اسب آبی (Hippopotamus amphibius) با دهان بزرگ، بدن بی‌مو و زندگی نیمه‌آبی‌اش، همواره برای انسان‌ها موجودی خنده‌دار و تا حدی عجیب بوده است. این موجود که تنها در مناطق جنوب صحرای آفریقا یافت می‌شود، در طبیعت می‌تواند به اندازه یک ببر یا کفتار خطرناک و غیرقابل پیش‌بینی باشد.

شترها پستاندارانی هستند که به خاطر کوهان‌های منحصربه‌فردشان شناخته می‌شوند. این کوهان‌ها در واقع مخازن چربی هستند که شترها در زمان کمبود آب و غذا از آن‌ها برای تامین انرژی استفاده می‌کنند. توانایی متابولیسم این چربی ذخیره شده، شترها را به حیواناتی مناسب برای بارکشی در سفرهای طولانی تبدیل کرده است.

گورخرها (Equus spp) با بدن‌های آشنای اسب‌مانند و طرح راه‌راه سیاه و سفید متمایزشان، از شناخته‌شده‌ترین پستانداران جهان هستند. بومی دشت‌ها و کوهستان‌های آفریقا هستند؛ گورخرهای کوهی تا ارتفاع بیش از 1800 متری (6000 فوت) بالا می‌روند.

کوسه‌ها، با صدها گونه مختلف و اندازه‌هایی از کمتر از 20 سانتی‌متر تا بیش از 20 متر، در تمام اقیانوس‌های جهان یافت می‌شوند. این موجودات دریایی، با وجود شهرت ترسناکی که دارند، دارای زیست‌شناسی بسیار جذاب و پیچیده‌ای هستند.

آمارگاسور (Amargasaurus) که نامش از منطقه La Amarga در آرژانتین گرفته شده، یک دایناسور گیاه‌خوار با ویژگی‌های منحصربه‌فرد بود.

کوآلاها، موجودات کیسه‌داری هستند که بومی قاره استرالیا محسوب می‌شوند. نام علمی آن‌ها، Phascolarctos cinereus، از واژه‌های یونانی به معنای "خرس کیسه‌دار" (phaskolos arktos) و "دارای ظاهری خاکستری" (cinereus) گرفته شده است. اگرچه اغلب به آن‌ها "خرس کوآلا" گفته می‌شود، اما از نظر علمی این نام‌گذاری نادرست است، زیرا کوآلاها خرس نیستند. از بارزترین ویژگی‌های ظاهری آن‌ها می‌توان به گوش‌های پشمالو و بینی قاشقی‌شکل‌شان اشاره کرد. کوآلاها بیشتر در مناطق جنوبی و شرقی استرالیا یافت می‌شوند.

ببرها (Panthera tigris) بزرگ‌ترین و قدرتمندترین گربه‌سانان جهان هستند. با وجود جثه بزرگ، چابکی فوق‌العاده‌ای دارند و می‌توانند در یک جهش، مسافتی بین 8 تا 10 متر را بپرند. پوشش نارنجی با خطوط سیاه و نشانه‌های سفید، ظاهری منحصر به فرد به آن‌ها بخشیده که به راحتی قابل تشخیص هستند.

سایولا (Pseudoryx nghetinhensis)، که اغلب به عنوان تک‌شاخ آسیایی نیز شناخته می‌شود، در ماه می سال 1992 کشف شد. بقایای اسکلتی این حیوان توسط نقشه‌برداران وزارت جنگلداری ویتنام و صندوق جهانی حیات وحش (WWF) در حال نقشه‌برداری از منطقه حفاظت‌شده وو کوانگ در شمال مرکزی ویتنام کشف گردید. کشف سایولا نقطه عطفی در علم جانورشناسی بود، زیرا این جانور اولین پستاندار بزرگ جدیدی بود که از دهه 1940 به بعد شناسایی می‌شد.

کلیسرات‌ها (Chelicerata) گروهی از بندپایان هستند که شامل گونه‌های متنوعی مانند عنکبوت‌ها، عقرب‌ها، کنه‌ها، خرچنگ‌های نعل اسبی و عنکبوت‌های دریایی می‌شوند. این گروه با حدود 77,000 گونه زنده، یکی از متنوع‌ترین گروه‌های بندپایان است.

خرس‌ها (از گونه Ursus) پستانداران بزرگ چهارپایی هستند که جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ عامه دارند. آن‌ها نه به اندازه سگ‌ها و گربه‌ها بغل‌کردنی هستند و نه به اندازه گرگ‌ها و شیرهای کوهی خطرناک. اما بدون شک، موجوداتی همواره جذاب و الهام‌بخش، آمیخته با ترس، تحسین و حتی حسادت هستند. خرس‌ها در محیط‌های گوناگونی از یخ‌بندان‌های قطبی گرفته تا جنگل‌های استوایی یافت می‌شوند و در تمامی قاره‌ها به جز قطب جنوب زندگی می‌کنند.

آلساندرو ولتا (۱۷۴۵-۱۸۲۷) فیزیک‌دان ایتالیایی، بیشتر به خاطر اختراع نخستین باتری الکتریکی شناخته می‌شود. در سال ۱۸۰۰، او پیل ولتایی را ساخت و نخستین روش عملی تولید جریان الکتریکی را کشف کرد. ولتا همچنین در زمینه‌های الکترواستاتیک، هواشناسی و پنوماتیک (علم مربوط به خواص و کاربرد گازها) دستاوردهایی داشت. اما بی‌شک، مشهورترین اختراع او، همان باتری است که انقلابی در دنیای علم و فناوری به پا کرد.

اسب���های دریایی (Hippocampus spp) متعلق به خانواده Syngnathidae، نمونه‌ای جذاب از ماهیان استخوانی هستند. این موجودات دوست‌داشتنی با سرِ شبیه به اسب، چشمان بزرگ، بدن خمیده و دُمِ چنگ‌زن خود، ظاهری منحصربه‌فرد دارند.

شاید نام خرچنگ‌های اسکوات (Squat Lobsters) به گوش خیلی‌ها نخورده باشد، اما این سخت‌پوستان کوچک و رنگارنگ، اصلا پنهان نیستند. در کتاب "زیست‌شناسی خرچنگ‌های اسکوات" (The Biology of Squat Lobsters)، پور و همکارانش تاکید می‌کنند که این موجودات در واقع بسیار غالب، پرشمار و قابل مشاهده هستند.

شمشیرماهی (Xiphias gladius) در اواخر دهه 90 میلادی، با انتشار کتاب "طوفان کامل" اثر سباستین یونگر، به شهرت رسید. این کتاب داستان یک کشتی ماهیگیری شمشیر بود که در دریا گم شد و بعدها فیلمی هم بر اساس آن ساخته شد. لیندا گرینلاو، ناخدای ماهیگیری شمشیر و نویسنده، نیز با کتاب خود به نام "اقیانوس گرسنه" به محبوبیت این نوع ماهیگیری افزود.

خزندگان، با پوست مقاوم و تخم‌های پوسته‌دارشان، نخستین گروه از مهره‌دارانی بودند که به‌طور کامل وابستگی خود را به زیستگاه‌های آبی قطع کرده و خشکی را به گونه‌ای مستعمره کردند که دوزیستان هرگز قادر به انجام آن نبودند. خزندگان امروزی گروه متنوعی هستند که شامل مارها، دودیان، مارمولک‌ها، تمساح‌ها، لاک‌پشت‌ها و تواتارا می‌شوند. در ادامه، مجموعه‌ای از تصاویر و عکس‌های گوناگون از خزندگان ارائه شده است تا به شما در آشنایی بیشتر با این گروه شگفت‌انگیز از حیوانات کمک کند.

هشت پاها (Octopus spp.) خانواده‌ای از سرپایان (زیرگروهی از بی‌مهرگان دریایی) هستند که به خاطر هوش بالا، توانایی بی‌نظیر در استتار، نحوه حرکت منحصربه‌فرد و قابلیت پاشیدن جوهر، شناخته می‌شوند. این موجودات دریایی جذاب، در تمامی اقیانوس‌های جهان و آب‌های ساحلی تمام قاره‌ها یافت می‌شوند.

جوجه‌تیغی‌ها (Erinaceidae) دسته‌ای از حشره‌خواران هستند که بومی بخش‌هایی از اروپا، آسیا و آفریقا به شمار می‌روند. این پستانداران کوچک، با بدن‌های گرد و ستون فقرات متمایز از جنس کراتین، ظاهری منحصربه‌فرد دارند. نام غیرمعمول آن‌ها از رفتار تغذیه‌شان نشأت می‌گیرد: آن‌ها در لابه‌لای پرچین‌ها به دنبال کرم‌ها، حشرات و سایر غذاها می‌گردند و صداهایی شبیه به خوک از خود تولید می‌کنند.

پلنگ‌ها (با نام علمیPanthera pardus) یکی از پنج گونه بزرگ گربه‌سانان در سرده پلنگ‌مانندها هستند. این خانواده باشکوه شامل ببر، شیر و جگوار نیز می‌شود. این شکارچیان زیبا، الهام‌بخش فیلم‌ها، افسانه‌ها و داستان‌های عامیانه بوده و در اسارت نیز به وفور یافت می‌شوند.

پنگوئن‌ها، این پرندگان دوست‌داشتنی و چاقالو با کت‌های تاکسیدو مانندشان، همواره مورد توجه انسان‌ها بوده‌اند. راه رفتن بامزه و لنگان‌لنگان آن‌ها روی صخره‌ها و یخ‌ها و شیرجه‌زدنشان در دریا، صحنه‌ای تماشایی و جذاب خلق می‌کند. زیستگاه اصلی این پرندگان در اقیانوس‌های نیمکره جنوبی و جزایر گالاپاگوس است.

باراکودا (Sphyraenidae spp) اغلب به عنوان یک تهدید در اقیانوس‌ها شناخته می‌شود، اما آیا این شهرت برازنده آن است؟ این ماهی که در اقیانوس‌های اطلس، آرام و هند، دریای کارائیب و دریای سرخ یافت می‌شود، دندان‌های ترسناکی دارد و گاهی به شناگران نزدیک می‌شود. با این حال، آنقدرها هم که فکر می‌کنید خطرناک نیست.