برای بسیاری از ما تصور قدم گذاشتن در یک اتاق پر از افراد غریبه دلهره آور است. در این شرایط به جای فکر کردن درباره این که امشب باید با چه کسی صحبت کنم به خودتان بگویید: برایم جالب است که امشب با افراد جدیدی دیدار می کنم.
یک نکته را به خاطر داشته باشید: زیر یک سقف بودن خودش مقدمه آشنا شدن است چون اگر در یک مکان هستید، پس نقطه مشترکی دارید. همین طور به یاد داشته باشید که بیشتر افراد از با هم بودن در یک اتاق احساس راحت بودن نمی کنند. با آگاهی از این موضوع باید فکر کنید چه کارهایی می توانم انجام دهم تا افراد دیگر با من احساس راحتی داشته باشند؟ این نه فقط یک استراتژی بزرگ برای معاشرت است - بلکه به نوعی محبت هم هست.
می توانید داستان هایی را از دیگران قرض بگیرید. به عنوان مثال شما ماکروویو ندارید اما شخص دیگری می خواهد درباره ماکروویو صحبت کند. می توانید درباره تجربیاتی که دوست تان از کار با مایکروویو با شما در میان گذاشته با او صحبت کنید. لازم نیست وانمود کنید این داستان شما است و می تواند بگویید دوستی دارید که ماکروویو دارد. این کار در برقراری ارتباط به ما کمک می کند.
پرسشی که اغلب افراد می پرسند این است که «چگونه می توانم از یک مکالمه خارج شوم؟» این پرسش خوبی است چراکه شما لازم نیست تمام شب را انحصاراً به یک نفر اختصاص دهید. برای این کار حرف خودتان را قطع کنید نه حرف طرف مقابل را. بگویید از حرف زدن با شما درباره موضوع .... لذت بردم. به این ترتیب نشان می دهید که به آن چه طرف یا طرف های مقابل تان گفته اند گوش داده اید. بعد هم پشت تان را به آنها نکنید- چون این کار خیلی ناگهانی است. در عوض، یک چهارم طول اتاق را راه بروید تا به سوی گروه دیگری بروید و یا بهتر است به سوی کسی بروید که تنها ایستاده.
چند نکته
* از افراد بپرسید میزبان را از کجا می شناسند، یا چگونه شده که در آنجا هستند و یا درباره غذا چه فکر می کنند (فقط با کسی که دوست دارد درباره غذا صحبت کند).
* مراقب حرف هایی که قاتل مکالمه اند باشید. اگر کسی می گوید 1 کیلو وزن کم کرده شما نگویید من چطور 3 کیلو وزن کم کرده ام.
* داستان قرض بگیرید. اگر فرزندی ندارید اما با کسانی که به تازگی پدر و مادر شده اند صحبت می کنید حکایتی درباره دوست تان که فرزندی دارد تعریف کنید