستوران هایشان برجسته کرده و توجه بین المللی را به گیاهان دریایی بومی شان جلب کرده اند. به طور خاص یک رستوران عالی  شیلی به نام borago، نه فقط جلبک های دریایی، بلکه طیف گسترده ای از گیاهان دریایی بومی ساحلی مدیترانه ای را نیز عرضه می کند.
صنعت جلبک دریایی علاوه بر فراهم کردن امکان پیشرفت در اقتصاد روستایی، در حال تبدیل شدن به منبعی بزرگ برای معیشت زنان است به طوری که حدود 90 درصد از زراعت کنندگان جلبک دریایی، زنان هستند.
در حالی که بیش از 50 درصد از جمعیت کشاورزان جهان را زنان تشکیل می دهند، سهم بسیار کوچکی از زمین های زراعی متعلق به زنان است و کشت جلبک دریایی به طور فزاینده ای به مشوقی برای مالکیت عادلانه تر تبدیل می شود.
 بازار جلبک دریایی هم ایده آل است، چراکه با اجاره زمین، صاحب ملک یا هزینه های بالا سروکار ندارد. علاوه بر این، در حالی که بسیاری از محصولات به توفان، باران های موسمی یا آتش سوزی حساس اند، در هنگام بلایای طبیعی یا مشکلات زیست محیطی، شرایط کشاورزی در اقیانوس پایدار باقی می ماند. از آن جایی که انگیزه زیادی برای ورود مردم شیلی به صنعت جلبک دریایی وجود دارد، مشکل این جا است که چه طور به نحوی مؤثر از فضاهای اقیانوس ها استفاده شود تا هم جمعیت جلبک های دریایی حفظ شود و هم برداشت به میزان مقرون به صرفه انجام گیرد.
در حال حاضر هجوم به سمت کشت جلبک های دریایی، از جمعیت جلبک های  دریایی به طرز خطرناکی کاسته است. مجله Applied Psychology نوشته که ممکن است بهره برداری زیاد از منابع جلبک دریایی طبیعی به پیامدهای زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی در مقیاس محلی، منطقه ای و حتی جهانی منجر شود.