سالانه در سراسر جهان 2.7 میلیون تن پلاستیك مشتق شده از مواد نفتی برای ساخت بطری های آب مورد استفاده قرار می گیرد. بهایی كه مشتریان برای بطری های آب می پردازند 1900 برابر هزینه ای است كه صرف آب لوله كشی می كنند.
حالا مدتی است كه دوستداران طبیعت این روند را زیر سؤال می برند. آنها می پرسند:«آیا اسراف نیست كه ما آب بطری های پلاستیكی را بخریم درحالی كه می توانیم آب آشامیدنی خود را آزادانه و ارزان از شیر آب تأمین كنیم؟ »
آب كه فراوان ترین و آزادترین منبع كره زمین است از دهه 60 شمسی با تجارت آمیخته شده است. به این ترتیب كه آب هایی كه در بطری عرضه می شوند فروش زیادی در سراسر جهان داشته اند. از آن زمان میزان فروش بطری های آب همواره روندی صعودی داشته است به طوری كه طبق نظر مؤسسه ورلد واچ، مصرف آب بطری از سال 1370 چهار برابر شده.
در حال حاضر تنها مردم آمریكا هر سال بیش از 30 میلیارد لیتر آب و 50 میلیارد بطری (عمدتاً پلاستیكی) مصرف می كنند. یعنی آمریكایی ها در روز 140 میلیون بطری را دور می ریزند. منتقدان می گویند این كار به معنی هدر دادن پول و منابع است. درحالی كه به راحتی می توانیم آب آشامیدنیمان را از آبی كه در لوله ها جریان دارد تأمین كنیم. طبق نظر مؤسسه سیاستگذاری زمین (EPI)، برای ساخت بطری های آبی كه به تقاضای آمریكایی ها پاسخ دهد، لازم است بیش از 1.5 میلیون بشكه نفت در سال استخراج شود. این میزان نفت می تواند سوخت 100000 خودروی آمریكایی را در یك سال تأمین كند.
یكی از محققان این مؤسسه به نام امیلی آرنولد می گوید:«تنها با این استدلال كه می توانیم بطری های پلاستیكی را بازیافت كنیم نباید به این شكل به تولید و مصرفشان ادامه دهیم. چراكه براساس آمار مؤسسات بازیافت، در آمریكا عمر 86 درصد بطری های پلاستیكی آب به شكل زباله و آشغال به پایان می رسد.»
هزینه این بطری ها برای مشتریان هم بالا است. به طوری كه طبق نظر گروه های حفاظت از محیط زیست و انجمن های حفظ منابع طبیعی هزینه آب بطری برای مشتریان 1900 برابر آب لوله كشی است. بیش از 90 درصد پولی هم كه مشتریان برای بطری های آب می پردازند برای همه چیز است به جز خود آب. به این ترتیب قسمت اعظم پولی كه مشتریان می پردازند صرف خود بطری پلاستیكی، بسته بندی، حمل و نقل، بازاریابی و دیگر مخارج و البته سود عرضه كنندگان این بطری ها می شود.
گروه های حفاظت از محیط زیست از فقدان شفافیت در كار عرضه كنندگان عمده بطری های آب نیز انتقاد می كنند. چراكه به عنوان مثال آنها نمی گویند كه آیا این آب ها تصفیه شده و برای سنجش آلودگی آزمایش شده یا نه. طبق آخرین تحقیقی كه به وسیله این گروه ها انجام شده، 18 درصد از 173 شركتی كه در بازار آمریكا در این حوزه فعالیت می كنند، نمی گویند منبع آبی كه عرضه می كنند چیست. یك سوم این شركت ها هم خواص درمانی یا خلوص آب درون بطری های پلاستیكی را اعلام نمی كنند.
از میان ده برندی كه بیشترین میزان فروش را در آمریكا دارند هم نه تای آنها دست كم به یك پرسش اساسی نمی توانند پاسخ دهند و تنها یكی از آنها محل جغرافیایی آب و خواص درمانی را ارایه می كند و شماره تلفن، وبسایت و آدرس پستی ای را ارایه می كند تا مشتریان بتوانند گزارش مربوط به آزمایش كیفیت آب را از آنها بخواهند.
گروه های محیط زیستی توصیه می كند كه مشتریان در برابر خرید بطری های آب مقاومت كنند و به جای آن به دنبال آب لوله كشی تصفیه شده بروند. آنها می گویند كه به این ترتیب پولتان را پس انداز می كنید، آبی می نوشید كه خالص تر از آب لوله كشی است و به حل معضل اشباع جهان از بطری های پلاستیكی هم كمك می كند. درضمن با این كار شركت های عرضه كننده آب های داخل بطری را هم وامی دارید از استانداردهای لازم پیروی كنند و حقوق مصرف كنندگان برای آگاهی از آن چه داخل بطری های آب است را هم رعایت كنند.