پیدایش کهکشان Spiderweb؛ آزمایشگاهی برای درک تولد ابرکهکشان‌ها

ستاره‌شناسان اخیراً توانسته‌اند تولد یکی از بزرگ‌ترین اجرام کیهانی را رصد کنند. موضوعی که توجه دانشمندان را جلب کرده، پیدایش کهکشان Spiderweb است؛ زیرا نحوه تشکیل این جرم عظیم با آنچه پیش‌تر تصور می‌شد کاملاً متفاوت است.

فرضیه‌های قدیمی و یافته‌های جدید

• پیش‌تر تصور می‌شد که کهکشان‌های بزرگ با بلعیدن کهکشان‌های کوچک‌تر شکل می‌گیرند.
• تحقیقات جدید نشان می‌دهد که Spiderweb حدود ۱۰ میلیارد سال پیش با مکش یک ابر مولکولی رشد کرده است.
• این یافته‌ها نشان می‌دهد که در زمان‌های اولیه عالم، تشکیل کهکشان‌های عظیم از ترکیب کهکشان‌های کوچک ممکن نبوده است.

ویژگی‌های کهکشان Spiderweb

• Spiderweb یک خوشه از پروتوگلکسی‌های جوان است، نه یک کهکشان منفرد.
• فاصله آن از زمین حدود ۱۰.۶ میلیون سال نوری است.
• جرم گاز هیدروژنی موجود در آن حدود ۱۰۰ میلیارد برابر جرم خورشید است.
• قطر این ابر گازی سه برابر کهکشان راه شیری است.
• دمای ابر گازی بسیار سرد و حدود منفی ۲۰۰ درجه سلسیوس است.

نقش گازها در تشکیل کهکشان

تشخیص هیدروژن در فضا دشوار است، بنابراین دانشمندان با ردیابی مونواکسید کربن وجود هیدروژن را اثبات کردند. یافته‌ها نشان دادند که گاز هیدروژن نه تنها تحلیل نرفته، بلکه به وفور در این خوشه وجود دارد. این موضوع نشان می‌دهد که کهکشان عظیم Spiderweb به طور مستقیم از تقطیر یک ابر گازی شکل گرفته است.

جدول ویژگی‌های کلیدی کهکشان Spiderweb

اینفوگرافیک متنی مراحل تشکیل کهکشان Spiderweb

اهمیت علمی کشف Spiderweb

• این کشف نشان می‌دهد که ابرکهکشان‌ها می‌توانند مستقیماً از گازهای مولکولی شکل بگیرند.
• Spiderweb مانند یک آزمایشگاه بزرگ برای مطالعه پیدایش کهکشان‌ها عمل می‌کند.
• یافته‌ها به درک بهتر از نحوه شکل‌گیری کهکشان راه شیری کمک می‌کنند.
• پرسش مهم باقی‌مانده این است که منشأ مونواکسید کربن در مرکز خوشه کجاست.