ناسا به تازگی تایید کرده است که قمری جدید برای زمین کشف شده است. البته این قمر هم‌اندازه‌ی ماه ما نیست و ابعاد آن به قدری کوچک است که می‌توان آن را یک سیارک در اعماق فضا دانست که به صورت کاملا تصادفی دور زمین نیز می‌چرخد.
 

این کهکشان کاملا تاریک است و به همین دلیل برای دهه‌ها از نظرها به دور مانده است. در حال حاضر تیم پژوهشی که پشت این کشف جالب قرار دارند، پی برده‌اند که چرا این کهکشان با داشتن چنین کمبود ستاره‌ای، از هم متلاشی نمی‌شود. نکته‌ی کلیدی این است که ۹۹.۹۹ درصد این کهکشان از ماده‌ی تاریک ساخته شده است.
 

فرض کنید که قصد یک سفر کاوشگری در منظومه‌ی ‌شمسی را دارید. طبیعتا قبل از هر کار از شما انتظار می‌رود که سفینه‌ی ‌فضایی خود را تمام و کمال تمیز کنید. هر ماموری که از طرف ناسا راهی فضا می‌شود باید به اصلی به نام "حفاظت سیاره‌ای" اعلام وفاداری کند. این قانون مانع از ورود "آلودگی مضر" در فضای اکتشافی واقع در منظومه‌ی ‌شمسی می‌شود. چرا که باید اطمینان حاصل شود که فضاپیمای کاوش‌گر، میکروب‌های مضر زمین را به سیارات همسایه انتقال نخواهد داد.
 

از زمان‌های خیلی دور، ستارگان خوشه‌ی پروین از محبوبیت و جذابیت خاصی بین مردم برخوردار بوده‌اند. از این ستارگان در اسناد ژاپنی، آیین‌های هندو، اسلام، مسیحیت و حتی اسطوره‌هایی چون سلت‌ها، آزتک‌، مائوری و سو یاد شده است.
 

بررسی‌های صورت گرفته در یک مطالعه‌ی جدید نشان می‌دهد که زمان آن رسیده است تا دیگر سیارات قابل سکونت را پیدا کنیم. هر چند که ممکن است این تعداد سیارات بسیار کم‌تر از تصور ما باشند.
 

ابرهای صاعقه‌دار اسیدی، سطح سوزان، فشار اتمسفری که می‌تواند استخوان‌هایتان را بشکند و محیط طاقت‌فرسای سیاره‌‌ی زهره، آن را به یکی از بدترین و غیر جذاب‌ترین مکان‌های منظومه‌ی شمسی بدل کرده است. اما یافته‌های جدید نشان می‌دهند که در مراحل آغازین حیات بر روی زمین، احتمالا سیاره‌ی زهره نیز قابل سکونت بوده است.

محققان نقشه‌ای سه بعدی از جهان ما را که تنها بخشی از آن با حدود ۱.۲ میلیون کهکشان را شامل می‌شود ساخته‌اند. این نقشه می‌تواند به دانشمندان برای درک بهتر نحوه‌ی بزرگ‌تر شدن جهان اطراف کمک کند. جهان اطراف ما با نیروی مرموز و ناشناخته‌ای در حال رشد است و شاید این نقشه بتواند در شناخت آن به ما کمک کند.
 

یک کوتوله‌ی قهوه‌ای که به نام وایز ۰۸۵۵ یا WISE 0855 شناخته می‌شود، در واقع سردترین جرم شناخته شده‌ی خارج از منظومه شمسی ما است. در حال حاضر به علت نور بسیار کم این جرم کیهانی، چیز زیادی درباره‌ی آن نمی‌دانیم. از سویی این یافته‌ها می‌توانند به ما در شناسایی بیشتر ترکیب این اجرام فراخورشیدی و همچنین شناسایی و بررسی رفتار غول‌های گازی همانند سیاره‌ی مشتری کمک کنند.

یک تیم بین‌المللی از ستاره‌ شناسان، به تازگی اطلاعاتی از اکتشافات اخیر خود درباره‌ی یافتن سیاره‌های جدید در منظومه‌ی شمسی منتشر کرده‌اند. این گروه از ستاره شناسان، اعلام کرده‌اند که به تازگی یک سیاره ی کوتوله را در مداری بعد از مدار نپتون کشف کرده‌اند که به دور خورشید می‌چرخد. این سیاره‌‌ی جدید در حال حاضر 2015RR245 نام دارد. قطر این سیاره‌ی کوتوله، ۷۰۰ کیلومتر است و مدار گردش آن در فاصله‌ای حدود ۱۲۰ برابر فاصله‌ی زمین تا خورشید، این سیاره را به دور خورشید می‌گرداند.
 

آلبرت اینشتین در سال ۱۹۱۵ با انتشار نظریه‌ی نسبیت عام، انقلابی در درک ما از جهان پدید آورد. در دنیای تئوری، فضا و زمان همانند پارچه‌ای هستند که حتی تا دورترین نقاط جهان هم گسترش پیدا کرده‌اند. هنگامی که ماده و انرژی این پارچه را به سمت پایین فشار می‌دهند، آنها با این کار در واقع هندسه آن را تغییر می‌دهند.

اکثر تحقیقات دانشمندان برای یافتن حیات فرازمینی به یافتن آب در سیارات دیگر مربوط می‌شود. بزرگ‌ترین قمر سیاره‌ی زحل که تایتان Titan نام دارد حاوی مواد شیمیایی است که می‌‌تواند نوع جدیدی از حیات فرازمینی بدون نیاز به آب را بوجود بیاورد.

ستاره شناسان عصر حاضر به راحتی می‌توانند ستاره‌های جدید و حتی بسیار قدیمی را در فضا شناسایی و کشف کنند. اما آنها در پیدا کردن ستاره‌هایی که محو شده‌اند و دلیل محو شدن آنها با مشکل مواجه هستند. به تازگی گروهی از دانشمندان دانشگاه Uppsala تلاش می‌کنند تا با بررسی تصاویر ضبط شده در دوره‌های زمانی مختلف، ستاره‌ها و منابع نوری دیگر را که در مدت مشخصی محو شده‌اند کشف کنند.