تاریخچه کوکاکولا از ماه مه سال 1886 آغاز شد؛ زمانی که این نوشیدنی توسط دکتر جان پمبرتون، داروساز اهل آتلانتا جورجیا، اختراع شد. طبق گفته های شرکت کوکاکولا، پمبرتون شربت این نوشیدنی معروف را توسعه داد و آن را در داروخانه محلی جیکوب تست کرد که مورد تحسین قرار گرفت. این شربت با آب گازدار ترکیب شد و نوشیدنی جدیدی با طعم "خوشمزه و تازه" به وجود آمد. پمبرتون فرمول معروف کوکاکولا را در یک دیگ برنجی سه پایه در حیاط خانه اش درست کرد.

تاریخچه کوکاکولا: شروع

نام کوکاکولا توسط حسابدار پمبرتون، فرانک رابینسون، پیشنهاد شد. از آنجا که دستور شربت شامل استخراج برگ کوکا و کافئین از آجیل کولا بود، نام "کاکا کولا" به راحتی ممکن بود. با این حال، رابینسون که به خط خوشش شهرت داشت، فکر کرد که استفاده از دو "C" در نام به تبلیغات جذابیت بیشتری می بخشد. بنابراین، کولا به کولا تغییر نام یافت و نام برند شکل گرفت. رابینسون همچنین به خاطر خلق اولین نسخه خطی "کوکاکولا" با حروف زیبا که به عنوان لوگوی مشهور امروزی شناخته می شود، اعتبار دارد.

این نوشیدنی برای اولین بار در تاریخ 8 مه 1886 در فوکوس نوشیدنی در داروخانه جیکوب به عموم عرضه شد. هر روز حدود نه خدمت از این نوشیدنی فروخته می شد. فروش در سال اول به حدود 50 دلار رسید. اما سال اول کسب وکار چندان موفق نبود، زیرا هزینه تولید نوشیدنی برای پمبرتون بیش از 70 دلار بود که منجر به ضرر شد.

آسا کندلر

تاریخچه کوکاکولا در سال 1887 یک تغییر عمده پیدا کرد، زمانی که داروساز و تاجر دیگر آتلانتا، آسا کندلر، فرمول آن را از پمبرتون به قیمت 2300 دلار خرید. متاسفانه، پمبرتون چند سال بعد درگذشت. تا اواخر دهه 1890، کوکاکولا یکی از محبوب ترین نوشیدنی های آمریکا بود که عمدتا به دلیل بازاریابی تهاجمی کندلر بود. با رهبری کندلر، شرکت کوکاکولا فروش شربت را بین سال های 1890 و 1900 بیش از 4000 درصد افزایش داد.

در حالی که شرکت کوکاکولا این ادعا را رد می کند، شواهد تاریخی نشان می دهد که احتمالاً تا سال 1905، این نوشیدنی که به عنوان یک درمان تبلیغ می شد، شامل استخراج هایی از کوکائین و همچنین کافئین غنی از آجیل کولا بود. در حالی که کوکائین تا سال 1914 غیرقانونی محسوب نمی شد، طبق گفته Live Science، کندلر در اوایل سال های 1900 شروع به حذف کوکائین از دستور تهیه کرد و ممکن است نشانه هایی از کوکائین تا سال 1929 در این نوشیدنی معروف وجود داشته باشد، زمانی که دانشمندان موفق به حذف تمامی عناصر روان گردان از استخراج برگ کوکا شدند.

تبلیغات عاملی مهم در فروش موفق کوکاکولا بود و در آستانه قرن، این نوشیدنی در سراسر ایالات متحده و کانادا به فروش می رسید. در همان زمان، شرکت شروع به فروش شربت به شرکت های بطری سازی مستقل مجاز کرد. حتی امروز، صنعت نوشیدنی های غیرالکلی آمریکا بر این اصل استوار است.

مرگ فوکوس نوشیدنی؛ ظهور صنعت بطری سازی

تا دهه 1960، ساکنان شهرهای کوچک و بزرگ از نوشیدنی های گازدار در محل های فروش نوشابه یا سالون های بستنی لذت می بردند. این محل ها غالباً در داروخانه ها قرار داشتند و به عنوان یک نقطه ملاقات برای افراد از هر سنی عمل می کردند. اما با افزایش محبوبیت بستنی های تجاری، نوشیدنی های بطری دار و رستوران های فست فود، استفاده از این محل ها کاهش یافت.

تولد و مرگ نوشابه جدید

در 23 آوریل 1985، فرمول "نوشابه جدید" به منظور پاسخ به کاهش فروش به دلیل رقابت فزاینده در بازار نوشابه ها معرفی شد. اما این دستور جدید با شکست مواجه شد و واکنش منفی و بعضاً خصمانه طرفداران را برانگیخت و در عرض سه ماه، طعم اصلی نوشابه ای که دل ها و ذائقه های مردم را تسخیر کرده بود، دوباره به بازار آمد. بازگشت طعم اصلی با برند جدید «کولا کلاسیک» همراه بود. نوشابه جدید تا سال 1992 در قفسه ها باقی ماند و سپس به «کولا II» تغییر نام داد و سرانجام در سال 2002 متوقف شد.

از سال 2017، کوکاکولا یک شرکت عمومی با درآمد سالانه بیش از 41.3 میلیارد دلار است. این شرکت دارای نیروی کار 146,200 نفر است و محصولات آن به صورت روزانه بیش از یک میلیارد بار مصرف می شود.

تلاش های تبلیغاتی: "دوست دارم یک کولا به جهان بخرم"

در سال 1969، شرکت کوکاکولا و آژانس تبلیغاتی اش، مک کن-اریپسون، کمپین معروف "چیزها با کولا بهتر می شوند" را پایان دادند و آن را با کمپینی جدید که به شعار "این واقعیت است" تمرکز داشت، جایگزین کردند. این کمپین با یک آهنگ موفق آغاز شد که یکی از محبوب ترین تبلیغات تاریخ را به نمایش گذاشت.

آهنگ "دوست دارم یک کولا به جهان بخرم" ایده بیل باکر، مدیر خلاق کوکاکولا بود. او به آهنگسازان بیلی دیویس و راجر کوک توضیح داد: "می توانم ببینم و بشنوم که آهنگی وجود دارد که کل جهان را مانند یک شخص مورد خطاب قرار می دهد — شخصی که خواننده می خواهد به او کمک کند و با او آشنا شود. مطمئن نیستم شعر چگونه باید آغاز شود، اما می دانم آخرین خط چگونه خواهد بود." او سپس دستمال کاغذی را درآورد که روی آن خط «دوست دارم یک کولا به جهان بخرم و با آن هم صحبت شوم» را نوشته بود.

در 12 فوریه 1971، این آهنگ به ایستگاه های رادیویی در سراسر ایالات متحده ارسال شد. اما این آهنگ به سرعت شکست خورد. پرکردن این تبلیغ برای بسیاری از تولیدکنندگان کوکاکولا ناخوشایند بود و اکثر آن ها از خرید زمان پخش آن خودداری کردند. در موارد معدودی که تبلیغ پخش شد، عموم مردم توجهی به آن نکردند. باکر موفق شد مک کن را متقاعد کند که به سران کوکاکولا بگوید این تبلیغ همچنان قابلیت دارد اما به ابعاد بصری نیاز دارد. نهایتاً شرکت بیش از 250,000 دلار برای فیلمبرداری تأیید کرد که در آن زمان یکی از بزرگ ترین بودجه ها برای یک تبلیغ تلویزیونی بود.

یک موفقیت تجاری

تبلیغ تلویزیونی "دوست دارم یک کولا به جهان بخرم" در ژوئیه 1971 در ایالات متحده منتشر شد و واکنش ها بلافاصله و چشمگیر بود. تا نوامبر همان سال، کوکاکولا و تولیدکنندگانش بیش از 100,000 نامه درباره این تبلیغ دریافت کردند. تقاضا برای این آهنگ آنقدر زیاد شد که بسیاری از افراد به ایستگاه های رادیویی زنگ زدند و از دی جی ها خواستند تا این تبلیغ را پخش کنند.

"من می خواهم برای دنیا یک کولا بخرم" ارتباطی ماندگار با عموم مردم برقرار کرد و تاریخچه کوکاکولا را تغییر داد. نظرسنجی های تبلیغاتی به طور مداوم آن را به عنوان یکی از بهترین تبلیغات تمام دوران ها شناسایی می کنند و نت های موسیقی آن همچنان بیش از ۳۰ سال پس از نوشتن آهنگ به فروش می رسند. این تبلیغ نمونه ای از موفقیت کمپین است که بیش از ۴۰ سال پس از اولین پخش خود دوباره به نمایش درآمد و در قسمت پایانی سریال پرطرفدار "مد مردان" در سال ۲۰۱۵ به نمایش گذاشته شد.