موفقیت فیلم آواتار در سال ۲۰۰۹ میلادی نشان می‌دهد که علاقمندان به سینما، فرق بین دنیای دو بُعدی و سه بُعدی را به خوبی درک می‌کنند؛ آنان مایل‌اند برای چنین تفاوتی پول بیشتری هم پرداخت کنند. اکثر ما به دیدن فیلم‌های دو بُعدی عادت کرده‌ایم؛ اگرچه شخصیت‌های نمایش از عمق و بافت برخوردارند، اما تصویر در واقع مسطح است. در صورتی که عینک سه بعدی به چشم بزنیم، جهانی را مشاهده می‌کنیم، که شکل دارد، جهانی که امکان قدم زدن در آن وجود دارد.

تصویری که توسط دوربین دید دور کاوشگر فضایی New Horizons در فاصله‌‌ی ۱۷۰۰۰ کیلومتری در سال ۲۰۱۵ گرفته شده، وسعتی با حدود ۸۰ کیلومتر عرض و بیش از ۷۰۰ کیلومتر طول را به نمایش می گذارد. نکته‌‌ی بسیار عجیبی که دانشمندان را نیز درباره‌‌ی این منطقه به تعجب واداشته ظاهر سلول مانند آن است که خود دستمایه‌‌ی ارائه‌‌ی بسیاری از نظریه‌‌های گوناگون برای توصیف آن شده است. در حال حاضر این نظریه‌‌ی غالب آن است که این گودالهای عجیب و غریب که بر روی سطح این سیاره شکل می گیرند در واقع ناشی از پدیده‌‌ای به نام تصعید هستند.

اما جالب‌ترین بخش آتش بازی، تولید رنگهای خیره کننده آن است. در این میان نور سفید از اکسایش منیزیم و آلومینیوم فلزی در دمای بالا حاصل می‌شود و جرقههای درخشانی که در آتش بازی دیده می‌شود مشخصه مخلوط منیزیم و پتاسیم پرکلرات است.

یک پرسش همراه پاسخ در سایت قرار داده می شود