پاسخ به سؤال ظاهراً ساده جغرافیایی "چند کشور وجود دارد؟" به اینکه چه کسی شمارش می کند بستگی دارد. برای مثال، سازمان ملل متحد ۲۵۱ کشور و قلمرو را به رسمیت می شناسد. اما ایالات متحده به طور رسمی کمتر از ۲۰۰ کشور را به رسمیت می شناسد.

به یاد داشته باشید که کشورها با قلمروها تفاوت دارند. علاوه بر این، برخی کشورها به نوعی به عنوان کشور مستقل شناخته می شوند. همچنین، تعداد زیادی کشور یا منطقه وجود دارند که شرایط لازم برای کشور شدن را دارند یا درجه بالایی از خودمختاری را دارا هستند، اما به عنوان کشور شناخته نمی شوند.

در نهایت، بهترین پاسخ به این سؤال این است که بستگی دارد از چه کسی می پرسید.

کشورهای عضو سازمان ملل

در سازمان ملل، ۱۹۳ کشور عضو وجود دارد. این تعداد غالباً به طور نادرست به عنوان تعداد واقعی کشورهای جهان ذکر می شود؛ این نادرست است زیرا دو عضو دیگر با وضعیت محدود وجود دارند (هر دو، واتیکان - یک کشور مستقل که به طور رسمی به عنوان کرسی مقدس شناخته می شود - و دولت فلسطینی - یک نهاد شبه دولتی - وضعیت ناظر دائمی در سازمان ملل را دارند). این دو نهاد می توانند در تمام فعالیت های رسمی سازمان ملل شرکت کنند اما نمی توانند در مجمع عمومی رأی دهند.

علاوه بر این، برخی از کشورها یا مناطق جهان استقلال خود را اعلام کرده اند و توسط اکثریت کشورهای عضو سازمان ملل به رسمیت شناخته شده اند اما بخشی از سازمان ملل نیستند. کوزوو که ناحیه ای از صربستان است و در سال ۲۰۰۸ استقلال خود را اعلام کرد، یکی از این مثال ها است.

کشورهای به رسمیت شناخته شده توسط ایالات متحده

ایالات متحده کشورهای دیگر را از طریق وزارت امور خارجه به طور رسمی به رسمیت می شناسد. از ژوئن ۲۰۲۴، وزارت امور خارجه ۱۹۷ کشور مستقل در سراسر جهان را به رسمیت شناخته است. این فهرست بازتاب دهنده برنامه سیاسی ایالات متحده و متحدانش است.

برخلاف سازمان ملل، ایالات متحده روابط دیپلماتیک کامل با کوزوو و واتیکان حفظ می کند. با این حال، یک کشور از فهرست وزارت امور خارجه غایب است که باید در آن باشد.

کشوری که وجود ندارد

جزیره تایوان، که به طور رسمی به عنوان جمهوری چین شناخته می شود، شرایط لازم برای وضعیت یک کشور یا دولت مستقل را دارد. اما تقریباً تمام کشورها از به رسمیت شناختن تایوان به عنوان یک ملت مستقل خودداری کرده اند. دلایل سیاسی این موضوع به اواخر دهه ۱۹۴۰ برمی گردد، زمانی که جمهوری چین از سرزمین اصلی چین توسط انقلابیون کمونیست مائو تسه تونگ اخراج شد و رهبران جمهوری چین به تایوان فرار کردند. جمهوری خلق چین ادعا می کند که بر تایوان حق حاکمیت دارد و روابط بین این جزیره و سرزمین اصلی تیره شده است.

تایوان تا سال ۱۹۷۱ یکی از اعضای سازمان ملل (و حتی شورای امنیت) بود، زمانی که سرزمین اصلی چین جای تایوان را در این سازمان گرفت. تایوان که ۲۹مین اقتصاد بزرگ جهان را دارد، به دنبال به رسمیت شناختن کامل از سوی دیگران است. اما چین با قدرت اقتصادی، نظامی و سیاسی رو به رشد خود، توانسته است گفتگو را در این زمینه شکل دهد. در نتیجه، تایوان نمی تواند پرچم خود را در رویدادهای بین المللی مانند المپیک به اهتزاز درآورد و در برخی از موقعیت های دیپلماتیک باید به عنوان تایوان چینی معرفی شود.

قلمروها، مستعمرات و دیگر غیرکشورها

ده ها قلمرو و مستعمره گاهی به اشتباه به عنوان کشور شناخته می شوند، اما به دلیل آنکه تحت حاکمیت کشورهای دیگر هستند، حساب نمی شوند. مکان هایی که معمولاً به عنوان کشور اشتباه گرفته می شوند شامل پورتوریکو، برمودا، گرینلند، فلسطین و صحرای غربی هستند. اجزای بریتانیا (آیرلند شمالی، اسکاتلند، ولز و انگلستان) نیز کشورهای کاملاً مستقلی نیستند، هرچند که درجه ای از خودمختاری را دارند. وقتی قلمروهای وابسته را نیز در نظر بگیریم، سازمان ملل مجموعاً ۲۴۱ کشور و قلمرو را به رسمیت می شناسد.

پس چند کشور وجود دارد؟

اگر از فهرست کشورهای به رسمیت شناخته شده وزارت امور خارجه ایالات متحده استفاده کنید و تایوان را نیز اضافه کنید، در جهان ۱۹۸ کشور وجود دارد. اگر اعضای رأی دهنده سازمان ملل و همچنین دو ناظر دائمی آن و تایوان را حساب کنید، تعداد به ۱۹۶ می رسد. به همین دلیل، "این بستگی دارد" به احتمال زیاد بهترین پاسخ فعلی به این سؤال است.