بار قراردادی (FC) یا Formal Charge، یک مفهوم کلیدی در شیمی است که به ما کمک می‌کند توزیع الکترون‌ها را در یک مولکول درک کنیم. به طور ساده، بار قراردادی، تفاوت بین تعداد الکترون‌های والانس یک اتم (در حالت انفرادی) و تعداد الکترون‌هایی است که اتم به طور موثر در مولکول "دارد". این فرض بر این است که الکترون‌های به اشتراک گذاشته شده در پیوندها، به طور مساوی بین دو اتم پیوندی تقسیم می‌شوند.

دانشمندان، مهندسان و مخترعان سیاه‌پوست نقش بسزایی در پیشرفت علمشیمیایفا کرده‌اند. از قرن نوزدهم تا به امروز، این افراد با تلاش و پشتکار خود، دستاوردهای ارزشمندی را به دنیای علم و فناوری هدیه داده‌اند.

سوئد، مرواریدی در شمال اروپا، در شبه‌جزیره اسکاندیناوی خودنمایی می‌کند. این کشور از غرب با نروژ و از شرق با فنلاند همسایه است و در امتداد دریای بالتیک و خلیج بوتنی گسترده شده است.

بیشتر عناصر جدول تناوبی، فلزات واسطه هستند. این عناصر دارای اوربیتال‌های d نیمه‌پر می‌باشند. آیا تا به حال از خود پرسیده‌اید که چرا به آن‌ها فلزات واسطه می‌گویند؟ چه گذاری در حال انجام است؟

نقیض گزاره‌های دارای کمیت‌نما یکی از مفاهیم بنیادی در منطق ریاضی و استدلال ریاضی است. برای به‌دست‌آوردن نقیض یک گزاره کمی، نمی‌توان فقط واژه «نیست» یا «نمی» را به عبارت اضافه کرد؛ بلکه باید ساختار منطقی گزاره را در نظر گرفت. مهم‌ترین قانون این است که نقیض کمیت‌نمای کلی به کمیت‌نمای وجودی تبدیل می‌شود و برعکس.

اگر \(P(x)\) یک گزاره درباره اعضای مجموعه مرجع \(U\) باشد، دو قانون بنیادی عبارت‌اند از:

$$ \neg(\forall x\in U,\;P(x)) \equiv \exists x\in U,\;\neg P(x) $$ و $$ \neg(\exists x\in U,\;P(x)) \equiv \forall x\in U,\;\neg P(x). $$

بنابراین، نقیض «برای هر \(x\)، گزاره \(P(x)\) درست است» این است که «حداقل یک \(x\) وجود دارد که \(P(x)\) درباره آن درست نیست». همچنین نقیض «حداقل یک \(x\) وجود دارد که \(P(x)\) درباره آن درست است» این است که «برای هیچ \(x\)، \(P(x)\) درست نیست». در این مقاله این قوانین، روش تبدیل گزاره‌های فارسی به نمادهای منطقی، نقیض گزاره‌های دارای چند کمیت‌نما، نقیض شرطی‌های کمی و مثال‌های حل‌شده بررسی می‌شوند.