چسب نوعی ماده چسبنده است که برای اتصال مواد به یکدیگر استفاده می شود. در حالی که می توانید این ماده را در فروشگاه ها پیدا کنید، بسیاری از مواد چسبنده طبیعی نیز وجود دارند که هر شیمیدان یا خانم خانه دار می تواند به شما معرفی کند، مانند عسل یا آب شکر. همچنین، برخی از ترکیبات زمانی که با یکدیگر مخلوط می شوند، چسب ایجاد می کنند. به عبارت دیگر، می توان چسب را به صورت خانگی نیز تهیه کرد.
مایع مغناطیسی یا فروفلوئید، یکی از جذاب ترین مواد در دنیای علم و فناوری است که ترکیبی از ذرات مغناطیسی بسیار ریز (در حدود ۱۰ نانومتر) و یک مایع حامل است. این ماده منحصر به فرد در حالت عادی غیرمغناطیسی به نظر می رسد، اما زمانی که در معرض یک میدان مغناطیسی قرار می گیرد، ذرات آن هم راستا با خطوط میدان مغناطیسی قرار گرفته و اشکال خارق العاده ای ایجاد می کنند. فروفلوئیدها در کاربردهای مختلفی از جمله بلندگوهای پیشرفته، سیستم های لیزری و حتی در صنایع الکترونیکی استفاده می شوند. در این مقاله، به شما آموزش می دهیم که چگونه می توانید در خانه و با استفاده از مواد ساده، یک مایع مغناطیسی بسازید و از خواص شگفت انگیز آن لذت ببرید.
وزن مخصوص یاچگالینسبی، نسبت چگالی یک ماده به چگالی یک ماده مرجع است. این ماده مرجع معمولاً برای مایعات آب و برای گازها هوا در نظر گرفته میشود.
در زیر اقیانوس ها هم درختان رشد می کنند. این درختان کتانجک (kelp) نامیده می شوند و در مقایسه با درختانی که در خشکی می رویند، اشکال گیاهی خیلی ابتدایی تری هستند.
نمادهای عناصر شیمیایی، اختصارات یک یا دو حرفی برای نام عناصر هستند. این نمادها برای راحت تر خواندن جدول تناوبی و فرمول های شیمیایی استفاده می شوند. شما می توانید نمادها را ترکیب کنید تا کلمات جدیدی از جدول تناوبی بسازید. در واقع، هزاران کلمه با استفاده از این نمادها قابل نوشتن است، بنابراین امتحان کنید ببینید آیا می توانید نام خود یا پیام های جالبی که نشان دهنده دانششیمیشماست را بنویسید.
فیزیکدانان در هر گوشه ای از دنیا، از ماشین هایی با تکنولوژی پیشرفته جهت تولید ذراتی که ضدماده نامیده می شوند، استفاده می کنند. فیزیکدانان بر این باور هستند که ضدماده در واقع تصویر آینه ای ماده است و تمام دنیای امروز ما فقط از ذرات مادی تشکیل شده است. همانگونه که شما و تصویرتان در آینه کاملا یکسان هستید فقط با این تفاوت که جای چپ و راست عوض شده اند، یک ذره و پادذره اش هم یکسان هستند به استثنای اینکه بار الکتریکی مخالف هم دارند.
به طور کلی، هرچه فردی بیشتر از مواد مخدر استفاده کند بیشتر در معرض خطر تغییر در سیستم پاداش مغز قرار می گیرد که نتیجه اش اعتیاد است. مواد اعتیاد آور غلظت دوپامین را در مرکز پاداش مغز نسبت به پاداش های طبیعی بیشتر افزایش می دهند. (دوپامین یک انتقال دهنده عصبی است که برای شماری از کارکردهای مختلف مغز مهم است. دوپامین در شناخت، مجازات، انگیزه، توجه، خلق و خو، خواب حرکات ارادی، یادگیری و حافظه نقش دارد.)
در طول زمان، مصرف مواد مخدر باعث می شود سیستم دوپامین با ایجاد مقاومت، به همه دوپامین های اضافی واکنش دفاعی نشان دهد. نتیجه نیاز به داروهای بیشتر است تا فرد به نتیجه مورد نظر برسد. این روند واکنش دفاعی در نهایت می تواند باعث تغییر ژنتیکی شود که اعتیاد را غیر قابل برگشت می کند.