از خود بیگانگی مفهومی است که هم به یک وضعیت روانی در افراد اطلاق می شود و هم به شرایط اجتماعی ای که زمینه آن را فراهم می کند و آن را تقویت می کند.
از خود بیگانگی در علوم اجتماعی حالتی از احساس از خود بیگانه بودن و یا جدا بودن از محیط دور و بر، کار، محصولات حاصل از کار و یا خود است.

پیشرفت در تحصیل به دلایلی بستگی دارد که دانش آموزان برای موفقیت یا ناموفق بودن خود می آورند. دانش آموزانی که موفقیت هایشان را به کوشش های خودشان و شکست هایشان را به کم کاری و ضعف های درونی زودگذر خود نسبت می دهند، روی هم رفته بیشتر موفق می شوند و بهتر می توانند بر ضعف ها و کم کاری های خودشان غلبه کنند. اما دانش آموزانی که ضعف روانی دارند و شکست هایشان را به ضعف های ثابت درونی خود نسبت می دهند موفقیتشان در درس ها کمتر است و ممکن است بتدریج به این نتیجه برسند که از عهده پیشرفت و موفقیت بر نمی آیند.