یک تحقیق جدید نشان می‌دهد، احتمالا برخورد یک جرم آسمانی بزرگ با زمین، قبل از تشکیل پوسته‌ی آن، دلیل وجود پلاتینیوم، طلا و دیگر عناصر گرانبها در روی زمین است. پیش از این تصور می‌شد که برخورد‌های کوچک، این عناصر گرانبها را به زمین منتقل کرده‌اند. ولی یافته‌های جدید عکس چنین رویدادی را نشان می‌دهد؛ یعنی اینکه گذشته‌ی کره‌ی زمین، بسیار کم افت و خیز‌تر از آن چیزی بوده است که قبلا پنداشته می‌شد.
 

در فوریه‌ی همین سال بود که فیزیک‌دانان در نهایت پس از سال‌ها موفق به کشف امواج گرانشی شدند. امواج گرانشی به ناهمواری‌های کوچک در فضا-زمان گفته می‌شود که وجودشان تقریبا یک قرن پیش توسط آلبرت اینشتین پیش‌بینی شده بود.
 

ستاره‌شناسان نوع جدیدی از سیستم ستاره‌ای را کشف کرده‌اند که تمام دانسته‌های ما در مورد منظومه‌های خورشیدی را نقض می‌کند. این سیستم، دودویی (binary-binary) نامیده شده است، چرا که در منظومه‌ی فوق دو ستاره وجود دارد که با فاصله‌ی کمی با یکدیگر به دور هم می‌چرخند. در این منظومه دو سازه‌ی بسیار بزرگ هم وجود دارد که در مدار خودشان به دور ستاره‌ی اصلی در حال گردش هستند. چنین پدیده‌ای در واقع نخستین نوع از اینگونه سیستم به شمار می‌رود که تا به حال کشف شده است. وجود چنین منظومه‌ای به این معنی است که شاید تصور ما از چگونگی پدید‌ آمدن منظومه‌های خورشیدی بسیار نادرست باشد.
 

در روز ۲۰ ماه مه سال ۲۰۱۵، ارتش ایالات متحده، هواپیمای فضایی رباتیک X-37B را برای قرار گرفتن در مدار زمین راه‌اندازی کرد. این هواپیما برای انجام چهارمین ماموریت فوق سری خود در مدار قرار گرفته بود.
 

دانشمندان از کشف یک جهان یخ‌زده‌ی جدید در حاشیه‌ی منظومه شمسی خبر داده‌اند. در حالی که این جرم شناسایی شده‌ی دوردست بسیار کوچک است، ولی می‌تواند به ما در ردیابی و پیگیری موضوعی بسیار مهم‌تر و بزرگ‌تر کمک کند. این پدیده‌ی بسیار مهم در نقاط دوردست منظومه‌ی شمسی چیزی نیست جز سیاره‌ی احتمالی (اما هنوز تایید نشده) موسوم به سیاره‌ی نهم (Planet Nine).
 

به نظر انتساب هر شک و تردیدی به نیروهای فرازمینی آسان به نظر می‌رسد اما این بار دانشمندان احتمال برخورد با آثار تمدن‌های بیگانه را به عنوان یکی از توضیحات بالقوه برای آنچه مشاهده کرده‌اند، مطرح می‌کنند. ارمانو بورا و اریک تروتر از دانشگاه لاوال کبک کانادا، با تحقیق بر روی ۲.۵ میلیون ستاره در پروژه‌ای به نام تجزیه و تحلیل دیجیتالی آسمان اسلون با رفتار غیر منطقی در ۲۳۴ مورد مواجه شده‌اند؛

امروزه ستاره‌شناسان با سوال‌های جالبی از جانب مردم و دانشجویان مواجه می‌شوند، سوال‌هایی از این دست که فراتر از کیهان چه چیزی وجود دارد؟ جهان ما در حال تبدیل شدن به چه چیزی است؟ آیا جهان هستی تا ابد منبسط خواهد شد؟ پرسیدن این سوال‌ها کاملا طبیعی است. اما این سوا‌ل‌ها را می‌توانیم به گونه‌ای علمی‌تر و اساسی‌تری مطرح کنیم؛ به این صورت که ما اساسا می‌خواهیم بدانیم، آیا مرزی برای دانش انسان وجود دارد؟ آیا محدودیت‌های اساسی در مسیر علم قرار دارد؟
 

رمز و راز‌های زیادی در نجوم وجود دارد که ستاره‌شناسان مشغول حل آنها هستند، و یکی از این رازها در منظومه‌ی شمسی خود ما نهفته است که دهه‌ها است هیچ توضیح قابل قبولی در مورد آن ارائه نشده است: چرا دو سیاره‌ی زهره و اورانوس در خلاف جهت دیگر سیارات به دور خود می‌چرخند؟
 

پیشتر در سال ۲۰۱۱، سه ستاره‌شناس به خاطر یافته‌ی خود درباره‌ی انبساط کیهان برنده‌ی جایزه‌ی نوبل شدند. یافته‌ی آنها در واقع بیانگر این نکته بود که کیهان نه تنها همواره در حال انبساط است، بلکه این انبساط با یک نرخ فزاینده رخ می‌دهد.
 

دانشمندان تابش کیهانی بازمانده از انفجار بزرگ را مورد بررسی قرار داده‌اند. هدف آنها از این بررسی در واقع پایان دادن به بحث‌هایی بوده که به مدت طولانی دانشمندان را به خود مشغول کرده است؛ بحث‌هایی بر سر اینکه آیا جهان هستی در تمام جهات دارای حالت یکسانی است یا اینکه جهان هستی روی نوعی محورهای اسپینی (چرخش به دور خود) قرار گرفته است؟
 

کره‌ی ماه به عنوان نزدیک‌ترین همسایه‌ی زمین به شمار می‌رود و از سویی هم جزو عجیب‌ترین اجرام سیاره‌ای در منظومه‌ی شمسی است. مدار آن به طور غیر منتظره‌ای با یک شیب مداری بسیار زیاد، دور از زمین قرار گرفته است. دانشمندان سیاره‌شناس تلاش کرده‌اند تا سناریویی را ارائه دهند که در آن اثرات یاد شده‌ پیرامون ماه و همچنین سایر مشخصه‌های رفتاری سیستم ماه و زمین به خوبی گنجانده شده باشد.
 

پروفسور اریک ورلینده (Erik Verilinde) که به‌عنوان متخصص نظریه ریسمان در دانشگاه آمستردام و موسسه فیزیک نظری دلتا مشهور است، به تازگی مقاله‌ای را منتشر کرده است که در آن دیدگاه پیشگامانه خود درباره طبیعت گرانش را توسعه و بسط داده است.
 

انفجار رادیویی سریع (FRB) از  مرموزترین سیگنال‌هایی به شمار می‌رود که تا به امروز از فضا قابل‌شناسایی بوده‌اند. آن‌ها فقط به مدت چند میلی‌ثانیه ادامه پیدا می‌کنند؛ اما در همین دوره‌ی کوتاه زمانی، مقدار انرژی برابر با تمام انرژی تولیدی خورشید در یک روز تولید می‌کنند و ما هیچ ایده‌ای درباره‌ی اینکه آن‌ها از کجا به وجود آمده‌اند، نداریم.
 

حققانی که در هفته‌های اخیر مشغول بازرسی و جستجو درباره‌ی علت انفجار زودهنگام موشک فالکون ۹ متعلق به کمپانی فضایی اسپیس ایکس بوده‌اند، به‌تازگی به سرنخ‌هایی درباره‌ی علت این حادثه رسیده‌اند. آن‌ها در طی بررسی‌های خود به این موضوع پی بردند که اکسیژن مایع موشک به‌طور تصادفی به‌قدری سرد شده که در نهایت به حالت جامد در آمده است. این تغییر حالت، به نوبه‌ی خود باعث وقوع یک واکنش شیمیایی با محفظه‌ی کامپوزیت کربنی شده است که برای نگه‌داشتن هلیوم مایع به کار می‌رود و درون تانک اکسیژن قرار می‌گیرد.
 

دانشمندان بعد از بررسی یک فرورفتگی عجیب در سطح مریخ، اعلام کرده‌اند که ممکن است این فرورفتگی بهترین مکان برای پیدا کردن نشانه‌های حیات در مریخ باشد، چون این مکان احتمالا دربردارنده‌ی سه عنصر اصلی برای وجود حیات، یعنی آب، گرما و مواد مغذی است.
 

به تازگی یک آزمایش فیزیکی جالب برای نشان دادن خواص عجیب جهان کوانتومی انجام شده است. در حال حاضر برایمان مشخص شده که دنیای کوانتومی حتی عجیب‌تر از آن چیزی است که ما پیش از این می‌پنداشتیم. این امر نه‌تنها می‌تواند ما را مجبور به تجدید نظر در برخی از جنبه‌های بنیادین مکانیک کوانتومی کند، بلکه می‌تواند در نهایت به‌عنوان کلیدی برای یکپارچه‌ ساختن دو مورد از بزرگ‌ترین نظریه‌های فیزیک مدرن باشد.
 

در برخی فیلم‌های علمی تخیلی مانند آرماگدون، اگر زمین توسط یکی از سیارک‌هایی که در حال آمدن به‌سوی آن هستند و به‌طور بالقوه توان نابودی سیاره‌ی ما را دارند، تهدید شود؛ احتمالا خواهید دید یک تیم حفاری بسیار پرمدعا و قدرتمند به رهبری بروس ویلیس به سوی این سنگ فضایی می‌روند و آن را نابود می‌کنند.

شاید خورشید از زاویه‌ی دید ما گرد به نظر برسد؛ اما در حقیقت خورشید تا آن اندازه که ما تصور می‌کنیم، گرد نیست. این موضوع در مورد بیشتر ستارگان صادق است. در واقع خورشید در قسمت میانی خود ۱۰ کیلومتر پهن‌تر و بیشتر شبیه بیضی است. این پدیده به دلیل نرخ گردش ستاره به دور خود و تغییرات در میدان‌های مغناطیسی اتفاق می‌افتد. با این حال، Kepler 11145123، یک گوی سوزان در فاصله‌ی ۵۰۰۰ سال نوری از زمین است که نوعی استثنا برای این قانون به شمار می‌آید.
 

عطارد نزدیک‌ترین سیاره به خورشید است و با وجود آنکه گسترده‌ترین تغییرات دمایی را در بین اجرام منظومه‌ی شمسی دارد، اما داغ‌ترین سیاره محسوب نمی‌شود. علت این موضوع چه می‌تواند باشد؟ 
 

ناسا در حال ساخت نوع خاصی از شیشه‌های فلزی است تا در نسل آینده‌ی ربات‌های کاوشگر از آن استفاده کند. شیشه‌ی فلزی نوعی ماده‌ی بادوام و بسیار محکم است که می‌تواند در دماهای بسیار پایین خواص خود را به‌خوبی حفظ ‌کند. ویژگی اخیر شیشه‌ی فلزی برای تجهیزات و ربات‌هایی که در سیاره‌هایی با دمای بسیار پایین به کاوش می‌پردازند، حیاتی است.