گیاهان شامل همه گیاهان خشكی مثل سرخس ها، خزه ها،‌ درختانی با میوه مخروطی مثل كاج، گیاهان گلدار و  همچنین گروه متنوعی از گیاهان شناور در آب هستند. آنها با بیش از 250 هزار گونه بعد از بندپایان بیشترین تعداد گونه های جانداران را دارند.
گیاهان مدت های طولانی است كه وجود دارند. گیاهان ابتدا در دوره اردوویسین (دوره اردوویسین از 505 تا 438 میلیون سال قبل بوده) ظاهر شدند. اما تا آخر دوره سیلورین به گیاهان امروزی شباهت نداشتند. با پایان دوره دوونین، یعنی در حدود 360 میلیون سال قبل، تفاوت گسترده ای در شكل و اندازه گیاهان به وجود آمد و گیاهان از خزه های ریز تا گیاهان جنگلی بلند را شامل شدند.
مهم ترین ویژگی های گیاهان، رنگ سبزشان است كه نتیجه رنگدانه ای است كه كلروفیل نامیده می شود. گیاهان از كلروفیل استفاده می كنند تا انرژی نورانی را به دام بیندازند. انرژی نورانی سوختی برای ساختن غذا (شكر، نشاسته و دیگر كربوهیدرات ها) است. بدون این منابع غذایی، تقریباً حیات بر روی زمین غیر ممكن است. ممكن بود كه بدون این ماده، قارچ  ها یا علف های دریایی وجود داشتند، اما هیچ نوع میوه، سبزیجات،‌ حبوبات یا جانوران (كه در نهایت برای غذایشان به گیاهان وابسته هستند) وجود نداشتند.
نقش مهم دیگر گیاهان شكل دادن به محیطشان است.
مكانی را بدون گیاهان تصور كنید. تنها مكان هایی بر روی كره زمین كه این گونه هستند زمین های بایر قطبی و بیابان های واقعاً خشك و بایر و بخش عمیق اقیانوس ها هستند. هرجای دیگر از تندرا گرفته تا جنگل ها و بیابان ها با گیاهان پوشیده شده اند. درحقیقت موقعی كه ما به منظره ویژه ای فكر می كنیم، ابتدا گیاهان آن به ذهنمان می آید. سعی كنید یك جنگل را بدون درختان تصور كنید. یا یك چمنزار را بدون علف. این گیاهان هستند كه محیط زندگیمان را آن طور كه ما می شناسیمشان به وجود می آورند و حفظ می كنند.