چه یک علاقهمند جدی به حشرات باشید و چه یک باغبان که سعی در کنترل آفات گیاهی دارد، ممکن است گاهی اوقات نیاز به شناسایی حشرات نابالغ داشته باشید. حدود 75 درصد از حشرات دگردیسی کامل را تجربه میکنند که با مرحله لاروی آغاز میشود.
کرمهای پیلهساز، لاروهای دوستداشتنی پروانهها و شبپرهها، در اشکال و اندازههای گوناگونی یافت میشوند. در حالی که بیشتر آنها بیخطر هستند، برخی گونهها با موها و خارهای سمی خود، پیام روشنی برای لمس نکردن ارسال میکنند!
اگر از شما خواسته شود یک کفشدوزک را تصور کنید، بدون شک یک سوسک گرد و قرمز با خالهای مشکی روی پشتش را مجسم خواهید کرد. این همان حشره دوستداشتنی است که از کودکی به یاد داریم و احتمالاً اغلب در باغهایمان با آن مواجه میشویم. شاید کودکی از شما پرسیده باشد - یا خودتان کنجکاو شده باشید - که چرا کفشدوزکها خال دارند؟
کلیسراتها (Chelicerata) گروهی از بندپایان هستند که شامل گونههای متنوعی مانند عنکبوتها، عقربها، کنهها، خرچنگهای نعل اسبی و عنکبوتهای دریایی میشوند. این گروه با حدود 77,000 گونه زنده، یکی از متنوعترین گروههای بندپایان است.
پروانههای مونارک، این حشرات شگفتانگیز، در سراسر ایالات متحده، بخشهایی از کانادا، آمریکای مرکزی و جنوبی و همچنین منطقه کارائیب زندگی میکنند. آنها به مناطق جنوبی کالیفرنیا و آمریکای جنوبی مهاجرت میکنند. نام علمی آنهاDanaus plexippusوDanaus erippusاست که به ترتیب به معنای "دگرگونی خوابآلود" و "انتهای زمین" هستند. پروانههای مونارک به خاطر نقش و نگارهای زیبای روی بالهایشان و سفرهای مهاجرتی طولانیشان مشهورند.
سوسکهای ولگرد، حشراتی ریز و اغلب نادیده گرفته شده هستند که نقش مهمی در اکوسیستم ایفا میکنند. این حشرات که به خانوادهی بزرگStaphylinidaeتعلق دارند، در زیستگاههای متنوعی از جمله لانههای مورچهها، قارچها، مواد گیاهی در حال پوسیدگی، کود حیوانی و لاشه حیوانات یافت میشوند. تنوع زیستی و نقش مفید این سوسکها، آنها را به یکی از اجزای مهم چرخهی طبیعت تبدیل کرده است. این حشرات اغلب به عنوانحشرات مفیدشناخته میشوند، زیرا به کنترل جمعیت سایر حشرات و تجزیهی مواد آلی کمک میکنند.
اخیراً شاهد انتشار اخباری دروغین و ترسناک در مورد هجوم حشرات کشنده به نامساس بوسه زنبه ایالات متحده بودهایم. این اخبار نادرست در شبکههای اجتماعی به طور گستردهای پخش شده و باعث نگرانی مردم و هجوم تماسها و ایمیلها به مراکز بهداشتی در سراسر آمریکا شده است. اما واقعیت چیست؟ آیا این حشرات واقعاً خطرناک هستند؟ در ادامه به بررسی دقیقتر این موضوع میپردازیم و به سوالات شما پاسخ میدهیم تا از نگرانیهای بیمورد در موردساسهای بوسه زنو خطر احتمالی آنها بکاهیم.
سنتپیها یا همان "صدپایان" (Centipedes)، که نامشان در لاتین به معنای "صد پا" است، از شاخه بندپایان (Arthropoda) محسوب میشوند. بندپایان گروه بزرگی از بیمهرگان هستند که حشراتی مانند عنکبوتها و سختپوستان را نیز در بر میگیرند. تمام سنتپیها متعلق به رده هزارپایان (Chilopoda) هستند که حدود 3300 گونه مختلف را شامل میشود. این موجودات در تمامی قارهها، به جز قطب جنوب، یافت میشوند و بیشترین تنوع را در شکل و ساختار در محیطهای گرم و استوایی دارند. اکثر سنتپیها خود را با شرایط زندگی زیرزمینی وفق دادهاند و در خاک، بین برگهای پوسیده، زیر پوست درختان یا زیر سنگها زندگی میکنند.
هگزاپودها (ششپایان) گروهی بزرگ از بندپایان هستند که بیش از یک میلیون گونه شناختهشده را در خود جای دادهاند. بیشتر این گونهها حشرات هستند، اما گروه کوچکتر و کمتر شناختهشدهای به نام انتوگناتا (Entognatha) نیز در این دسته قرار میگیرند. تنوع زیستی هگزاپودها به قدری بالاست که هیچ گروه دیگری از حیوانات، چه مهرهداران و چه بیمهرگان، به پای آنها نمیرسد. در واقع، تنوع آنها بیش از دو برابر کل گونههای جانوری دیگر است.
احتمالاً اولین باری که تودههای کفآلود سفید رنگ را روی گیاهان خود دیدید، فکرش را هم نمیکردید که با حشرات سروکار دارید. اگر تا به حال با خودتان فکر کردهاید که چه کسی به گیاهان شما آب دهان انداخته، باید بدانید که احتمالاً مهمان ناخواندهای به نامآب��دزدکدر باغچه خود دارید.حشرات آبدزدکدر تودهای از کف پنهان میشوند که به طرز عجیبی شبیه آب دهان است!
از هر باغبانی بپرسید که از چه آفتی متنفر است، به احتمال زیاد بدون تردید پاسخ خواهد داد: "کرمهای گوجه فرنگی!" این کرمهای ابریشمی غولپیکر میتوانند یک مزرعه کامل گوجه فرنگی را یک شبه نابود کنند. اما هیچ چیز برای یک باغبان لذتبخشتر از این نیست که یک کرم گوجه فرنگی را پوشیده از کیسههای سفید کوچک ببیند. درست زمانی که امید در حال از دست رفتن است، زنبورهای براکونید از راه میرسند تا روزگار این آفت را سیاه کنند!
برای قرنها،ساسهامهمان ناخوانده خانهها بودند. این حشرات خونخوار، که به گفته سوزان سی. جونز، استاد حشرهشناسی در دانشگاه ایالتی اوهایو، همراه با مهاجران وارد آمریکای شمالی شدند، تا جنگ جهانی دوم، کابوس شبانه مردم بودند.