دانشمندان خواستار واكنش بهتر سیاستمداران به مشكل تأمین آب و انرژی جهان هستند تا بدین ترتیب با چالش تغذیه جمعیتی روبه افزایش مواجه شوند. جمعیت جهان ظرف 30 سال آینده از مرز نه میلیارد نفر خواهد گذشت.
آنها تأكید می كنند كه روند كاهش میزان ذخایر انرژی و آب را باید به صورت یك موضوع واحد مورد توجه قرار داد و تصریح می كنند كه مشكلات عمده بر سر راه دسترسی به انرژی و آب در بسیاری از كشورها و مناطق جهان قابل پیش بینی است.
به گفته آنها سوخت فسیلی، هسته ای و برق آبی هنوز هم بخش عمده ای از انرژی جهان را تأمین می كند و برای خنك كردن دستگاه های مربوطه،‌ به كار انداختن توربین های بخار و یا تولید مستقیم برق وابستگی زیادی به ذخیره آب وجود دارد. در مقابل هم مقادیر زیادی انرژی برای پمپاژ، تصفیه و نمك زدایی آب در سراسر جهان مورد استفاده قرار می گیرد.
آنها می افزایند در نظر نگرفتن آب و انرژی در كنار هم موجب ناكارآمدی كلی می شود. در نتیجه لازم است سیاستمداران سیاست هایی را در جهت ادغام این دو مقوله در پیش گیرند و برای حفاظت و افزایش بهره وری آنها به طور مشترك اقدام كنند.
دانشمندان همچنین بر لزوم افزایش انعطاف پذیری در مقابل بلایای طبیعی مثل سونامی و زلزله ها تأكید می كنند.
بلایای طبیعی اشكال كاملاً مشخصی دارند و رشد جمعیت افراد بیشتری را در معرض عواقب این بلایا قرار می دهد. دانشمندان هشدار می دهند كه مناطق ساحلی بیشتر در معرض خطر هستند و می گویند كه انعطاف پذیری در برابر این بلایا ضروری است.
آمارها نشان می دهد زیان سالانه ناشی از بلایای طبیعی در سال های 2005، 2008، و 2011 در سراسر جهان فراتر از 200 میلیارد دلار بوده. همچنین میزان مرگ و میر ناشی از این بلایا در كشورهای توسعه یافته خیلی كمتر از كشورهای توسعه یافته بوده است.
آنها می گویند لازم است دولت ها تلاش هایشان را بر بهبود سیستم های بهداشت عمومی، تقویت استانداردهای ساختمانی و بهتر كردن فناوری اطلاعات كه هشدارها و پاسخ های سریع تر را امكان پذیر می كند متمركز كنند.
دانشمندان همچنین بر اندازه گیری دقیق تر گازهای گلخانه ای كه موجب گرم شدن سیاره می شوند تأكید می كنند. آنها تصریح می كنند كه لازم است داده های مستحكم تر و قابل اطمینان تری از كشورهای مختلف درباره منابع طبیعی آنها نظیر جنگل ها جمع آوری شود. چراكه این منابع كربن را جذب می كنند.
همچنین روش های دقیق تر و استاندارد شده ای برای برآورد وضعیت منابع طبیعی مورد نیاز است كه پیش نیاز یك معاهده بین المللی مربوط به آب و هوا است و نقش تعیین كننده ای در اثربخشی برنامه های ملی كاهش انتشار گازهای گلخانه ای دارد.
درنهایت آنها خواستار به كارگیری سیاست هایی شده كه علم و فناوری می تواند نقش زیادی در آنها ایفا كند و از این رهگذر برای برخی از مهم ترین چالش های سیاره راه حل هایی پیدا خواهد شد.